ตามหาพยาบาลที่เจอร้านซิลด์บางแสนครับ

สวัสดีครับทุกๆท่าน เข้าเรื่องเลยละกันนะครับ ผมจะพยายามพูดให้ได้ข้อมูลมากและชัดเจนที่สุด

วันนั้น เป็นคืนวันที่ศุกร์ ที่ 12 พฤษาคม 2560 เป็นวันที่ซ้อมรับงานปริญาบัตรของมหาวิทยาแห่งหนึ่งในบางแสน โดยส่วนตัวแล้วผมเองก็กำลังศึกษาอยู่มหาวิทยาลัยนี้เหมือนกัน บังเอิญว่าผมกับพี่สาวได้ไปนั่งชิลด์ร้าน sur beach ในวันนั้น และเมื่อตอนประมาณ23.00- 23.00 น. ผมกำลังจะกลับและได้เซ็คบินเรียบร้อยแล้ว ผมกับพี่สาวก็จะเดินไปเข้าห้องน้ำเพราะต่างคนก็ปวดฉี่ ผมก็เข้าไปทำธุระของผมในห้องน้ำ เมื่อทำภารกิจสร็จแล้วและในตอนนั้นผมก็เห็นห้องน้ำหญิงมีคิวรอยาวมาก ผมก็ได้ยินผู้หญิงคนหนึ่งพูดกับเพื่อนว่า .. (ขอใช้แทนคนนี้ว่า A นะครับ)

A : "เข้าห้องน้ำชายก็ได้ มาเถอะ" พร้อมกับจูงมือเพื่อน
เพื่อนของ A : ก็รั้งพยาบาลเอาใว้ ไม่กล้าพร้อมก็สีหน้าที่ดูเขิน

ตอนนั้นที่ผมได้ยิน ผมก็บอกกับเค้าไปว่า....
ผม : เข้าได้ครับ ในห้องน้ำชายไม่มีคน

เมื่อพี่สาวผมได้ยินที่ผมพูด นางเดินแซงหน้าวิ่งเข้าห้องน้ำชายไปเลยจร้า และเมื่อคุณ A เค้าเข้าไปทำธุระเรียบร้อยแล้ว เค้าก็ออกมารอเพื่อนที่หน้าห้องน้ำ นั้นคือจุดเริ่มต้นเรื่องราวที่ผมได้รู้จัก A ครับ

ระหว่างที่รอพี่สาวผมเข้าห้องน้ำนั้น ผมก็ได้ทักทาย A ว่า..
ผม : เข้าห้องน้ำชายไม่เขินหรอครับ
A : ไม่เขินหรอกเนอะ เพราะ ...... (ผมก็จำไม่ค่อยได้)
และก็คุยเรื่องราวต่างๆเรื่อยๆ ประมาณ 3-5 นาทีได้ครับและผมสังเกตุไปที่ข้อมือเค้า ซึ่งเหมือนกับสายข้อมือของบัญฑิตที่กำลังจะรับปริญาในอีกไม่กี่วันที่จะมาถึง....
ผม : จบปีนี้หรอครับ ?
A : อ๋อ จบนานแล้วค่ะ
ผม : (คิดในใจ อ้าวสงสัยตาฟาด) งั้นแบบนี้ก็ทำงานแล้วนะสิครับ (พร้อมกับพูดออกไป)
A : ค่ะ เป็นพยาบาลค่ะ
ผม : ผมขอถามอายุหน่อยได้ไหมครับ
A : ได้ค่ะ อายุ 25 ค่ะ

บลาๆๆๆๆๆ จนเพื่อนเค้าออกมาจากห้องน้ำ ในนาทีนั้น ผมก็ลืมขอไลน์ใว้ติดต่อ + ความใจเซาะ ไม่กล้าพอ // กลายเป็น."นก" ตั้งแต่ยังไม่ได้ฟักไข่เลยเรา

จึงอยากให้พี่ๆเพื่อนๆชาวพันทิป ช่วยตามหาพี่พยาบาลคนนี้หน่อยครับ ถ้าเค้ามีแฟนแล้วอย่างน้อยผมก็ได้สบายใจ แต่ถ้าเค้าไม่มีผมจะไม่มีวันปล่อยไปอย่างวันนั้นอีกแน่นอนครับ

ลักษณะ : ผอม
น้ำหนัก : 42-50 กก.
ส่วนสูง : 158-165 ซม.
อายุ : 25 ปี
ชุดที่ส่วมใส่วันนั้น : เป็นชุดเดรส (น่าจะลายไทย สีน้ำตาลเข้ม ถ้าจำไม่ผิด เพราะ หน้าห้องน้ำแสงไฟมันสลัวๆ+ความเมา)
บริเวณโต๊ะที่นั่ง : บนเซ็นเตอร์ครับ หน้าเวทีครับ [Spoil] คลิกเพื่อดูข้อความที่ซ่อนไว้ อันนี้รูปเก่าแล้วนะครับ แต่ตำแหน่งเดียวกันครับ ขอบคุณรูปจาก wongnai ด้วยนะครับ
ทำงาน : กทม (มั่นใจ 70 %)
และที่น่าเศร้า คือ ผมจำชื่อไม่ได้ เพราะตอนนั้นใจผมมันเต้นแรงไม่รู้ว่าเพราะ แอล หรือ หน้าพี่เค้าก็ไม่รู้ + ความเมา = พินาศ // แต่ยอมรับเลยครับ คนๆนี้มาทำให้ผมรู้สึกแปลกๆ

ปล1. กระทู้นี้เป็นเรื่องราวที่เกิดขึ้นจริงและเป็นเรื่องราวที่อยากแบ่งปัน
ปล2. ผมไม่ได้มีเจตนาที่จะกล่าวอ้างอาชีพใดอาชีพนึงให้เสียหายแต่ประการใด
ปล3. ถ้าหากไม่เหมาะสมประการใด บรรทัดไหน ขออภัยด้วยนะครับ แจ้งลบ หรือ แก้ไข ตามความเหมาสมได้ครับ