ขอเล่าย้อนไปเมื่อ3 ปีที่แล้วนะคะ 😂
คบกับแฟนคนแรกเป็นผู้หญิง (เลสเบี้ยน)ได้ ปีกว่า แล้วก็เลิกกันไป รักครั้งนั้นฝังใจมากคะ จนทำให้เราปิดตัวเอง ไม่เปิดโอกาสให้ใคร ไม่สนใจใครอีกเลย. อยู่แบบนั้นมาได้ 2 ปีกว่า จนได้มาเจอกันผู้ชายคนหนึ่ง เขาดีมากคะ ดูแลเราทุกอย่าง อาจจะเป็นเพราะว่ากับแฟนคนแรก จะเป็นความสัมพันธ์แบบ ต่างฝ่ายต่างดูแลกัน แต่พอเป็นฝ่ายถูกดูแล มันเลยรู้สึกดี จนเราคิดว่า คนนี้แหละ คนสุดท้าย คนที่ทำให้เรากล้าข้ามความกลัวที่จะมีความรักอีก แต่พอคบไปได้สักพัก มันกลับรู้สึกอึดอัด เริ่มไม่มีความสุข เหมือนเค้าเป็นส่วนเกินในชีวิตเราสะมากกว่า ตอนนี้เลยสับสน ว่าควรคบต่อหรือเปล่า เพราะเราก็ไม่ได้มีปัญหาอะไร เขาก็ยังดูแลเราเหมือนเดิม เสมอต้นเสมอปลาย . แต่มันก็เป็นการฝืนตัวเอง คงเป็นเพราะเรายังคงรู้สึกดีๆกับเพศเดียวกันอยู่หรือเปล่า เลยอยากขอคำปรึกษาว่าควรทำยังไงดี ?
ควรทำยังไงดี ?
คบกับแฟนคนแรกเป็นผู้หญิง (เลสเบี้ยน)ได้ ปีกว่า แล้วก็เลิกกันไป รักครั้งนั้นฝังใจมากคะ จนทำให้เราปิดตัวเอง ไม่เปิดโอกาสให้ใคร ไม่สนใจใครอีกเลย. อยู่แบบนั้นมาได้ 2 ปีกว่า จนได้มาเจอกันผู้ชายคนหนึ่ง เขาดีมากคะ ดูแลเราทุกอย่าง อาจจะเป็นเพราะว่ากับแฟนคนแรก จะเป็นความสัมพันธ์แบบ ต่างฝ่ายต่างดูแลกัน แต่พอเป็นฝ่ายถูกดูแล มันเลยรู้สึกดี จนเราคิดว่า คนนี้แหละ คนสุดท้าย คนที่ทำให้เรากล้าข้ามความกลัวที่จะมีความรักอีก แต่พอคบไปได้สักพัก มันกลับรู้สึกอึดอัด เริ่มไม่มีความสุข เหมือนเค้าเป็นส่วนเกินในชีวิตเราสะมากกว่า ตอนนี้เลยสับสน ว่าควรคบต่อหรือเปล่า เพราะเราก็ไม่ได้มีปัญหาอะไร เขาก็ยังดูแลเราเหมือนเดิม เสมอต้นเสมอปลาย . แต่มันก็เป็นการฝืนตัวเอง คงเป็นเพราะเรายังคงรู้สึกดีๆกับเพศเดียวกันอยู่หรือเปล่า เลยอยากขอคำปรึกษาว่าควรทำยังไงดี ?