สวัสดีครับ นี่เป็นกระทู้แรกของผม ผมชื่อ ปลาวาฬ ภูบรรทัด ผมขอฝากชื่อนี้ไว้ในอ้อมอกมิตรรักแฟนเพลงทุกท่านด้วยนะครับ ฮรี่ๆ ^^
ท่านสุนทรภู่ได้เคยประพันธ์ไว้ในเรื่อง พระอภัยมณี ว่า "อดอะไรจะเหมือนอดที่รสรัก อกจะหักเสียด้วยใจอาลัยหา ไม่เห็นรักหนักสิ้นในวิญญา จะเป็นบ้าเสียเพราะรักสลักทรวง”
จากย่อหน้าแรก ใช่ครับ ผมอกหัก อกหักมา 9 เดือนแล้ว อกหักจนเขามีแฟนใหม่ไปแล้ว แต่เรื่องที่ผมจะเล่า ผมคิดว่าทุกคนก็คงต้องเคยผ่านมา และทุกๆ คน คงเคยเจอ "ผีคนรัก" หรือบางคนอาจจะเรียกว่า ผีอดีตคนรัก ก็ได้ ทำไมถึงเรียกว่าผีนะเหรอ? ก็เพราะไม่ว่าผมจะทำอะไร จะไปที่ไหน จะฟังเพลงอะไร ก็จะมีเธอคนนั้นอยู่ในความรู้สึกนึกคิด ในทุกโสตประสาท และความทรงจำเก่าๆ จะอยู่เหนือทุกๆ สิ่ง ไม่สามรถที่จะควบคุมมันได้เลย ทั้งๆ ที่รู้ว่าเธอไม่ได้รักผมแล้ว เธอได้เปลี่ยนเป็นคนใหม่ คนที่ไม่เหมือนคนเดิมที่ผมเคยรู้จัก และเธอก็มีรักครั้งใหม่ที่สดใส และพร้อมที่จะพาเธอเดินไปข้างหน้า แต่ตัวผมสิ ที่ยังไม่ยอมไปไหน ไม่ว่าจะทำอะไร ทำงานหนักแค่ไหน ออกเดินทางไปกี่ที่ ก็จะมีความรงจำดีๆ ของเธอติดตามไปด้วยทุกที่ อย่างกับเป็นวิญญาณ แต่ผมกลับรู้สึกมีความสุขทุกครั้งที่วิญญาณดวงนี้ มาแสดงตัวในความคิดให้ผมนึกถึงคนรัก ผมจะรู้สึกคิดถึงเธอเสมอ โดยมันผุดขึ้นมาเอง โดยที่จิตสำนึกเราไม่ได้เรียกร้องเลยสักนิด เป็นความสุขที่ปนเศร้า เป็นการยิ้มที่ยิ้มอย่างเหงาๆ ทั้งๆ ที่ตัวผมเองก็รู้ว่าผมควรลืมมันให้ได้ และควรเดินไปข้างหน้าสักที ควรเปิดใจให้ตัวเองได้พบใครสักคน แต่มันมีสิ่งลี้ลับอย่างนึง ในวันที่เธอบอกเลิกกัน ผมกลับบอกเธอว่า "แม้วันพรุ่งนี้จะไม่มีเราแล้ว ฉันจะขอรักเธอต่อไป และจะขอเดินไปข้างหน้าในทุกเรื่อง แต่ยกเว้นเรื่องความรัก เพราะผมขอรักเธอต่อไป" และตั้งแต่วันนั้นคำพูดนี้ก็เหมือนจะติดตามผมไปตลอดอย่างที่เคยได้พูดกับเธอเอาไว้ และถ้าผมขอได้ ขอให้ผีคนรักช่วยบันดาลให้ผมประสบความสำเร็จในเรื่องการเรียน ที่เข้าสู่โค้งสุดท้าย และการงานที่กำลังทำอยู่ ให้ราบรื่น ไม่มีอุปสรรคใดๆ ...ความรักจะสวยงามหรือไม่ ขึ้นอยู่กับมุมองของแต่ละคน ว่าจะเลือกจดจำเรื่องดีๆ หรือจดจำวันที่ไม่ดี
สุดท้ายนี้ ผมขอฝากว่า รูปภาพ ของขวัญแทนใจ ที่เคยให้กัน เขาอยากทิ้งก็เป็นสิทธิ์ของเขา แต่เราอยากเก็บไว้มันเป็นสิทธิ์ของเรา ถึงแม้ในความรู้สึกของเขาจะไม่มีเราอยู่แล้ว แต่เขาก็ไม่มีสิทธิ์ที่จะห้ามไม่ให้เรามีเขาในความรู้สึกของเราได้
