ผมจะขอเล่าเรื่องราวชีวิตของผมก่อนนะครับ คือตัวผมอยู่ที่จังหวัดมหาสารคาม แต่ก่อนต่อนยังไม่ขึ้นม.ปลาย ชีวิตผมก็อยู่ดี มีความสุข สบาย ผมอยู่กับครอบครัวของผม ซึ่งมีด้วยกันอยู่5คนครับ มีพ่อ แม่ ผม น้องชายคนกลาง น้องชายคนเล็ก แต่ตอนนี้เหลือแค่ผมกับแม่และน้องชายคนเล็กแล้วครับ เพราะพ่อกับแม่ผมแยกทางกัน ตั้งแต่ตอนผมยังไม่ขึ้นม.1เลยครับ น้องคนกลางไปอยู่กับพ่อผม ตัวผมกับน้องคนเล็กอยู่กับแม่ครับ พ่อกับแม่ผมต่างคนต่างมีแฟนใหม่ พ่อมีลูกสาวแล้วกับแฟนใหม่อีก1คน ส่วนแม่ผมอยู่กับแฟนใหม่เหมือนกัน แต่ยังไม่มีลูกครับ ครอบครัวผมเริ่มพังตั้งแต่ตอนที่แม่ผมทำอาชีพที่ไม่สุจริตแล้วครับ แม่ผมโดนข้อหาค่าประเวณีจำคุก2ปี ซึ่งผมกับน้องๆก็เสียใจใากครับที่แม่เป็นแบบนี้ แต่ก็ไมเคยโกรธที่แม่ทำอาชีพแบบนี้ เพราะเงินที่ได้มาก็เอามาให้พวกผมใช้ส่งเสียให้เรียน แต่ผมแค่คิดในใจว่าทำมัยไม่ทำอาชีพที่ดีกว่านี้ อาชีพที่สุจริตมีตั้งเยอะ ถึงจะได้เงินน้อย แต่ก็พออยู่พอกิน ดีกว่าเป็นแบบนี้ ตอนนั้นจึงทำให้ผมกับน้องๆได้ไปอาศัยอยู่กับพ่อ แต่อยู่ๆไปก็ไม่มีความสุขเลยครับ เพราะพ่อเป็นคนเผด็จการ โดยเฉพาะกับผมและน้องชายคนเล็ก เพราะพ่อให้ความรักลูกไม่เท่ากัน พ่อรักน้องคนกลางมากกว่าลูกๆทุกคน ผมกับน้องคนเล็กจึงถูกด่าด้วยถ่อยคำรุนแรง โดนถุบตีบ้าง จนวันหนึ่งผมทนไม่ไหวจึงเอาเรื่องไปบอกญาติๆฝั่งแม่ ญาติๆฝั่งแม่จึงพาผมกับน้องชายคนเล็กไปอยู่กับป้าที่ทำงานอยู่จังหวัดปราจีนบุรี ผมก็ได้ย้ายโรงเรียนกับน้องชายไปเรียนที่จังหวัดปราจีนบุรีแต่อยู่ๆไป ความรักที่ป้ามีให้หลานๆก็มีไม่เท่ากันอีก ป้าของผมรักน้องชายคนเล็กมากกว่าผม ผมจึงเหมือนอยู่ตัวคนเดียวมาตลอด อาจเป็นเพราะนิสัยของผมที่เป็นเด็กติดเกมส์ไม่สนใจการเรียนเท่าไหร่ ผมจะบอกที่ผมติดเกมส์เพราะไม่มีสิ่งอื่นใดให้ความสุขผมได้เลยนอกจากเกมส์ ตนอนนั้นผมคิดแค่นี้เพราะญาติพี่น้องไม่มีใครสนใจให้ความรักความอบอุ่นผมเลย ผมจึงเหมือนเด็กเก็บกด จนวันหนึ่งป้าทนกับการกระทำผมไม่ไหว จึงส่งผมมาอยู่กับป้าอีกคนที่อยู่จังหวัดมหาสารคาม ผมจึงได้ย้ายโรงเรียนอีกครั้ง แต่พอผมย้ายกลับมาก็เป็นเวลา 2 ปีแล้ว แม่ผมจึงได้ออกมาจากคุก แล้วผมจึงได้อยู่กับแม่กับป้าและญาติคนอื่นที่จังหวัดมหาสารคาม แต่เวลาเปลี่ยน คนก็เปลี่ยน แม่ของผมเปลี่ยนไป จากที่เป็นคนรักผมมากแต่ก่อน แม่กับทำตัวห่างเหิน ไม่สนใจผม ติดเหล้าเบียร์ สนใจแต่แฟนใหม่ ไม่สนใจผมเลย ส่วนป้าของผมก็ไม่สนใจผมเช่นกัน จนปัจจุบัน ผมอายุ16ปี กำลังศึกษาอยู่ม.5 แต่แม่ของผม ไม่มีงานทำ แล้วแกก็ไม่สนใจที่จะทำงาน จึงไม่มีคนส่งเสียผมเรียน เงินผมก็ได้บ้างไม่ได้บ้าง แล้วแต่อารมณ์แม่ เงินค่าเทอมของผม ตอนนี้ก็ยังไม่ได้จ่ายเพราะไม่มี แแล้วตอนนี้ผมไม่มีบ้านอยู่ อยู่ตัวคนเดียวไม่มีใครสนใจผม ทั้งที่ผมเปลี่ยนตัวเองแล้วจากเด็กติดเกมกลายเป็นเลิกเล่นเกมไปเลย สนใจการเรียนมากขึ้นตั้งใจเรียนเพราะกลัวไม่มีอนาคตไม่มีอาชีพดีๆเลี้ยงตัวเองกับแม่กับน้อง แต่ตอนนี้ผมอาศัยอยู่กับเพื่อนของผม ทางบ้านเพื่อนผมดูแลตอนรับผมเหมือนผมเป็นลูกแท้ๆ แต่เรื่องเงินผมไม่ได้ไปยุ้งด้วยเลย แค่ผมได้พักอาศัยมีข้าวมีน้ำกิน ผมก็เกรงใจมากๆอยู่แล้ว แต่ตอนนี้ผมอยากเรียนมากครับแต่ไม่มีเงินเลย ผมเลยอยากให้คนที่มาอ่าน กท ของผมช่วยบอกแนวทางหรือมีงานอะไรก็ได้ครับที่ผมพอจะทำได้ ผมอยากมีตเงินส่งเสียตัวเอง ไม่ต้องแบมือขอใคร ใครพอจะมีแนวทางหรืองานอะไรก็ได้คอมเม้นมานะครับ ผมอยู่ตัวคนเดียว จนปัญญาแล้วจริงๆครับ ขอความกรุณาด้วยนะครับ (ยืมรหัสเพื่อนนะครับ)
ม.5 ไม่มีเงินสงเสียตัวเองเรียนต่อครับ พอจะมีแนวทางชี้แนะยังไงบ้างครับ จนปัญญาจริงๆครับ