การนั่งสมาธิหลับตาทำความรู้สึกให้ว่างๆไม่คิดอะไร มันผิดปกติจากความเป็นจริงไหมครับ?

จริงๆคนเรามันคิดร้อยแปดพันเก้าอยู่แล้ว หลับยังฝันเลย แล้วจะไปนั่งนิ่งๆหลับตาบังคับไม่ให้คิดทำไมครับ?
ถ้าผมเปลี่ยนเป็น ลืมตาใช้ชีวิตปกติ แต่รู้เท่าทันอารมณ์ของตัวเอง เช่น โกรธก็รู้และระงับได้ทัน หลงก็รู้และเข้าใจได้ว่ามันหลง
แบบนี้พอไหมครับ? ไม่ต้องไปนั่งหลับตานิ่งๆ สงบๆ มันดูแปลกๆฝืนธรรมชาติ ยิ่งประเภทลงท้ายด้วยหนอๆๆๆ ผมว่าฝืนครับ