ผมชื่อตูมตาม ครับ ตอนนี้ อายุ 28 ปีครับ แต่ดันมีปัญหาเรื่องหัวใจครับ ไม่รู้จะหาทางออกยังไง ใจหนึ่งก็รัก อยากได้พี่เค้าเป็นแฟน แต่อีกใจก็กลัวมองหน้ากันไม่ติด
เรื่องมันมีอยู่ว่า ผมกับพี่เค้าบ้านเราใกล้กัน แล้วโตมาด้วยกัน พี่เค้าชื่อ ต้า อายุ 31 ปี แต่พอผมเรียนจบ ป.6 เราก็ห่างกันเพราะผมย้ายมาเรียนที่ กทม พี่เค้าเรียนที่ต่างจังหวัด แต่ข่วงปิดเทอมพี่เค้าจะมาทำงานพิเศษ มาพักกับพี่สาวเค้าซึ่งพักที่เดียวกับผม ห้องใกล้กัน มีเวลาว่างพี่เค้าก็จะแวะมาเล่นด้วย บางครั้งก็สอนหนังสือ แต่แล้วจุดเริ่มต้นของคำว่ารักก็เกิดขึ้น ช่วงที่เรากำลังเล่นกัน ผมดันล้มลงแล้วพี่ต้าก็ล้มมาทับที่คัวผมแบบหน้าชิดกัน ผมได้มองหน้าพี่ต้าใกล้มากจนใจผมเต้นไม่เป็นจังหวะ ตั้งแต่เหตุการณ์นั้น ผมก็เริ่มชอบพี่ต้ามาโดยตลอด แบบแอบรักข้างเดียว แม้แต่พี่ต้าเข้ามหาลัยผมยังตามไปหาไปนอนเล่นที่หอพี่เค้าแบบเป็นอาทิตย์ๆ เพราะอยากอยู่ใกล้ๆกัน จนพี่เค้าเรียนจบผมก็ไปรับปริญญาพี่เค้า จนได้รู้ข่าวว่าพี่เค้ามีแฟน (ผู้หญิง)ผมเลยถอยห่างจากพี่เค้า แต่ในใจผมยังคงมีพี่เค้าเสมอ แม้แต่ผมมีแฟน ผมก็ไม่เคยลืมที่จะรักพี่เค้า ผมกับพี่ต้าเราห่างกันประมาณ2-3ปีแบบขาดการติดต่อ
แต่แล้วเหมือนฟ้าเป็นใจ ผมได้ข่าวว่าพี่เค้าเลิกกับแฟนแล้ว ผมเลยติดต่อพี่เค้าไป เราได้คุยกันอีกครั้งและสนิทกันมากขึ้น ไม่ว่าเหตุการณ์อะไรเข้ามาเราก็ช่วยกันแก้ไข้มัน แต่แล้วเหตุกาณ์ก็ผิดคาดเพราะพี่เค้ามีคนรักอีกแล้ว เหตุการณ์นี้ผมดีดตัวเองออกมาแบบเจ็บที่หัวใจมากๆๆ เพราะตลอดเวลาที่เรากลับมาคุยกันอีกครั้ง ผมดูแลพี่เค้าทุกอย่าง ไม่ว่าจะเป็นเรื่องอาหาร เสื้อผ้า อาหารเสริม บำรุงผิว คือแทบทุกอย่างจริงๆ คิดว่าพี่ต้าจะสนใจเราบ้าง แต่ป่าวเลย ผมจึงตัดสินใจออกมาดีกว่า คิดได้แบบนั้นแล้วผมก็บินไปต่างประเทศ แบบขาดการติดต่อกับทุกคนที่ไทย แต่แล้วก็ทำได้ไม่นานผมติดต่อกับที่บ้านผม แต่การติดต่อกลับมาครั้งนี้ทำให้ผมเสียน้ำตาแบบอัตโนมัติเพราะ พี่ต้าจะแต่งงานยายผมบอกให้ผมโทรหาพี่ต้าด้วยพี่ต้าอยากคุยด้วย ผมเลยตัดสินใจโทรหา พี่ต้าบอกว่าผมน่าจะอยู่ข้างๆเค้าตอนนั้น จะได้ช่วยคิดและแก้ไขปัญหาที่เกิดขึ้น และช่วยจัดงานแต่งของพี่เค้า ในตอนนั้นทั้งดีใจและเสียใจเลยแบบบอกไม่ถูก แต่แล้วความใจอ่อนของผม