ผมก็ไม่ค่อยชอบเข้าสังคมเท่าไหร่ ความรู้สึกของผมพอไปอยู่ในที่ๆมีคนพลุกพล่านจะรู้สึกหงุดหงิด จะชอบอยู่แต่บ้านไม่ค่อยไปไหนบ่อยครั้ง แต่หลายคนเวลาทำอะไรในที่สาธารณะไม่ว่าจะเป็น เข้าห้องน้ำ โทรศัพท์ ต่างๆ ก็จะรู้สึกวอกแวกและอาจจะทำอะไรไม่ถูก แต่ผมไม่รู้สึกแบบนั้น มันธรรมดาๆปกติ เมื่อก่อนตอนเด็กๆจำความได้ว่า ผมเป็นคนที่พูดเยอะมาก ไม่กลัวสังคม ใครชวนไปไหนไปด้วย ชอบเข้าสังคม อยู่คนเดียวไม่ค่อยได้ ทางบ้านผมทุกคนจะเป็นคนชอบออกไปเที่ยวนั้นเที่ยวนี้ สังสรรค์กับพวกเพื่อน ไปไหนมาไหนบ่อย แต่ไม่ถึงขั้นบ่อยมาก แต่ส่วนมากเพื่อนพ่อหรือเพื่อนแม่จะมาสังสรรค์กันที่บ้านเราอยู่บ่อยๆครั้งและก็จะมีลูกๆของเพื่อนพ่อและแม่มาเล่นเป็นเพื่อนผมด้วย (แทบทุกวัน)
พอโตมาแล้ว มันรู้สึกว่าพอมาอยู่บ้านเงียบๆคนเดียวแล้ว จะมีความสุขมากกว่า อยู่ในบ้าน ดูทีวี ให้ไปเที่ยวไปนั้นไปนี้ แม้แต่ชวนเพื่อนมาสังสรรค์กันที่บ้าน ผมก็ไม่ชอบนะ ชอบอยู่คนเดียวมากกว่า ผมรู้สึกขี้เกียจที่จะทำอะไรแบบนี้นะ พอได้คุยกับเพื่อนที่ทำงานหรือคนอื่นๆก็ตามปกติ ไม่มากและน้อยเกินไป หลายๆคนบอกว่าผมเป็นคนขลึมๆน่านิ่งไม่ค่อยกล้าทักกันเท่าไหร่ แต่เรื่องงานในเวลางานผมก็ทำงานตามปกติ เข้างานตรงต่อเวลาทุกวัน วันหยุดก็อยู่บ้านเล่นเกมส์ ดูหนัง อ่านหนังสือ ดูทีวี อะไรงี้มีความสุขดี
ผมเป็นแบบนี้ตั้ง 17-18 ละมั้ง วัยนี้หลายคนอาจจะไปเที่ยวไปมันส์อะไรกันอย่างในโฆษนา แต่ผมเหรออยู่บ้านอ่านหนังสือเตรียมไปสอบ ป.ตรี ที่ ม.ราม อย่างเดียว ผมเรียนทางไปรษณีย์ทางวิทยาเขต เรียน 4 ปี ผมจบ ป.ตรี ตอนอายุ 19 หลายคนอาจจะงงว่า อายุ 19 จบตรีแล้วเหรอ คือผมเรียนทั้งโรงเรียนเรียนเอกชน ม.ปลาย ไปด้วยและเรียน กศน. ไปด้วย (พ่อแม่มีฐานะรวยแต่ไม่ถึงขั้นรวยมาก) ถามว่าพ่อแม่ผมไม่ว่าเหรอ แน่นอนครับ ด่าด้วยซ้ำ แต่ผมเป็นประเภทที่แบบดื้อรั้นตั้งเป้าหมายอะไรไว้แล้วก็ต้องทำ ผมเรียน กศน. ตั้งแต่ ม.ต้น แล้วก็เรียน รร.เอกชน ควบคู่กันไปด้วย ผมเรียนใน รร.เอกชน ถึงแค่ ม.4 เรียนจบแค่เทอมเดียวผมก็ลาออก เพราะจบกศน.