อาจจะยาวนิดนึงนะคะ
เรื่องมีอยู่ว่า.. เรากับแฟนคบกันได้ประมาณเกือบ 5 ปีแล้ว
บอกก่อนว่าแฟนเราเป็นคนขี้งอนค่ะ พูดตรงจนถึงขั้นเรียกว่าปากหมาก็ได้ อารมณ์ร้อน ถ้าเวลาดีก็ดีเลยแต่ถ้าโมโหคือ..
ช่วงสองปีแรกก็ดีค่ะไม่ค่อยมีปัญหาใหญ่อะไร ทะเลาะกันบ่อยแต่ก็คืนดีกันเร็ว จนเริ่มเข้าช่วงปีที่สามที่คบกัน
แฟนเราเริ่มนอกใจ(ถึงขั้นนัดยิ้ม) คนแรกเป็นเพื่อนสมัยเด็กนาง ไปเจอกันตอนไปกทม. ถัดมาอีกสองสามวันก็มีคนที่สองเป็นสาวอาบอบนวด ถัดมาอีกหนึ่งปีก็มีคนที่สามเป็นแฟนเก่าของเขาเอง
ทุกครั้งที่เขานอกใจเราให้โอกาสเขา ครั้งแรกๆเสียใจมากๆ ร้องไห้ฟูมฟาย จนครั้งที่สามเราชาๆ บอกไม่ถูกค่ะ เหมือนจะไม่รู้สึกแต่ก็เจ็บๆอยู่
*แต่เรื่องแบบนี้ก็ไม่ใช่ว่าเราไม่มีเลยนะ คือเรากับแฟนบอกเลิกกันหลายรอบมาก เคยเลิกคุยกันไปเลยประมาณ 3เดือนก็มี แต่ก็กลับมาดีกัน ช่วงที่เลิกกันเราก็มีไปคุยกับผู้ชายคนอื่นบ้าง แต่พอดีกันก็เลิกคุยค่ะ
ช่วงหลังเขาทำตัวดีขึ้นมาก เอาใจเราบ่อยขึ้น แต่ก็จะมีปัญหาเรื่องผู้หญิงอยู่ คือเขากับกิ้กคนแรกของเขาเป็นเพื่อนสมัยเด็กๆกัน แล้วตอนนี้ผู้หญิงคนนั้นเขามาเป็นแฟนกับรุ่นน้องที่สนิทกับแฟนเรา ผู้หญิงคนนั้นก็เลยย้ายจากกทม.มาอยู่จังหวัดเดียวกับเรา แฟนเราก็จะเจอผู้หญิงคนนั้นบ่อยๆ เราก็มีไปเที่ยวกันบ้าง แต่เราก็พยายามทำใจนะเพราะเรื่องมันจบไปแล้ว ไม่อยากให้มาอึดอัด เราเคยขอให้เขาเลิกยุ่งกับคนนี้ไปเลยได้ไหม แต่เขาบอกว่าทำไม่ได้เพราะเป็นเพื่อนกัน เขาบอกว่าไม่ได้คิดอะไรแล้ว ผู้หญิงคนนั้นก็คบกับรุ่นน้องเขา เราก็โอเค...ทำใจ
ไม่รู้ว่าเพราะเรื่องนี้ด้วยรึเปล่าทำให้ความรู้สึกเราเริ่มเบื่อๆ
จนถึงเหตุการณ์นี้ซึ่งเป็นความผิดเราเอง
คือช่วงสงกรานต์ วันที่ 12 ก่อนไปเล่นน้ำกับเพื่อน เราทะเลาะกับแฟน(เราจะให้เขาไปส่งทำงานก่อนแต่เขาอิดออดเราก็เลยงอน) สุดท้ายเขาพูดกับเราว่าจะไปไหนก็ไปเขาไม่อยากไปเล่นน้ำกับเราแล้ว เราก็ไปเลยค่ะ..ไปหาเพื่อน
ในกลุ่มที่เล่นน้ำกันวันนั้นมีรุ่นน้องคนหนึ่ง เขาเป็นแฟนกับรุ่นน้องผู้หญิงอีกคนที่เราก็รู้จัก ก็เริ่มสนิทกันเพราะน้องเขาคุยง่าย