ก็บังเกิดเมื่อพี่ต้ามาสารภาพว่าเค้า ไม่เอาแล้วต่อไปเวลาเวลาโกรธกับผมจะไม่ปล่อยไว้นานแล้ว เพราะตั้งแต่เหตุการณ์นั้นทำให้พี่เค้าอึดอัดมาก แทบบ้า ที่ผมไม่ทัก ไม่คุย คืองอลจนหายงอลแล้วผมก็ไม่คุย พี่ต้าจะจำไปตลอด ผมได้ยินแบบนี้จากที่ผมจะไม่กลับไทย จนกว่าจะครบ3ปีก็พังลงเพราะคำพูดของพี่ต้า ผมมาต่างประเทศได้แค่4เดือนเอง พอกลับมาถึงไทย เรา2คนก็ยังไม่ได้เจอกันเลยนะตอนนั้น ผมมาถึงอยู่บ้านที่ต่างจังหวัดได้1อาทิตย์ ก็มาอยู่กทม ที่คอนโด อยู่กับเพื่อนๆ จนถึงปีใหม่ผมถึงโทรหาพี่เค้าและชวนกลับบ้านพร้อมกัน และครั้งนี้นี่เองผมได้เจอ มารหัวใจผม พี่ต้าพากลับมาบ้านด้วย พี่ต้าได้หยุด5วันแต่เราได้เจอกันแค่1วันถ้ารวมวันที่นั่งรถมาด้วยก็2วัน แค่นั้น แต่หลังจากนั้นก็ไม่ได้ติดต่อและเจอกัยอีก จนมาเดือนกุมภาพันธ์ เหมือนฟ้าจะเป็นใจให้เราอีก (หรือเปล่าว่ะ) พี่ต้าประกาศเลิกกับแฟน แล้วพี่เค้านึกถึงเรา โทรมาหาปรึกษา โทรมาคุย เหมือนพี่แกเหงาหรือป่าว จนมาถึงตอนนี้พี่ต้ามีอะไรจะบอกผมหมดแทบทุกเรื่อง ดังนั้นผมจึงอยากจะรู้ว่า ความรู้สึกที่ผมมีต่อพี่ต้า ผมจะบอกกับพี่เค้าดีมั้ย แล้วถ้าบอกไปแล้วทุกอย่างจะเป็นอย่างไรบ้าง
อีกอย่างผมอยากรู้ว่าพี่ต้าคิดกับผมแบบไหนกัน
แอบรัก พี่ชายทำไงดี
เรื่องมันมีอยู่ว่า ผมกับพี่เค้าบ้านเราใกล้กัน แล้วโตมาด้วยกัน พี่เค้าชื่อ ต้า อายุ 31 ปี แต่พอผมเรียนจบ ป.6 เราก็ห่างกันเพราะผมย้ายมาเรียนที่ กทม พี่เค้าเรียนที่ต่างจังหวัด แต่ข่วงปิดเทอมพี่เค้าจะมาทำงานพิเศษ มาพักกับพี่สาวเค้าซึ่งพักที่เดียวกับผม ห้องใกล้กัน มีเวลาว่างพี่เค้าก็จะแวะมาเล่นด้วย บางครั้งก็สอนหนังสือ แต่แล้วจุดเริ่มต้นของคำว่ารักก็เกิดขึ้น ช่วงที่เรากำลังเล่นกัน ผมดันล้มลงแล้วพี่ต้าก็ล้มมาทับที่คัวผมแบบหน้าชิดกัน ผมได้มองหน้าพี่ต้าใกล้มากจนใจผมเต้นไม่เป็นจังหวะ ตั้งแต่เหตุการณ์นั้น ผมก็เริ่มชอบพี่ต้ามาโดยตลอด แบบแอบรักข้างเดียว แม้แต่พี่ต้าเข้ามหาลัยผมยังตามไปหาไปนอนเล่นที่หอพี่เค้าแบบเป็นอาทิตย์ๆ เพราะอยากอยู่ใกล้ๆกัน จนพี่เค้าเรียนจบผมก็ไปรับปริญญาพี่เค้า จนได้รู้ข่าวว่าพี่เค้ามีแฟน (ผู้หญิง)ผมเลยถอยห่างจากพี่เค้า แต่ในใจผมยังคงมีพี่เค้าเสมอ แม้แต่ผมมีแฟน ผมก็ไม่เคยลืมที่จะรักพี่เค้า ผมกับพี่ต้าเราห่างกันประมาณ2-3ปีแบบขาดการติดต่อ