แล้ว เลยเรียนต่อนิติศาสตร์ ม.รามคำแหง ไปเลย เรียนคนเดียว 4 ปี เกรดก็ขั้นดี สอบทุกครั้งไม่เคยตก ทำไมผมถึงลาออกจะ รร.เอกชน ก็เพราะเกรด กศน.ดีกว่า กศน. เก็บคะแนนสอบ ไม่เก็บคะแนนงาน แต่ถ้าใครไม่ส่งโครงงานก่อนสอบในแต่ละเทอมเขาไม่ให้สอบเลยนะครับ ( เทอมละ 1 โครงงาน 300 กว่าหน้า) แต่โรงเรียนเอกชนมันเก็บคะแนนงานเป็นหลัก แล้วการบ้านก็เยอะมากมีทุกวัน พอผมไปถามครูผู้สอนใน รร. ม.ปลาย เอกชนที่เรียน ว่า " ทำไมผมสอบได้แต่ถึงติด 0 ละครับ " ครูตอบกลับมาว่า " ก็เธอไม่ส่งงานเลยไงหล่ะ " เรื่องนี้ผมก็งง ว่าคะแนนสอบกับคะแนนงาน มันรวมกันได้เหรอ ถ้าไม่ส่งงาน ทำไมไม่ให้ติด มส. ไปเลยเหมือน กศน. หลายคนอาจจะบอกว่า กศน. เรียนง่ายแต่ไม่มีคุณภาพ บอกเลยนะครับ เขาไม่ได้เรียนกันง่ายๆนะครับ ไอที่สอบกันไม่ได้ ก็มีอยู่เยอะนะครับ ผ่าน 50 คะแนน สอบได้ 40 กว่าคะแนนกันก็มีนะ ( ข้อสอบรายวิชา วิชาละ 80 ข้อ ปรนัย คะแนนเต็ม 100 ) และคะแนนร่วมกิจกรรม หรือ กพช. อีก 100 ชม. ถ้าร่วมกิจกรรมไม่ครบ 100 ชม. เขาก็ไม่ให้จบนะ แก้ได้โดยวิธีเรียนต่ออีก 1 เทอม ที่ว่าไม่มีคุณภาพอาจจะเป็นเรื่องของนักเรียนที่เรียนใน กศน. นั้น กินเหล้าสูบบุหรี่กันเยอะ หลายคนอาจจะตกใจ แต่ผมไม่สูบบุหรี่ เกลียดบุหรี่มากๆ และผมก็ไม่ดื่มแอลกอฮอลด้วย เพราะผมแพ้แอลกอฮอล แพ้ในที่ว่าหลายคนอาจจะกินนิดเดียวแล้วหลับไปเลย แต่ผมกินแค่นิดเดียว จุกหน้าอกกันถึงเช้าเลยครับ ทางที่ดีไม่กินไม่สูบดีกว่า ร่างกายแข็งแรง แต่ผมก็คงยังมีข้อเสีย คือ ติดน้ำอัดลมและขนมกรุบกรอบ อาจจะมีข้อสงสัยว่า ผมไม่สูบบุหรี่ ผมไม่กินเหล้า แต่พอถึงเวลามีงานสังสรรค์อะไรกันใน กศน. ผมจะทำยังไง ผมก็ทำตัวตามปกติ แค่เครื่องดื่มไม่เหมือนกัน ถ้าไม่ไปก็จะมีคนบอกว่ารังเกลียดพวกเขาอีก ผมก็ไปบ้างไม่ไปบ้าง แต่ก่อนไปถึงผมก็ซื้อน้ำส้มขวดใหญ่ซักขวดน้ำแข็งซัก 10 บาท แล้วก็ไปนั่งดื่มคุยด้วยกันตามปกติ พวกผู้หญิงที่เรียนด้วยก็จะชอบถามว่าทำไมไม่กินเหล้า สูบบุหรี่เหมือนหลายๆคน ผมก็ตอบตามตรง