พอเมาเราก็เริ่มคุยเรื่องแฟนบ้างเรื่องอื่นๆบ้าง(คุยกันในวง3-4คน) ก็รู้สึกคุยกันถูกคอ นั่นคือเริ่มแรก
วันถัดมาเราไปเล่นน้ำ คราวนี้แฟนเราไปด้วย พอแฟนเราเห็นเราคุยกับน้องคนนี้เขาก็เหมือนหึง แต่เขาก็ไม่ได้ว่าไง เพื่อนเราก็คอยบอกแฟนว่านี่คือน้องนะ ไม่มีอะไร
จนวันสุดท้ายที่ไปเล่นน้ำ ตอนเช้าทะเลาะกันอีก เพราะเราเป็นคนแต่งตัวช้าค่ะ เขาจะหงุดหงิดกับเรื่องนี้ เราก็เถียงกันไปมา จนช่วงเย็นๆไปถึงที่ร้านที่เราไปเล่นน้ำ เขาก็เหมือนกับไม่สนุก เขาอยากกลับก่อนก็เลยขอให้เราไปส่งที่ห้อง เราก็ไปค่ะ พอไปถึงห้องเขาเริ่มเปิดประเด็นว่าไม่ชอบที่เรากับเพื่อนคุยกันเรื่องผู้ชาย(เราพยายามอธิบายว่าที่เราคุยกับเพื่อนออกแนวเล่นๆมากกว่า) เราไม่รู้ว่ามันควรหรือไม่ควรนะ แต่เราไม่ได้คิดอะไรจริงๆเวลาเราคุยเล่นเรื่องนี้ แล้วเขาก็โกรธเราเรื่องเราไปนั่งกับเพื่อนแต่ไม่มานั่งกับเขา
คืออารมณ์นั้นเราก็ไม่ได้รู้สึกผิด ก็เลยเถียงๆๆกันจนเราหลุดปากไปว่าก็ไม่ต้องคบกันไหม.. เขาก็กระโดดถีบเราเลย สองรอบ พังของในห้องเราเละ
แล้วเขาก็ไล่เราออกจากห้องเราเอง..
หลังจากนั้นเราก็กลับไปที่ร้านเดิมค่ะ ไปหาเพื่อน.. ก็เล่าให้เพื่อนฟัง แต่เพื่อนคือเมา
เราก็เลยเล่าให้น้องผู้ชายฟัง น้องเขาก็คุยดีกับเรานะ เขาทำให้เรารู้สึกดีค่ะ
หลังจากวันนั้นเรากับแฟนก็คุยกันปกติค่ะ แต่เขาไม่ได้ขอโทษเรื่องนั้นเลย เราก็ไม่ได้ว่าอะไร แต่ไม่ได้นอนด้วยกัน ไม่ได้ไปไหนด้วยกันเหมือนเดิม พยายามออกห่างแฟน แต่เรากับรุ่นน้องผู้ชายเริ่มคุยกันมากขึ้น แซวกันบ้างปรึกษากันบ้าง จนมันเริ่มมีความรู้สึก
เราเคยคุยกับน้องผู้ชายเรื่องว่าควรเลิกคุยไหม เพราะน้องเขาก็มีแฟนแล้ว แต่สุดท้ายเราก็ไม่เลิกซักที
คุยกันได้ประมาณ2 อาทิตย์กว่าๆ ความแตกเพราะแฟนเรามาแอบอ่านแชทเรา
แฟนเราแคปหน้าจอที่เราคุยกับน้องคนนั้นส่งไปให้เพื่อนเรากับแฟนน้องผู้ชายคนนั้น
เรามืดแปดด้านเลย หลังจากนั้นเราทักไปขอโทษทุกคนค่ะ ทั้งเพื่อนทั้งน้องผู้หญิง เรามารู้สึกตัวก็ตอนนี้แหละค่ะว่าเราไม่ควรทำแบบนี้เลย