ปล. ใครที่มี "ผีคนรัก" เป็นของตัวเอง ก็มาเล่าสู่ฟังกันบ้างนะครับ
ผีคนรัก
ท่านสุนทรภู่ได้เคยประพันธ์ไว้ในเรื่อง พระอภัยมณี ว่า "อดอะไรจะเหมือนอดที่รสรัก อกจะหักเสียด้วยใจอาลัยหา ไม่เห็นรักหนักสิ้นในวิญญา จะเป็นบ้าเสียเพราะรักสลักทรวง”
จากย่อหน้าแรก ใช่ครับ ผมอกหัก อกหักมา 9 เดือนแล้ว อกหักจนเขามีแฟนใหม่ไปแล้ว แต่เรื่องที่ผมจะเล่า ผมคิดว่าทุกคนก็คงต้องเคยผ่านมา และทุกๆ คน คงเคยเจอ "ผีคนรัก" หรือบางคนอาจจะเรียกว่า ผีอดีตคนรัก ก็ได้ ทำไมถึงเรียกว่าผีนะเหรอ? ก็เพราะไม่ว่าผมจะทำอะไร จะไปที่ไหน จะฟังเพลงอะไร ก็จะมีเธอคนนั้นอยู่ในความรู้สึกนึกคิด ในทุกโสตประสาท และความทรงจำเก่าๆ จะอยู่เหนือทุกๆ สิ่ง ไม่สามรถที่จะควบคุมมันได้เลย ทั้งๆ ที่รู้ว่าเธอไม่ได้รักผมแล้ว เธอได้เปลี่ยนเป็นคนใหม่ คนที่ไม่เหมือนคนเดิมที่ผมเคยรู้จัก และเธอก็มีรักครั้งใหม่ที่สดใส และพร้อมที่จะพาเธอเดินไปข้างหน้า แต่ตัวผมสิ ที่ยังไม่ยอมไปไหน ไม่ว่าจะทำอะไร ทำงานหนักแค่ไหน ออกเดินทางไปกี่ที่ ก็จะมีความรงจำดีๆ ของเธอติดตามไปด้วยทุกที่ อย่างกับเป็นวิญญาณ แต่ผมกลับรู้สึกมีความสุขทุกครั้งที่วิญญาณดวงนี้ มาแสดงตัวในความคิดให้ผมนึกถึงคนรัก ผมจะรู้สึกคิดถึงเธอเสมอ โดยมันผุดขึ้นมาเอง โดยที่จิตสำนึกเราไม่ได้เรียกร้องเลยสักนิด เป็นความสุขที่ปนเศร้า เป็นการยิ้มที่ยิ้มอย่างเหงาๆ ทั้งๆ ที่ตัวผมเองก็รู้ว่าผมควรลืมมันให้ได้ และควรเดินไปข้างหน้าสักที ควรเปิดใจให้ตัวเองได้พบใครสักคน แต่มันมีสิ่งลี้ลับอย่างนึง ในวันที่เธอบอกเลิกกัน ผมกลับบอกเธอว่า "แม้วันพรุ่งนี้จะไม่มีเราแล้ว ฉันจะขอรักเธอต่อไป และจะขอเดินไปข้างหน้าในทุกเรื่อง แต่ยกเว้นเรื่องความรัก เพราะผมขอรักเธอต่อไป" และตั้งแต่วันนั้นคำพูดนี้ก็เหมือนจะติดตามผมไปตลอดอย่างที่เคยได้พูดกับเธอเอาไว้ และถ้าผมขอได้ ขอให้ผีคนรักช่วยบันดาลให้ผมประสบความสำเร็จในเรื่องการเรียน ที่เข้าสู่โค้งสุดท้าย และการงานที่กำลังทำอยู่ ให้ราบรื่น ไม่มีอุปสรรคใดๆ ...ความรักจะสวยงามหรือไม่ ขึ้นอยู่กับมุมองของแต่ละคน ว่าจะเลือกจดจำเรื่องดีๆ หรือจดจำวันที่ไม่ดี
สุดท้ายนี้ ผมขอฝากว่า รูปภาพ ของขวัญแทนใจ ที่เคยให้กัน เขาอยากทิ้งก็เป็นสิทธิ์ของเขา แต่เราอยากเก็บไว้มันเป็นสิทธิ์ของเรา ถึงแม้ในความรู้สึกของเขาจะไม่มีเราอยู่แล้ว แต่เขาก็ไม่มีสิทธิ์ที่จะห้ามไม่ให้เรามีเขาในความรู้สึกของเราได้
ปล. ใครที่มี "ผีคนรัก" เป็นของตัวเอง ก็มาเล่าสู่ฟังกันบ้างนะครับ