ว่าผมแพ้แอลกอฮอล และโกหกไปว่าผมแพ้ควันบุหรี่ เวลาที่ผมคุยกับพวกเพื่อนผู้หญิงกันเป็นกลุ่มหรือคุยกัน 2 คน ผมกลับไม่รู้สึกตื่นเต้นหวั่นไหวต่อเพศตรงข้าม แต่พอคุยกันแบบสารภาพหรือผู้หญิงที่ไม่รู้จักกัน2ต่อ2 ตัวผมรู้สึกตื่นเต้นหวั่นไหวหัวจะระรัวไปหมด ก็งงเหมือนกัน ก็จะมีผู้หญิงที่เรียนในช่วงชั้นเดียวกัน เข้ามาจีบ ส่วนมากที่มาจีบก็ 16 บ้าง 27 บ้าง ก็มี แต่ผมก็ตอบกลับไปตลอดว่าผมยังเด็กอยู่ (ช่วงนั้นกำลัง 15 ) ส่วนพวกผู้ชายที่เรียนด้วยเขาก็จะไม่ถามอะไรมากหรอก ส่วนมากก็ชวนดื่มชวนคุย ล้วนๆ และเรื่องที่คุยก็จะเป็นเรื่องสาวๆ ตอนที่เรียน กศน. ไม่มีเรื่องทะเลาะกันเลย เพื่อนสนิทเหรอ ไม่มีเลย มีแต่เพื่อนที่ค่อยไม่สนิท แต่ก็คุยกันตามปกติ
พอมาเทียบเกรดเฉลี่ย ม.ปลาย ระหว่างกศน.กับ รร.เอกชน
เกรดเฉลี่ย
รร.เอกชน = 1.37
กศน. 3.84
ต่างกันลิบลับ รร.เอกชน เขาเน้นในเด็กทำงานให้มีคุณภาพ โอย ตอนนี้ผมทำงาน (บอกได้แค่ว่าเป็นงานราชการ) หลายคนที่เป็นพนักงานที่ร่วมงานกับผม จบโรงเรียนดีๆดังๆค่าเทอมแพงๆมาทั้งนั้น พอถึงเวลาให้รายงานทำนั้นทำนี้ส่ง มีแต่มาถามผมกันทั้งนั้นเลย ผมอ่านและทำความเข้าใจเพียงแค่แปปเดียว เขาศึกษาแล้วศึกษาเล่า แต่ทำไม่ได้ สุดท้ายทำไงหล่ะ ผมเนี่ยแหละ เจอบ่อยมากแล้วทำไม่ได้แทนที่จะเรียนรู้ กลับแก้ปัญหาโดยวิธีที่แบบว่า ทำไม่ได้ก็โยนให้ผมเลยอะไรงี้ คือจะบอกว่า จบอะไรไม่สำคัญหรอก แค่นั้นแหละ ที่ผมทำได้ก็คงเป็นเพราะว่า ผมเรียนอะไรด้วยตัวเองมาเยอะ อ่านหนังสือเรียนเอง ทำงานเอง ไม่เคยพึ่งพ่อแม่หรือเพื่อนๆเลย พอให้มาทำงานอะไรต่างๆที่หลายคนไม่ได้แต่ผมกลับทำได้แบบง่ายดาย
อาจจะนอกเรื่องไปเยอะ แต่นี้ก็ไม่อยากให้ใครหลายๆคนสงสัยว่าเพราะอะไรต่างๆนานา เลยเล่าแบบนี้ไปเลย
ปัจจุบันผมอายุ 24 ปี โสด สูง 173 ซม. น้ำหนัก 76 กก. อยากรู้เหมือนกันว่า ผู้ชายที่ไม่ชอบเข้าสังคมชอบอยู่แต่บ้านแบบนี้จะมีคนชอบหรือเปล่า
ผู้ชายไม่ชอบเข้าสังคมเข้าหาผู้หญิงไม่เป็นอย่างผม จะมีผู้หญิงคนไหนที่จะมารักและอยู่ร่วมกันกับเราได้หรือเปล่า ?
