คิดว่าอะไรที่ทำร้ายจิตใจคนที่เรารักมากที่สุด

สวัสดีค่ะ เรารู้สึกไม่เข้าใจความรู้สึกตัวเองมากๆเลยค่ะ เราคบกับแฟนมา2ปี แต่เป็น 2 ปีที่ทะเลาะกันบ่อยมาก ก่อนหน้าเขาติตเกมเติมเกม มีเวลากับเหมมากกว่ากับเรา แต่เราไม่ได้อยด้วยนกันนะคะ เราอยู่กันคนละจังห

ผมชื่อยีน อายุ25 เรื่องมีอยู่ว่าผมกับแฟนนคบกันมาประมาณ6-7ปีมีลูกด้วยกัน1คนชีวิตก่อนมีลูกเรารักกันดีแต่่พอมีลูกชีวิตเรามันก้ต้องห่างกันแต่เราก็ยังรักกันดีแต่่เราต้องแยกกกันอยู่เพราะว่าแฟนนต้องไปคลอดลู

ตอนมัธยมต้นผมมีเพื่อนผู้ชายคนหนึ่งดีมากเลย เป็นคนที่ชอบซื้อของให้เพื่อนบ่อยๆทำตามใจเพื่อนเกือบทุกอย่างไม่เคยคิดปฏิดสธใคร อ่อนโยน และก็เป็นคนที่ชอบคุยกับเพื่อนเป็นคนที่ทำให้เพื่อนไม่รู้สึกเหงา แน่นอนคร

ถ้าโดนทำร้ายจิตใจมากๆ จะเป็นอะไรป่ะค่ะ เช่น โดนด่าแบบร้ายแรงบ่อยๆ มีเรื่องทะเลาะกับคนในครอบครัวบ่อยๆ โดนครูด่าบ่อยๆ มีเรื่องปากเสียงกับเพื่อนสนิทบ่อยๆ หรืออาจจะทำงานส่งอาจารย์แต่โดนอาจารย์ตำหนิหนักๆเล

คือเคยทะเลาะกันครั้งหนึ่งแล้วนะคะ เรื่องแฟนเก่าเขาเราเลยให้แฟนบล็อคเฟสไป แต่พอมาวันนี้ไม่รู้อะไรดลใจให้เข้าเฟสแฟนแล้วกดเข้าไปดูการบล็อค แต่ไม่มีในรายชื่อ พอกดค้นหา อ่าวขึ้น แฟนเราปลดบล็อค ตอนแรกกะจะยั

ตามโพสต์เลยค่ะ เราคบกับแฟนมา 16 ปี ปีแรกๆก็มีอะไรกันทางปกติ แต่พอเข้าปีที่ 14 เขาเริ่มขอมีอะไรทางประตูหลัง เราตัดสินใจให้เขาตอนเข้าปีที่ 15 กลายเป็นว่าเราคิดผิดมากๆ เขามีความสุขมากบนความทุกข์ความเจ็

ผมไม่อยากไม่ไว้ใจแฟนผมนะครับ แต่ผมเคยมีแผลมาก่อน เขาบอกผมว่าไม่สนิดกัน แต่ผมเหนกัตัาอยู่บ่อยครั้งว่าเค้าเล่นกันถึงเนื้อถึงตัว ผมไม่แน่ใจเลยว่าเทอกำลังจับปลาสองมืออยู่หรือป่าว กับผมเค้าก็หงุดหงิดง่าย ท

แต่ก่อนเราเงียบตลอดเวลาแม่ด่าแต่เดียวนี้เราเริ่มด่าแล้วเพราะเรารู้สึกทนไม่ไหวกับแม่จริงๆเหตุเกิดจากตอนนั้นพ่อแม่เลิกกันแล้วแม่เครียดแล้วด่าเราตลอดว่าเป็นความผิดเราที่ทำให้แม่เลิกกับพ่อแต่เราแค่ตอนพ่อจ

คือเรื่องมีอยู่ว่าทุกวันหนูกลับมาจากรร.แล้วคือหนูเป็นสาวอ้วนน้ำหนัก90กว่านี่แหละค่ะ หนูอาจจะอ้วนจริงแต่ไม่ถึงกับขนาดที่จะต้องพูดแรงขนาดนี้เลย แล้วหนูอะนั่งวินเข้าบ้านทุกวันเลย แต่มันจะมีวินกลุ่มหนึ่ง

ตอนเด็กหนูอยู่กับปู่ย่าท่านเสียพร้อมไล่ๆกันตอนนั้นเลยต้องย้ายไปอยู่กับแม่อันนี้เพราะหนูอยากไปเองด้วยเพราะพ่อก็มีครอบครัวใหม่ไปอยู่กับแม่คงดีกว่าตอนแรกก็ดีนะคะแต่ที่บ้านก็ค่อนลำบากอยู่ได้ปีกว่าแม่ก็เลิ