เรื่องความรักของเราครั้งนี้เริ่มขันจากการได้รู้จักกับพี่คนนึงในเฟสบุค
ย้อนไปเมื่อสองปีที่แล้ว เราได้รู้จักกับพี่คนนึงในเฟส (ขอไม่บอกชื่อละกัน) วันนั้นหลังจากที่เรารับแอด เราก็ทักไปว่ารับแอดแล้วนะคะ แล้วก็คุยกันนิดหน่อย แล้วก็แยกกันไปนอน ยอมรับเลยว่าพี่คนนี้เรารู้สึกดีตั้งแต่ที่คุยกันครั้งแรก หลังจากนั้นเราก็คุยกันเรื่อยๆ ไม่บ่อยมากเพราะพี่เขายุ่งงาน แต่ทุกครั้งที่เขาออนเราจะทักไปตลอด หลังจากนั้นมาก็ทำความรู้จักกันเรื่อยๆ คุยกันปรึกษาเรื่องเรียนบ้าง ถามไถ่เรืองงานบ้าง และก็ช่วยพี่เค้าเรื่องความรักบ้าง ประมาณว่าเป็นแม่สื่อ จนพี่เขานับเราเป็นน้องสาว เราก็เริ่มชอบพี่เขาแล้วแหละ คุยกันไปเรื่อยๆจนประมาณต้นเดือนธันวาพี่เขาบอกว่าจะไปเชียงใหม่ วันต่อมาเราก็ยังคุยกันปกติ แต่หลังจากวันนั้นพี่เขาก็หายไปประมาณ 2 อาทิตย์ เราก็รอเขาออน แล้วการรอคอยก็สิ้นสุด เราเห็นพี่เขาออนก็ทักไปเลยแบบเต็มแม็ก 555 ว่าทำไมหายไปนานจัง นึกว่าจะเลิกเล่นไปแล้วซะอีก สักพักก็ตอบกลับมา แต่ไม่ใช่พี่เขาตอบน่ะซิ เป็นแม่พี่เขาตอบกลับมาแล้วบอกว่าพี่เขาไม่สบาย เป็นไข้เลือดออก เราก็เฮ้ยตกใจ และก็ถามอาการพี่เขาว่าเป็นไงบ้าง แม่พี่เขาบอกว่า พี่เขานอนยังไม่รู้สึกตัวเลย เราก็ได้แต่ขอให้พี่เขาหายเร็วๆ
จนเลยมาถึงช่วงปีใหม่ แม่เราชวนไปทำบุญตอนแรกเราก็คิดว่าจะไม่ไป(เพราะขี้เกียจ 555) แต่พอนึกถึงพี่เขาขึ้นมาก็เปลี่ยนใจตอบตกลง เราไปทำบุญปิดทองฝังลูกนิมิตกับแม่ ก่อนจะปิดทองทุกลูกเาก็อธิฐานขอให้พี่เขาหายป่วยไวๆ เราไปทำบุญสองวัด เราก็อธิฐานแบบนี้ทุกครั้ง จนประมาณ 2 อาทิตย์ตต่อมาพี่เขาก็อาการดีขึ้น แต่ยังไม่หายดี เราก็ดีใจนะแต่ไม่ได้บอกว่าเราไปทำบุญมานะ หลังจากก็คุยเหมือนเดิมแต่ที่ทำให้เรารู้สึกมากกว่าเดิมคือเราโพส์ว่า "วันนี้มีงานประจำจังหวัดวันแรกใครว่างชวนเราไปด้วยนะ" แล้วพี่เขาก็มาแสดงความคิดเห็นว่า "จะไปทำไมครับ คนเยอะเดินเบียดกันไม่เห็นจะสนุกตรงไหนเลย" เราก็แบบรู้สึกว่าพี่เขาคิดอะไรกับเรารึเปล่า เริ่ม มโนเข้าข้างตัวเองละ แต่ก็ไม่กล้าพูดออกไป แต่ความรู้สึกเราคือแบบ รู้สึกดีมากๆอ้ะ ยอมรับเลยว่าตอนนั้นชอบพี่เขาจริงๆอ้ะชอบมาสักพักแล้วด้วย