พอโตมาแล้ว มันรู้สึกว่าพอมาอยู่บ้านเงียบๆคนเดียวแล้ว จะมีความสุขมากกว่า อยู่ในบ้าน ดูทีวี ให้ไปเที่ยวไปนั้นไปนี้ แม้แต่ชวนเพื่อนมาสังสรรค์กันที่บ้าน ผมก็ไม่ชอบนะ ชอบอยู่คนเดียวมากกว่า ผมรู้สึกขี้เกียจที่จะทำอะไรแบบนี้นะ พอได้คุยกับเพื่อนที่ทำงานหรือคนอื่นๆก็ตามปกติ ไม่มากและน้อยเกินไป หลายๆคนบอกว่าผมเป็นคนขลึมๆน่านิ่งไม่ค่อยกล้าทักกันเท่าไหร่ แต่เรื่องงานในเวลางานผมก็ทำงานตามปกติ เข้างานตรงต่อเวลาทุกวัน วันหยุดก็อยู่บ้านเล่นเกมส์ ดูหนัง อ่านหนังสือ ดูทีวี อะไรงี้มีความสุขดี
ผมเป็นแบบนี้ตั้ง 17-18 ละมั้ง วัยนี้หลายคนอาจจะไปเที่ยวไปมันส์อะไรกันอย่างในโฆษนา แต่ผมเหรออยู่บ้านอ่านหนังสือเตรียมไปสอบ ป.ตรี ที่ ม.ราม อย่างเดียว ผมเรียนทางไปรษณีย์ทางวิทยาเขต เรียน 4 ปี ผมจบ ป.ตรี ตอนอายุ 19 หลายคนอาจจะงงว่า อายุ 19 จบตรีแล้วเหรอ คือผมเรียนทั้งโรงเรียนเรียนเอกชน ม.ปลาย ไปด้วยและเรียน กศน. ไปด้วย (พ่อแม่มีฐานะรวยแต่ไม่ถึงขั้นรวยมาก) ถามว่าพ่อแม่ผมไม่ว่าเหรอ แน่นอนครับ ด่าด้วยซ้ำ แต่ผมเป็นประเภทที่แบบดื้อรั้นตั้งเป้าหมายอะไรไว้แล้วก็ต้องทำ ผมเรียน กศน. ตั้งแต่ ม.ต้น แล้วก็เรียน รร.เอกชน ควบคู่กันไปด้วย ผมเรียนใน รร.เอกชน ถึงแค่ ม.4 เรียนจบแค่เทอมเดียวผมก็ลาออก เพราะจบกศน.แล้ว เลยเรียนต่อนิติศาสตร์ ม.รามคำแหง ไปเลย เรียนคนเดียว 4 ปี เกรดก็ขั้นดี สอบทุกครั้งไม่เคยตก ทำไมผมถึงลาออกจะ รร.เอกชน ก็เพราะเกรด กศน.ดีกว่า กศน. เก็บคะแนนสอบ ไม่เก็บคะแนนงาน แต่ถ้าใครไม่ส่งโครงงานก่อนสอบในแต่ละเทอมเขาไม่ให้สอบเลยนะครับ ( เทอมละ 1 โครงงาน 300 กว่าหน้า) แต่โรงเรียนเอกชนมันเก็บคะแนนงานเป็นหลัก แล้วการบ้านก็เยอะมากมีทุกวัน พอผมไปถามครูผู้สอนใน รร. ม.ปลาย เอกชนที่เรียน ว่า " ทำไมผมสอบได้แต่ถึงติด 0 ละครับ " ครูตอบกลับมาว่า " ก็เธอไม่ส่งงานเลยไงหล่ะ " เรื่องนี้ผมก็งง ว่าคะแนนสอบกับคะแนนงาน มันรวมกันได้เหรอ ถ้าไม่ส่งงาน ทำไมไม่ให้ติด มส. ไปเลยเหมือน กศน. หลายคนอาจจะบอกว่า กศน. เรียนง่ายแต่ไม่มีคุณภาพ บอกเลยนะครับ เขาไม่ได้เรียนกันง่ายๆนะครับ ไอที่สอบกันไม่ได้ ก็มีอยู่เยอะนะครับ ผ่าน 50 คะแนน สอบได้ 40 กว่าคะแนนกันก็มีนะ ( ข้อสอบรายวิชา วิชาละ 80 ข้อ ปรนัย คะแนนเต็ม 100 ) และคะแนนร่วมกิจกรรม หรือ กพช. อีก 100 ชม. ถ้าร่วมกิจกรรมไม่ครบ 100 ชม. เขาก็ไม่ให้จบนะ แก้ได้โดยวิธีเรียนต่ออีก 1 เทอม ที่ว่าไม่มีคุณภาพอาจจะเป็นเรื่องของนักเรียนที่เรียนใน กศน. นั้น กินเหล้าสูบบุหรี่กันเยอะ หลายคนอาจจะตกใจ แต่ผมไม่สูบบุหรี่ เกลียดบุหรี่มากๆ และผมก็ไม่ดื่มแอลกอฮอลด้วย เพราะผมแพ้แอลกอฮอล