พอรู้ว่าน้องผู้หญิงเสียใจขนาดไหน เรายิ่งรู้สึกผิดแล้วก็สงสารน้องคนนั้นมาก ทั้งที่เราก็น่าจะรู้ความรู้สึกนี้ดี
เราเสียใจมาก ไม่กินข้าว ไม่ออกจากห้องประมาน4วัน แฟนเราก็คอยมาหา มาชวนกินข้าวนะ ถึงจะมาแบบประชดบ้างแต่เขาก็มาอยู่เป็นเพื่อน
เรื่องไม่จบตรงที่ว่า แฟนเราจะเอาเรื่องน้องผู้ชายค่ะ แฟนน้องเขาก็มาขอเรา เราก็ไปขอแฟนเราว่าให้พอ เรายอมทำทุกอย่าง ขอให้เขาหยุดเรื่องนี้
เขาก็ตกลงค่ะ แฟนเราขอให้เราไปอยู่ด้วย ไปรับ-ส่ง กินข้าวกัน ก็คือเหมือนกลับไปคบกันแบบตอนแรกๆ เราก็กลับไปเป็นเหมือนเดิมอยู่ประมาณอาทิตย์นึง แต่ความรู้สึกเราตอนนี้ลึกๆมันไม่เหมือนเดิมค่ะ มันยังเศร้าๆ มันบอกไม่ถูก เราไม่รู้ว่าเรายังรักแฟนเราอยู่ไหม คือถ้าเขาหายไปเราก็เสียใจค่ะ เรายังมีความรู้สึกดีกับเขาอยู่ แต่ไม่รู้ว่ามันเป็นแบบไหน เราก็เลยตัดสินใจบอกเขาว่า "ขอเวลาให้เราหน่อยนะ" คือเราคิดว่าถ้าจะเป็นแฟนกันความรู้สึกมันต้องเต็มที่ มันต้องพร้อมจะทำเพื่อคนๆนี้ แต่ตอนนี้เรายังไม่พร้อมจะมีความรู้สึกนั้นเลย
พอบอกเขาแบบนั้น ก็ทะเลาะกันทันทีเลยค่ะ เขาโกรธเรา กลายเป็นว่าเราไปเรียกร้องไปขอให้เขาทำตามใจเรามากไป
เขาบอกว่าทำไมเราไม่แคร์ความรู้สึกเขาบ้าง สิ่งที่เราทำล่ะ(ที่เราไปคุยกับน้องผู้ชายคนนั้น)
ตอนนี้เขาก็เลยจะกลับไปหาเรื่องน้องผู้ชายคนนั้นอีกครั้ง เขาบอกว่าเขาจะไม่จบ แล้วก็จะไม่คุยกับเราอีกแม้เราจะบอกว่าเรายังอยากคุยยังอยากเป็นเพื่อนที่ดีกับเขา..
ยาวไปหน่อยนะคะ แต่เราอยากรู้ว่า
เราควรจะทำอย่างไรต่อไปดี เรายอมรับเรื่องที่เราทำผิดนะแต่ความรูสึกที่อยากพักกับเขามันมีมาตั้งแต่ที่เขาถีบเราแล้ว
เราควรกลับไปคบเขาไหม หรือยืนยันคำตอบเดิมดี แล้วความรู้สึกแบบนี้คือเราไม่ได้รักเขาแล้วเหรอคะ เราไม่แน่ใจ หรือเราแค่เศร้า
ขอบคุณค่ะ
ขอคำปรึกษาหน่อยนะคะ เรื่องอาจจะซับซ้อนหน่อย
เรื่องมีอยู่ว่า.. เรากับแฟนคบกันได้ประมาณเกือบ 5 ปีแล้ว
บอกก่อนว่าแฟนเราเป็นคนขี้งอนค่ะ พูดตรงจนถึงขั้นเรียกว่าปากหมาก็ได้ อารมณ์ร้อน ถ้าเวลาดีก็ดีเลยแต่ถ้าโมโหคือ..
