เรามีความรักคะ. แต่เป็นความรักที่ดูไกลมากไม่ว่าจะเป็นระยะทางหรือแม้แต่ภาษา. เราอยู่กันคนละประเทศคะเราอยู่ไทยส่วนเขาเป็นคนไต้หวัน. เราพูดเป็นแต่ภาษาไทยส่วนเขาพูดเป็นแต่ภาษาไต้หวัน. เขามีพูดอังกฤษได้บ้าง. แต่เรานี่สิไม่ได้เลยเราคุยกันผ่านทางfacebookคุยกันทางแชท. เราสองคนคุยกันรู้เรื่องได้ยังไงหน่ะหรอ. 5555. ก็ใช้googleแปลภาษาช่วยไงละคะคุยกันป๋อเลย. แต่มันก็ยังไม่เหมือนเวลาเราคุยภาษาเดียวกันอยู่ดี. เราจะพูดหยอกเขาแหย่เขาแกล้งเขาอ้อนเขามันก็ทำไม่ได้. ได้แต่พูดดิบๆแทนคุณฉันคำถามเดิมๆที่ถามทุกวันซ้ำไปซ้ำมาจริงๆเราก็อยากจะคุยกับเข้าให้เยอะๆอยากคุยกับเขาทุกเรื่องเล่าเหตถการณ์ในแต่ละวันให้เขาฟังแต่มันก็ทำไม่ค่อยได้. บางคำมันก็แปลอแกมาไม่ตรงกับที่เราอบากจะบอกอยากจะสื่ออกไป. เหนื่อยมากคะ. จนวันนึงเขาอยากได้ยินเสียงเราเราก็ทำใจนานมากอาย. ไม่กล้าคุยคือเราไม่มีพื้นฐานด้านภาษาเลยคะ. สุดท้ายก็คุยกันไม่รู้เรื่องตามเคย ตอนนั้นคือท้อมากเลยคะคิดว่าคงจะไม่สารสัมพันต่อแล้วแหละ. เพราะคิดว่ามันคงเป็นไปไม่ได้. เราก็ขอโทดเขาไปยกใหญ่เลยอายตัวเองมากอายเขาอายที่เราพูดภาษาอังกฤษไม่ได้เลย. แต่เขาก็ตอบกับมาว่า. don't worry นะ. ไม่ต้องกังวนเขาอยากที่จะเรียนภาษาไทย. คือคำตอบของเขาทำให้เรารู้สึกดีแบบบอกไม่ถูก. เราคิดว่าเขาคงจะไม่สนใจคือจะคุยก็ได้ไม่คุยเขาก็ไม่ได้แคร์เพราะคิดว่าเขาคงมีคนคุยอยู่แล้ว. แต่จากวันนั้นมาเราก็คุยกันมาตลอดจนตอนนี้ก็เป็นเวลาเกือบเดือนได้และคะ. เราลืมบอกไป. ว่าเราสองคน. พึ่งอกหักกันมา. เขาโดน ผญ ไทยทิ้งไปมีแฟนใหม่. ส่วนเราก็พึ่งเลิกกับแฟน. เพราะแฟนเราเป็นคนที่ไม่เคยให้เกรียติเราเลยคะพูดจากับเราแรงๆตลอดไม่เคยง้อเราเอาชนะเราตลอดเราเลยทนไม่ไหวเดินออกมา. เจ็บมากคะและเขาก็ไม่เคยเอ่ยปากง้อเราเลยเราก็เริ่มเปิดใจจนมาเจอเขาคนนี้นี่แหละคะ. ที่เราชอบเขาก็เพราะเขาเป็นคนที่อยู่ข้างเราเสมอเวลาที่เขาเห็นเราโพสอะไรเศร้าๆหรือรู้ว่าเรากำลังร้องไห้. ก็จะมีแค่เขาคนเดียวที่เข้ามาปลอบเข้ามาถามว่าเราเป็นอะไร. อย่าร้องไห้นะเขาอยู่ข้างๆเรา. คือมันดีมากจริงๆกับความรู้สึกที่เหมือนมีใครเข้ามาทำให้เรายิ้มได้อีกครั้ง.เราเริ่มคุยกันมากขึ้นเขาก็เริ่มแสดงออกมากขึ้นก็ไม่รู้ว่าเราคิดไปเองไหมแต่เรารู้สึกว่าเราสองคนไม่ใช่แค่เพื่อนเรานงคิกไปไกลมากแล้ว. จนมาเมื่อวานเขาบอกเขาอยากมีแฟนเขาเริ่มพูดเรื่องนี้กับเราบ่อยขึ้น. บอกให้เราหาแฟนให้เขาหน่อยเขาชอบผู้หญิงที่สวยและหน้ารัก. และเขาพร้อมที่บะให้ความรักดีๆกับผญ. คนนั้น. เราก็รับปากเขาไปว่าเราจะหาให้เขา. แต่ในใจคือเสนอตัวเองเข้าไปแล้ว. 555555. จนมาวันนี้เขาก็พูดขึ้นอีกเราก็ส่งสยิ้กเกอร์โกดไป. จนเขาพูดขึ้นมาว่า. คุณต้องการเป็นแฟนของฉันหรือป่าว? คือตอนนั้นคำถามพาเราสตั้นมากเลยคะ. เราไม่รู้จะตอบยังไงไม่รู้เขาคิดอะไรอยู่เขาแกล้งเรารึป่าวจริงๆเขาอาตยะแค่หยอดเราไม่ได้รุ้สึกอะไรกับเราก็ได้. คือคิดเยอะแยะไปหมดตอนนั้น. ก็ตอบเขาไปว่า. ฉันไม่ชอบคนเจ้าชู้. คุณเจ้าชู้รึป่าว? 5555. แก้เขินเขาก็บอก no เขาไม่ใช่คนแบบนั้น. เราก็บอกฉันรู้. ว่าคุณเป็นคนดี และเขาก็บอกเราว่า. ฉันอยากให้คุณมาอยู่เคียงข้างฉันนะ. คือตอนนั้นโลกนี่ชมพูพิ้งเลยคะ. คือลืมความไกลของเราไปเลยตอนนั้นคิดแค่ว่าถ้าเจอจะกอดเขาให้แน่นที่สุดเลย. เห้อกลับมาสู่โลกความจริง. เดือนหน้าเขาจะมาไทยแล้วเรายังไม่รู้เลยเราบะคุยกับเขายังไง. ตอนแรกเขาจะมาเดือนนี้แต่เรายังไม่พร้อมเลยโกหกเขาไปว่าเราไปค่ายกับทางโรงเรียน. นางก็นอยเรานะไม่ได้นุยกันตั้งวันนึงพออีกวันนึงเราก้ทักไปนางก็บอกนางเปลี่ยนแล้วนางจะมาเดือนหน้าแทน. คือเราไม่กล้าไปเจอเขาอะคะเรากลัวเขาไม่ชอบเราเรายังไม่เคยเห็นหน้ากันเลยนะคะคุยกันแน่ในแชทคุยโทรสับกันได้ยินเสียงก็แค่ตรั้งเดียว. กลัวจะคุยกับเขาไม่รู้เรื่องกลัวเขาจะไม่ชอบเรากลัวเราบะไม่สวยกลัวไปหมดเลย. เห้อมีใครเคยเป็นแบบนี้บ้างไหมคะ.
รักกันข้ามประเทศคุยกันคนละภาษาจะรักกันได้จริงหรอ ?