แพ้ในที่ว่าหลายคนอาจจะกินนิดเดียวแล้วหลับไปเลย แต่ผมกินแค่นิดเดียว จุกหน้าอกกันถึงเช้าเลยครับ ทางที่ดีไม่กินไม่สูบดีกว่า ร่างกายแข็งแรง แต่ผมก็คงยังมีข้อเสีย คือ ติดน้ำอัดลมและขนมกรุบกรอบ อาจจะมีข้อสงสัยว่า ผมไม่สูบบุหรี่ ผมไม่กินเหล้า แต่พอถึงเวลามีงานสังสรรค์อะไรกันใน กศน. ผมจะทำยังไง ผมก็ทำตัวตามปกติ แค่เครื่องดื่มไม่เหมือนกัน ถ้าไม่ไปก็จะมีคนบอกว่ารังเกลียดพวกเขาอีก ผมก็ไปบ้างไม่ไปบ้าง แต่ก่อนไปถึงผมก็ซื้อน้ำส้มขวดใหญ่ซักขวดน้ำแข็งซัก 10 บาท แล้วก็ไปนั่งดื่มคุยด้วยกันตามปกติ พวกผู้หญิงที่เรียนด้วยก็จะชอบถามว่าทำไมไม่กินเหล้า สูบบุหรี่เหมือนหลายๆคน ผมก็ตอบตามตรง ว่าผมแพ้แอลกอฮอล และโกหกไปว่าผมแพ้ควันบุหรี่ เวลาที่ผมคุยกับพวกเพื่อนผู้หญิงกันเป็นกลุ่มหรือคุยกัน 2 คน ผมกลับไม่รู้สึกตื่นเต้นหวั่นไหวต่อเพศตรงข้าม แต่พอคุยกันแบบสารภาพหรือผู้หญิงที่ไม่รู้จักกัน2ต่อ2 ตัวผมรู้สึกตื่นเต้นหวั่นไหวหัวจะระรัวไปหมด ก็งงเหมือนกัน ก็จะมีผู้หญิงที่เรียนในช่วงชั้นเดียวกัน เข้ามาจีบ ส่วนมากที่มาจีบก็ 16 บ้าง 27 บ้าง ก็มี แต่ผมก็ตอบกลับไปตลอดว่าผมยังเด็กอยู่ (ช่วงนั้นกำลัง 15 ) ส่วนพวกผู้ชายที่เรียนด้วยเขาก็จะไม่ถามอะไรมากหรอก ส่วนมากก็ชวนดื่มชวนคุย ล้วนๆ และเรื่องที่คุยก็จะเป็นเรื่องสาวๆ ตอนที่เรียน กศน. ไม่มีเรื่องทะเลาะกันเลย เพื่อนสนิทเหรอ ไม่มีเลย มีแต่เพื่อนที่ค่อยไม่สนิท แต่ก็คุยกันตามปกติ
พอมาเทียบเกรดเฉลี่ย ม.ปลาย ระหว่างกศน.กับ รร.เอกชน
เกรดเฉลี่ย
รร.เอกชน = 1.37
กศน. 3.84
ต่างกันลิบลับ รร.เอกชน เขาเน้นในเด็กทำงานให้มีคุณภาพ โอย ตอนนี้ผมทำงาน (บอกได้แค่ว่าเป็นงานราชการ) หลายคนที่เป็นพนักงานที่ร่วมงานกับผม จบโรงเรียนดีๆดังๆค่าเทอมแพงๆมาทั้งนั้น พอถึงเวลาให้รายงานทำนั้นทำนี้ส่ง มีแต่มาถามผมกันทั้งนั้นเลย ผมอ่านและทำความเข้าใจเพียงแค่แปปเดียว เขาศึกษาแล้วศึกษาเล่า แต่ทำไม่ได้ สุดท้ายทำไงหล่ะ ผมเนี่ยแหละ เจอบ่อยมากแล้วทำไม่ได้แทนที่จะเรียนรู้ กลับแก้ปัญหาโดยวิธีที่แบบว่า ทำไม่ได้ก็โยนให้ผมเลยอะไรงี้ คือจะบอกว่า จบอะไรไม่สำคัญหรอก แค่นั้นแหละ ที่ผมทำได้ก็คงเป็นเพราะว่า ผมเรียนอะไรด้วยตัวเองมาเยอะ อ่านหนังสือเรียนเอง ทำงานเอง ไม่เคยพึ่งพ่อแม่หรือเพื่อนๆเลย พอให้มาทำงานอะไรต่างๆที่หลายคนไม่ได้แต่ผมกลับทำได้แบบง่ายดาย
อาจจะนอกเรื่องไปเยอะ แต่นี้ก็ไม่อยากให้ใครหลายๆคนสงสัยว่าเพราะอะไรต่างๆนานา เลยเล่าแบบนี้ไปเลย
ปัจจุบันผมอายุ 24 ปี โสด สูง 173 ซม. น้ำหนัก 76 กก. อยากรู้เหมือนกันว่า ผู้ชายที่ไม่ชอบเข้าสังคมชอบอยู่แต่บ้านแบบนี้จะมีคนชอบหรือเปล่า