คือผมเข้าใจว่าทุกคนก็รู้หมดล่ะครับ ว่า
คิดไปก็เท่านั้น ผ่านไปแล้ว แก้ไขอะไรไม่ได้
แต่บางทีมันก็รับรู้แต่ไม่เข้าใจ อาจเป็นเพราะมัน เสียดาย อย่างมาก นึกออกไหมครับ
อย่างผมเรื่องเรียน เอาสั้นๆนะ ก็ไม่ได้เรียนในสิ่งที่ตัวชอบ/รัก
แล้วปัจจุบันผมมารู้อะไรบางอย่าง คือถ้าผมเลือกไปตามใจตัวเองตอนเข้ามหาลัย
ชีวิตคงโคตรดีแน่นอน แล้วมันก็หลอกหลอนผมอยู่เกือบทุกคืน
มันเป็นความรู้สึกที่ โคตรเสียดายมาก ในใจก็ปล่อยวางได้ยากมาก
มีแต่คำถามว่า ถ้าโน่นนั่นนี่นะๆๆ เราคงโน่นนั่นนี่ๆๆ ไปแล้ว
คือชีวิตตอนนี้ผมโคตรไม่ใช่เลยครับ
ทั้งๆที่ผมก็พยายามบอกตัวเองละนะ
ว่าคิดไปแล้วไม่ได้อะไรเลย
แต่ทำได้ไม่นาน ความคิดมันก็กลับเข้ามาอีก
อยากได้วิธีที่เลิกนึกถึงมันครับ
มีวิธีรบมือกับเหตุการณ์ เสียดาย หรือ ประเภท '..รู้งี้..' ได้อย่างไรบ้างครับ
คิดไปก็เท่านั้น ผ่านไปแล้ว แก้ไขอะไรไม่ได้
แต่บางทีมันก็รับรู้แต่ไม่เข้าใจ อาจเป็นเพราะมัน เสียดาย อย่างมาก นึกออกไหมครับ
อย่างผมเรื่องเรียน เอาสั้นๆนะ ก็ไม่ได้เรียนในสิ่งที่ตัวชอบ/รัก
แล้วปัจจุบันผมมารู้อะไรบางอย่าง คือถ้าผมเลือกไปตามใจตัวเองตอนเข้ามหาลัย
ชีวิตคงโคตรดีแน่นอน แล้วมันก็หลอกหลอนผมอยู่เกือบทุกคืน
มันเป็นความรู้สึกที่ โคตรเสียดายมาก ในใจก็ปล่อยวางได้ยากมาก
มีแต่คำถามว่า ถ้าโน่นนั่นนี่นะๆๆ เราคงโน่นนั่นนี่ๆๆ ไปแล้ว
คือชีวิตตอนนี้ผมโคตรไม่ใช่เลยครับ
ทั้งๆที่ผมก็พยายามบอกตัวเองละนะ
ว่าคิดไปแล้วไม่ได้อะไรเลย
แต่ทำได้ไม่นาน ความคิดมันก็กลับเข้ามาอีก
อยากได้วิธีที่เลิกนึกถึงมันครับ