ช่วงสองปีแรกก็ดีค่ะไม่ค่อยมีปัญหาใหญ่อะไร ทะเลาะกันบ่อยแต่ก็คืนดีกันเร็ว จนเริ่มเข้าช่วงปีที่สามที่คบกัน
แฟนเราเริ่มนอกใจ(ถึงขั้นนัดยิ้ม) คนแรกเป็นเพื่อนสมัยเด็กนาง ไปเจอกันตอนไปกทม. ถัดมาอีกสองสามวันก็มีคนที่สองเป็นสาวอาบอบนวด ถัดมาอีกหนึ่งปีก็มีคนที่สามเป็นแฟนเก่าของเขาเอง
ทุกครั้งที่เขานอกใจเราให้โอกาสเขา ครั้งแรกๆเสียใจมากๆ ร้องไห้ฟูมฟาย จนครั้งที่สามเราชาๆ บอกไม่ถูกค่ะ เหมือนจะไม่รู้สึกแต่ก็เจ็บๆอยู่
*แต่เรื่องแบบนี้ก็ไม่ใช่ว่าเราไม่มีเลยนะ คือเรากับแฟนบอกเลิกกันหลายรอบมาก เคยเลิกคุยกันไปเลยประมาณ 3เดือนก็มี แต่ก็กลับมาดีกัน ช่วงที่เลิกกันเราก็มีไปคุยกับผู้ชายคนอื่นบ้าง แต่พอดีกันก็เลิกคุยค่ะ
ช่วงหลังเขาทำตัวดีขึ้นมาก เอาใจเราบ่อยขึ้น แต่ก็จะมีปัญหาเรื่องผู้หญิงอยู่ คือเขากับกิ้กคนแรกของเขาเป็นเพื่อนสมัยเด็กๆกัน แล้วตอนนี้ผู้หญิงคนนั้นเขามาเป็นแฟนกับรุ่นน้องที่สนิทกับแฟนเรา ผู้หญิงคนนั้นก็เลยย้ายจากกทม.มาอยู่จังหวัดเดียวกับเรา แฟนเราก็จะเจอผู้หญิงคนนั้นบ่อยๆ เราก็มีไปเที่ยวกันบ้าง แต่เราก็พยายามทำใจนะเพราะเรื่องมันจบไปแล้ว ไม่อยากให้มาอึดอัด เราเคยขอให้เขาเลิกยุ่งกับคนนี้ไปเลยได้ไหม แต่เขาบอกว่าทำไม่ได้เพราะเป็นเพื่อนกัน เขาบอกว่าไม่ได้คิดอะไรแล้ว ผู้หญิงคนนั้นก็คบกับรุ่นน้องเขา เราก็โอเค...ทำใจ
ไม่รู้ว่าเพราะเรื่องนี้ด้วยรึเปล่าทำให้ความรู้สึกเราเริ่มเบื่อๆ
จนถึงเหตุการณ์นี้ซึ่งเป็นความผิดเราเอง
คือช่วงสงกรานต์ วันที่ 12 ก่อนไปเล่นน้ำกับเพื่อน เราทะเลาะกับแฟน(เราจะให้เขาไปส่งทำงานก่อนแต่เขาอิดออดเราก็เลยงอน) สุดท้ายเขาพูดกับเราว่าจะไปไหนก็ไปเขาไม่อยากไปเล่นน้ำกับเราแล้ว เราก็ไปเลยค่ะ..ไปหาเพื่อน
ในกลุ่มที่เล่นน้ำกันวันนั้นมีรุ่นน้องคนหนึ่ง เขาเป็นแฟนกับรุ่นน้องผู้หญิงอีกคนที่เราก็รู้จัก ก็เริ่มสนิทกันเพราะน้องเขาคุยง่าย
