เป็นผู้ฝึกใหม่นะคะ ที่ผ่านมาก็หาอ่านและฟังจากพระอาจารย์หลายๆ ท่าน  แต่ยังแยกแยะข้อปฏิบัติและผลลัพธ์ที่ได้ยังไม่ชัดเจน เลยมีข้อสงสัยที่อยากขอคำแนะนำค่ะ

1. เราฝึกการรู้ทันความคิด ความรู้สึกที่เกิดขึ้น และมองดูมันว่า มันไม่ใช่ของเรา มันเกิดขึ้น ตั้งอยู่ และดับไป  เช่น มองความทุกข์ มองความโกรธ มองความโลภ   การฝึกแบบนี้เพียงอย่างเดียวอย่างต่อเนื่อง  จะเป็นหนทางสู่การดับขันธ์ 5  ถูกต้องไหมคะ  

2. ถ้าเราฝึกข้อ 1 เป็นประจำ  การนั่งสมาธิ ที่บ้านยังจำเป็นหรือไม่คะ  ปกติจะนั่งก่อนนอน โดยกำหนดรู้ตามการเต้นของหัวใจ เพราะฝึกยุบหนอ พองหนอ หรือดูลมหายใจ จะรู้สึกว่ายากค่ะ  และถ้าเกิดความคิดแล่นไปคิดเรื่องนั้นเรื่องนี้ ก็จะมองมันว่าความคิดมันเกิดขึ้นตลอดเวลาโดยที่เราตั้งใจหรือไม่ตั้งใจ  แล้วก็จะพยายามดึงจิตเรามากำหนดเหมือนเดิม   เลยอยากสอบถามว่า ผลที่ได้มันจะแตกต่างจากการฝึกข้อ 1 อย่างไรบ้างคะ  

3.  เท่าที่เข้าใจ การสวดมนต์ เป็นการฝึกสมาธิ และได้ความสงบ  ( ถ้าตรงนี้เราฝึกจากข้อ 1 และ ข้อ 2  )  ดังนั้น การสวดมนต์ยังเพื่อสร้างบุญกุศลให้ตนเอง และแผ่ให้ผู้อื่น ถูกต้องไหมคะ

ขอบคุณมากๆ ค่ะ