จนมาถึงวันเกิดพี่เขาเราก็เอารูปที่เราแอบเซฟไว้ไปแต่งแล้วมาโพสต์สุขสันต์วันเกิด จากนั้นเราก็คุยกันมาปกติ คุยมาเรื่อยๆ แล้วต่อมาเราก็โพสต์อีกว่า "มีไหมใครที่โสดโปรดจีบผมที" พี่เขามาแสดงความคิดเห็นอีกว่า "ผมโสดคับ" พอเห็นเราก็แบบนะ เขิน 555เลยแซวๆไปว่าโสดจริงหรออะไรแบบนี้ไม่กล้าพูดอะไรเยอะเพราะกลัวแห้ว จากนั้นก็คุยกันมาปกติ พี่เขาก็เรียกเราว่าน้องรัก แต่เราเรียกเขากลับว่าพี่ชายที่รัก 555 (แบบนี้ก็ได้หรอ) แต่สุดท้ายเราก็ไม่ได้บอกพี่เขาไปว่าเรารู้สึกดีด้วยนะ จนเวลาผ่านเลยมาเป็นปี มาถึงปีนี้เมื่อวันแห่งความรักมาถึงเราตัดสินใจบอกพี่เขาไปว่า เราชอบพี่เขานะ พี่เขาตอบเรากลับมาว่า ขอบคุณครับ ความรุ้สึกแบบ นะ ไม่รู้จะอธิบายยังไง ยอมรับนะว่าเสียใจอยู่ อีกอย่างคือเหมือนเราเตรียมใจไว้แล้วด้วย เพราะเรารู้สึกว่าหลังๆมาาาเหมือนพี่เขาจะแอบชอบเพื่อนพี่เขาเอง เราก็เลยตัดสสินใจบอกไปแบบนั้นเพราะคิดว่าก็ยังดีกว่าที่ไม่ได้บอกไป แต่มันก็อาจจะช้าเกินไป หรือไม่พี่เขาก็ไม่ได้รู้สึกอะไรกับเราตั้งแต่แรกอยู่แล้วก็ได้ อาจจะมีแค่เราที่คิดเข้าข้างตัวเอง แล้วหลังจากนั้นพี่เขาก็เริ่มเปลี่ยนไป จากที่ทักคุยกันพี่เขาก็ไม่ค่อยตอบ เมื่อวันเกิดพี่เขาที่ผ่านมาเราก็เอารูปพี่เขามมทำเป็นวีดีโอ แล้วก็โพสตต์เหมือนดิมพี่เขาทักมาถามในแชทว่าแอบทำอะไรประมาณนี้แต่เราไม่ได้ตอบไป ณ ตอนนั้น เพราะออนไม่ตรงกัน แต่หลังจากนั้นที่เราตอบกลับไป พี่เขาก็ไม่เข้ามาอ่าน แล้วก็ไม่ตอบแชทเราอีกเลย ถึงแม้ว่าเราจะทักไปหาทกครั้งที่เห็นพี่เขาออนก็ตาม จนวันนี้ล่าสุด เขาก็ยังไม่ตอบอะไรกลับมาอีกเลย
.... ถ้าถามว่ารู้สึกยังไงตอนนี้ก็ตอบได้คำเดียวแหละว่า เสียใจอยู่ แต่จากนี้ไปก็คงต้องตัดใจกับรักครั้งนี้ และจดจำไว้ว่า ครั้งนึง เคยรู้สึกรัก กับคนๆนึงเพียงเพราะตัวหนังสือที่สื่อสารกัน รักที่ไม่เคยได้พบเจอกันในโลกแห่งความจริง รักตั้งแต่ครั้งแรกที่ได้คุย ถ้าถามว่าจากนี้ จะรักใครอีกไหม ตอบได้ว่าคงยาก ขอเวลาทำใจก่อน ถึงแม้ว่ามันจะไม่ได้สาหัสอะไรมากมาย แต่ลึกๆในใจแล้วก็ยังเจ็บอยู่ดี... สุดท้ายก็คงเป็นความรักที่ ..รักเอง.. ก็เลยต้อง ..เจ็บเอง..