พอเมาเราก็เริ่มคุยเรื่องแฟนบ้างเรื่องอื่นๆบ้าง(คุยกันในวง3-4คน) ก็รู้สึกคุยกันถูกคอ นั่นคือเริ่มแรก
วันถัดมาเราไปเล่นน้ำ คราวนี้แฟนเราไปด้วย พอแฟนเราเห็นเราคุยกับน้องคนนี้เขาก็เหมือนหึง แต่เขาก็ไม่ได้ว่าไง เพื่อนเราก็คอยบอกแฟนว่านี่คือน้องนะ ไม่มีอะไร
จนวันสุดท้ายที่ไปเล่นน้ำ ตอนเช้าทะเลาะกันอีก เพราะเราเป็นคนแต่งตัวช้าค่ะ เขาจะหงุดหงิดกับเรื่องนี้ เราก็เถียงกันไปมา จนช่วงเย็นๆไปถึงที่ร้านที่เราไปเล่นน้ำ เขาก็เหมือนกับไม่สนุก เขาอยากกลับก่อนก็เลยขอให้เราไปส่งที่ห้อง เราก็ไปค่ะ พอไปถึงห้องเขาเริ่มเปิดประเด็นว่าไม่ชอบที่เรากับเพื่อนคุยกันเรื่องผู้ชาย(เราพยายามอธิบายว่าที่เราคุยกับเพื่อนออกแนวเล่นๆมากกว่า) เราไม่รู้ว่ามันควรหรือไม่ควรนะ แต่เราไม่ได้คิดอะไรจริงๆเวลาเราคุยเล่นเรื่องนี้ แล้วเขาก็โกรธเราเรื่องเราไปนั่งกับเพื่อนแต่ไม่มานั่งกับเขา
คืออารมณ์นั้นเราก็ไม่ได้รู้สึกผิด ก็เลยเถียงๆๆกันจนเราหลุดปากไปว่าก็ไม่ต้องคบกันไหม.. เขาก็กระโดดถีบเราเลย สองรอบ พังของในห้องเราเละ
แล้วเขาก็ไล่เราออกจากห้องเราเอง..
หลังจากนั้นเราก็กลับไปที่ร้านเดิมค่ะ ไปหาเพื่อน.. ก็เล่าให้เพื่อนฟัง แต่เพื่อนคือเมา
เราก็เลยเล่าให้น้องผู้ชายฟัง น้องเขาก็คุยดีกับเรานะ เขาทำให้เรารู้สึกดีค่ะ
หลังจากวันนั้นเรากับแฟนก็คุยกันปกติค่ะ แต่เขาไม่ได้ขอโทษเรื่องนั้นเลย เราก็ไม่ได้ว่าอะไร แต่ไม่ได้นอนด้วยกัน ไม่ได้ไปไหนด้วยกันเหมือนเดิม พยายามออกห่างแฟน แต่เรากับรุ่นน้องผู้ชายเริ่มคุยกันมากขึ้น แซวกันบ้างปรึกษากันบ้าง จนมันเริ่มมีความรู้สึก
เราเคยคุยกับน้องผู้ชายเรื่องว่าควรเลิกคุยไหม เพราะน้องเขาก็มีแฟนแล้ว แต่สุดท้ายเราก็ไม่เลิกซักที
คุยกันได้ประมาณ2 อาทิตย์กว่าๆ ความแตกเพราะแฟนเรามาแอบอ่านแชทเรา
แฟนเราแคปหน้าจอที่เราคุยกับน้องคนนั้นส่งไปให้เพื่อนเรากับแฟนน้องผู้ชายคนนั้น