แต่แล้วเหมือนฟ้าเป็นใจ ผมได้ข่าวว่าพี่เค้าเลิกกับแฟนแล้ว ผมเลยติดต่อพี่เค้าไป เราได้คุยกันอีกครั้งและสนิทกันมากขึ้น ไม่ว่าเหตุการณ์อะไรเข้ามาเราก็ช่วยกันแก้ไข้มัน แต่แล้วเหตุกาณ์ก็ผิดคาดเพราะพี่เค้ามีคนรักอีกแล้ว เหตุการณ์นี้ผมดีดตัวเองออกมาแบบเจ็บที่หัวใจมากๆๆ เพราะตลอดเวลาที่เรากลับมาคุยกันอีกครั้ง ผมดูแลพี่เค้าทุกอย่าง ไม่ว่าจะเป็นเรื่องอาหาร เสื้อผ้า อาหารเสริม บำรุงผิว คือแทบทุกอย่างจริงๆ คิดว่าพี่ต้าจะสนใจเราบ้าง แต่ป่าวเลย ผมจึงตัดสินใจออกมาดีกว่า คิดได้แบบนั้นแล้วผมก็บินไปต่างประเทศ แบบขาดการติดต่อกับทุกคนที่ไทย แต่แล้วก็ทำได้ไม่นานผมติดต่อกับที่บ้านผม แต่การติดต่อกลับมาครั้งนี้ทำให้ผมเสียน้ำตาแบบอัตโนมัติเพราะ พี่ต้าจะแต่งงานยายผมบอกให้ผมโทรหาพี่ต้าด้วยพี่ต้าอยากคุยด้วย ผมเลยตัดสินใจโทรหา พี่ต้าบอกว่าผมน่าจะอยู่ข้างๆเค้าตอนนั้น จะได้ช่วยคิดและแก้ไขปัญหาที่เกิดขึ้น และช่วยจัดงานแต่งของพี่เค้า ในตอนนั้นทั้งดีใจและเสียใจเลยแบบบอกไม่ถูก แต่แล้วความใจอ่อนของผม ก็บังเกิดเมื่อพี่ต้ามาสารภาพว่าเค้า ไม่เอาแล้วต่อไปเวลาเวลาโกรธกับผมจะไม่ปล่อยไว้นานแล้ว เพราะตั้งแต่เหตุการณ์นั้นทำให้พี่เค้าอึดอัดมาก แทบบ้า ที่ผมไม่ทัก ไม่คุย คืองอลจนหายงอลแล้วผมก็ไม่คุย พี่ต้าจะจำไปตลอด ผมได้ยินแบบนี้จากที่ผมจะไม่กลับไทย จนกว่าจะครบ3ปีก็พังลงเพราะคำพูดของพี่ต้า ผมมาต่างประเทศได้แค่4เดือนเอง พอกลับมาถึงไทย เรา2คนก็ยังไม่ได้เจอกันเลยนะตอนนั้น ผมมาถึงอยู่บ้านที่ต่างจังหวัดได้1อาทิตย์ ก็มาอยู่กทม ที่คอนโด อยู่กับเพื่อนๆ จนถึงปีใหม่ผมถึงโทรหาพี่เค้าและชวนกลับบ้านพร้อมกัน และครั้งนี้นี่เองผมได้เจอ มารหัวใจผม พี่ต้าพากลับมาบ้านด้วย พี่ต้าได้หยุด5วันแต่เราได้เจอกันแค่1วันถ้ารวมวันที่นั่งรถมาด้วยก็2วัน แค่นั้น แต่หลังจากนั้นก็ไม่ได้ติดต่อและเจอกัยอีก จนมาเดือนกุมภาพันธ์ เหมือนฟ้าจะเป็นใจให้เราอีก (หรือเปล่าว่ะ) พี่ต้าประกาศเลิกกับแฟน แล้วพี่เค้านึกถึงเรา โทรมาหาปรึกษา โทรมาคุย เหมือนพี่แกเหงาหรือป่าว จนมาถึงตอนนี้พี่ต้ามีอะไรจะบอกผมหมดแทบทุกเรื่อง ดังนั้นผมจึงอยากจะรู้ว่า ความรู้สึกที่ผมมีต่อพี่ต้า ผมจะบอกกับพี่เค้าดีมั้ย แล้วถ้าบอกไปแล้วทุกอย่างจะเป็นอย่างไรบ้าง
อีกอย่างผมอยากรู้ว่าพี่ต้าคิดกับผมแบบไหนกัน