เรื่องความรักของเรา ควรที่จะ "ไปต่อ" หรือ "พอแค่นี้"
ย้อนไปเมื่อสองปีที่แล้ว เราได้รู้จักกับพี่คนนึงในเฟส (ขอไม่บอกชื่อละกัน) วันนั้นหลังจากที่เรารับแอด เราก็ทักไปว่ารับแอดแล้วนะคะ แล้วก็คุยกันนิดหน่อย แล้วก็แยกกันไปนอน ยอมรับเลยว่าพี่คนนี้เรารู้สึกดีตั้งแต่ที่คุยกันครั้งแรก หลังจากนั้นเราก็คุยกันเรื่อยๆ ไม่บ่อยมากเพราะพี่เขายุ่งงาน แต่ทุกครั้งที่เขาออนเราจะทักไปตลอด หลังจากนั้นมาก็ทำความรู้จักกันเรื่อยๆ คุยกันปรึกษาเรื่องเรียนบ้าง ถามไถ่เรืองงานบ้าง และก็ช่วยพี่เค้าเรื่องความรักบ้าง ประมาณว่าเป็นแม่สื่อ จนพี่เขานับเราเป็นน้องสาว เราก็เริ่มชอบพี่เขาแล้วแหละ คุยกันไปเรื่อยๆจนประมาณต้นเดือนธันวาพี่เขาบอกว่าจะไปเชียงใหม่ วันต่อมาเราก็ยังคุยกันปกติ แต่หลังจากวันนั้นพี่เขาก็หายไปประมาณ 2 อาทิตย์ เราก็รอเขาออน แล้วการรอคอยก็สิ้นสุด เราเห็นพี่เขาออนก็ทักไปเลยแบบเต็มแม็ก 555 ว่าทำไมหายไปนานจัง นึกว่าจะเลิกเล่นไปแล้วซะอีก สักพักก็ตอบกลับมา แต่ไม่ใช่พี่เขาตอบน่ะซิ เป็นแม่พี่เขาตอบกลับมาแล้วบอกว่าพี่เขาไม่สบาย เป็นไข้เลือดออก เราก็เฮ้ยตกใจ และก็ถามอาการพี่เขาว่าเป็นไงบ้าง แม่พี่เขาบอกว่า พี่เขานอนยังไม่รู้สึกตัวเลย เราก็ได้แต่ขอให้พี่เขาหายเร็วๆ
จนเลยมาถึงช่วงปีใหม่ แม่เราชวนไปทำบุญตอนแรกเราก็คิดว่าจะไม่ไป(เพราะขี้เกียจ 555) แต่พอนึกถึงพี่เขาขึ้นมาก็เปลี่ยนใจตอบตกลง เราไปทำบุญปิดทองฝังลูกนิมิตกับแม่ ก่อนจะปิดทองทุกลูกเาก็อธิฐานขอให้พี่เขาหายป่วยไวๆ เราไปทำบุญสองวัด เราก็อธิฐานแบบนี้ทุกครั้ง จนประมาณ 2 อาทิตย์ตต่อมาพี่เขาก็อาการดีขึ้น แต่ยังไม่หายดี เราก็ดีใจนะแต่ไม่ได้บอกว่าเราไปทำบุญมานะ หลังจากก็คุยเหมือนเดิมแต่ที่ทำให้เรารู้สึกมากกว่าเดิมคือเราโพส์ว่า "วันนี้มีงานประจำจังหวัดวันแรกใครว่างชวนเราไปด้วยนะ" แล้วพี่เขาก็มาแสดงความคิดเห็นว่า "จะไปทำไมครับ คนเยอะเดินเบียดกันไม่เห็นจะสนุกตรงไหนเลย" เราก็แบบรู้สึกว่าพี่เขาคิดอะไรกับเรารึเปล่า เริ่ม มโนเข้าข้างตัวเองละ แต่ก็ไม่กล้าพูดออกไป แต่ความรู้สึกเราคือแบบ รู้สึกดีมากๆอ้ะ ยอมรับเลยว่าตอนนั้นชอบพี่เขาจริงๆอ้ะชอบมาสักพักแล้วด้วย