เรามืดแปดด้านเลย หลังจากนั้นเราทักไปขอโทษทุกคนค่ะ ทั้งเพื่อนทั้งน้องผู้หญิง เรามารู้สึกตัวก็ตอนนี้แหละค่ะว่าเราไม่ควรทำแบบนี้เลย
พอรู้ว่าน้องผู้หญิงเสียใจขนาดไหน เรายิ่งรู้สึกผิดแล้วก็สงสารน้องคนนั้นมาก ทั้งที่เราก็น่าจะรู้ความรู้สึกนี้ดี
เราเสียใจมาก ไม่กินข้าว ไม่ออกจากห้องประมาน4วัน แฟนเราก็คอยมาหา มาชวนกินข้าวนะ ถึงจะมาแบบประชดบ้างแต่เขาก็มาอยู่เป็นเพื่อน
เรื่องไม่จบตรงที่ว่า แฟนเราจะเอาเรื่องน้องผู้ชายค่ะ แฟนน้องเขาก็มาขอเรา เราก็ไปขอแฟนเราว่าให้พอ เรายอมทำทุกอย่าง ขอให้เขาหยุดเรื่องนี้
เขาก็ตกลงค่ะ แฟนเราขอให้เราไปอยู่ด้วย ไปรับ-ส่ง กินข้าวกัน ก็คือเหมือนกลับไปคบกันแบบตอนแรกๆ เราก็กลับไปเป็นเหมือนเดิมอยู่ประมาณอาทิตย์นึง แต่ความรู้สึกเราตอนนี้ลึกๆมันไม่เหมือนเดิมค่ะ มันยังเศร้าๆ มันบอกไม่ถูก เราไม่รู้ว่าเรายังรักแฟนเราอยู่ไหม คือถ้าเขาหายไปเราก็เสียใจค่ะ เรายังมีความรู้สึกดีกับเขาอยู่ แต่ไม่รู้ว่ามันเป็นแบบไหน เราก็เลยตัดสินใจบอกเขาว่า "ขอเวลาให้เราหน่อยนะ" คือเราคิดว่าถ้าจะเป็นแฟนกันความรู้สึกมันต้องเต็มที่ มันต้องพร้อมจะทำเพื่อคนๆนี้ แต่ตอนนี้เรายังไม่พร้อมจะมีความรู้สึกนั้นเลย
พอบอกเขาแบบนั้น ก็ทะเลาะกันทันทีเลยค่ะ เขาโกรธเรา กลายเป็นว่าเราไปเรียกร้องไปขอให้เขาทำตามใจเรามากไป
เขาบอกว่าทำไมเราไม่แคร์ความรู้สึกเขาบ้าง สิ่งที่เราทำล่ะ(ที่เราไปคุยกับน้องผู้ชายคนนั้น)
ตอนนี้เขาก็เลยจะกลับไปหาเรื่องน้องผู้ชายคนนั้นอีกครั้ง เขาบอกว่าเขาจะไม่จบ แล้วก็จะไม่คุยกับเราอีกแม้เราจะบอกว่าเรายังอยากคุยยังอยากเป็นเพื่อนที่ดีกับเขา..
ยาวไปหน่อยนะคะ แต่เราอยากรู้ว่า
เราควรจะทำอย่างไรต่อไปดี เรายอมรับเรื่องที่เราทำผิดนะแต่ความรูสึกที่อยากพักกับเขามันมีมาตั้งแต่ที่เขาถีบเราแล้ว
เราควรกลับไปคบเขาไหม หรือยืนยันคำตอบเดิมดี แล้วความรู้สึกแบบนี้คือเราไม่ได้รักเขาแล้วเหรอคะ เราไม่แน่ใจ หรือเราแค่เศร้า
ขอบคุณค่ะ