เข้าเรื่องเลยแล้วกัน คือเรารู้สึกรักคนๆนึงมาก ทั้งที่ก็รู้อยู่แก่ใจว่ามันเป็นไปไม่ได้แน่ๆ ขอไม่บอกว่าเราอยู่สถานะไหนกันนะคะ แต่มันเป็นความรักที่ไม่ผิดศีลธรรมแน่ๆ เพียงแค่เรากับเค้าเหมือนอยู่คนละโลก สังคมของเรากับเค้าต่างกันมาก บางทีเราก็รู้สึกว่า แค่ได้มองเค้าไกลๆ ได้ดูเค้าอยู่ห่างๆมันก็มีความสุขแล้ว แต่ลึกๆข้างในกลับหม่นๆไงไม่รู้อ่ะค่ะ บางทีอยากให้เค้าประสบความสำเร็จมากๆ แต่ในใจกลับรู้สึกว่า ยิ่งเค้าบินสูงมากเท่าไหร่ ยิ่งทำให้เรากับเค้าอยู่ห่างกันมากเท่านั้น ไม่รู้จะเรียกมันว่าความสุขหรืออะไรดี ทั้งสุขทั้งทุกข์ ตอนนี้กำลังห้ามตัวเองอยู่อ่ะค่ะ ว่าอย่าถลำลึกเกินไป
เคยรักใครคนนึงมาก ทั้งที่รู้ว่ามันเป็นไปไม่ได้ไหมคะ