จนมาถึงวันเกิดพี่เขาเราก็เอารูปที่เราแอบเซฟไว้ไปแต่งแล้วมาโพสต์สุขสันต์วันเกิด จากนั้นเราก็คุยกันมาปกติ คุยมาเรื่อยๆ แล้วต่อมาเราก็โพสต์อีกว่า "มีไหมใครที่โสดโปรดจีบผมที" พี่เขามาแสดงความคิดเห็นอีกว่า "ผมโสดคับ" พอเห็นเราก็แบบนะ เขิน 555เลยแซวๆไปว่าโสดจริงหรออะไรแบบนี้ไม่กล้าพูดอะไรเยอะเพราะกลัวแห้ว จากนั้นก็คุยกันมาปกติ พี่เขาก็เรียกเราว่าน้องรัก แต่เราเรียกเขากลับว่าพี่ชายที่รัก 555 (แบบนี้ก็ได้หรอ) แต่สุดท้ายเราก็ไม่ได้บอกพี่เขาไปว่าเรารู้สึกดีด้วยนะ จนเวลาผ่านเลยมาเป็นปี มาถึงปีนี้เมื่อวันแห่งความรักมาถึงเราตัดสินใจบอกพี่เขาไปว่า เราชอบพี่เขานะ พี่เขาตอบเรากลับมาว่า ขอบคุณครับ ความรุ้สึกแบบ นะ ไม่รู้จะอธิบายยังไง ยอมรับนะว่าเสียใจอยู่ อีกอย่างคือเหมือนเราเตรียมใจไว้แล้วด้วย เพราะเรารู้สึกว่าหลังๆมาาาเหมือนพี่เขาจะแอบชอบเพื่อนพี่เขาเอง เราก็เลยตัดสสินใจบอกไปแบบนั้นเพราะคิดว่าก็ยังดีกว่าที่ไม่ได้บอกไป แต่มันก็อาจจะช้าเกินไป หรือไม่พี่เขาก็ไม่ได้รู้สึกอะไรกับเราตั้งแต่แรกอยู่แล้วก็ได้ อาจจะมีแค่เราที่คิดเข้าข้างตัวเอง แล้วหลังจากนั้นพี่เขาก็เริ่มเปลี่ยนไป จากที่ทักคุยกันพี่เขาก็ไม่ค่อยตอบ เมื่อวันเกิดพี่เขาที่ผ่านมาเราก็เอารูปพี่เขามมทำเป็นวีดีโอ แล้วก็โพสตต์เหมือนดิมพี่เขาทักมาถามในแชทว่าแอบทำอะไรประมาณนี้แต่เราไม่ได้ตอบไป ณ ตอนนั้น เพราะออนไม่ตรงกัน แต่หลังจากนั้นที่เราตอบกลับไป พี่เขาก็ไม่เข้ามาอ่าน แล้วก็ไม่ตอบแชทเราอีกเลย ถึงแม้ว่าเราจะทักไปหาทกครั้งที่เห็นพี่เขาออนก็ตาม จนวันนี้ล่าสุด เขาก็ยังไม่ตอบอะไรกลับมาอีกเลย
.... ถ้าถามว่ารู้สึกยังไงตอนนี้ก็ตอบได้คำเดียวแหละว่า เสียใจอยู่ แต่จากนี้ไปก็คงต้องตัดใจกับรักครั้งนี้ และจดจำไว้ว่า ครั้งนึง เคยรู้สึกรัก กับคนๆนึงเพียงเพราะตัวหนังสือที่สื่อสารกัน รักที่ไม่เคยได้พบเจอกันในโลกแห่งความจริง รักตั้งแต่ครั้งแรกที่ได้คุย ถ้าถามว่าจากนี้ จะรักใครอีกไหม ตอบได้ว่าคงยาก ขอเวลาทำใจก่อน ถึงแม้ว่ามันจะไม่ได้สาหัสอะไรมากมาย แต่ลึกๆในใจแล้วก็ยังเจ็บอยู่ดี... สุดท้ายก็คงเป็นความรักที่ ..รักเอง.. ก็เลยต้อง ..เจ็บเอง..