เรื่องมีอยู่ว่า เราเป็นลูกคนเล็ก มีพี่น้องสองคน เราอายุ 17 ลืมบอกว่าเป็นผู้หญิงนะคะ เรามีแฟนคบกันมาได้สองเดือนกว่าจะสามเดือน พ่อกับแม่ของเรารู้ว่าคบกันตั้งแต่เดือนแรก (ในรั่วบ้านจะมีบ้านสามหลังของปู่ทนวดย่าทรวด อีกหลังเป็นของปู่กับย่าและหลังสุดท้ายเป็นของครอบครัวเรา) จนแฟนเราเริ่มมาที่บ้านปล่อยขึ้นปล่อยขึ้น พ่อกับแม่ของเราก็แค่บอกว่ารู้เอาเองนะ โตแล้วอะไรควรไม่ควร เราก็พอทราบ
แต่เรื่องนี้เกิดขึ้นไม่นาน พ่อชอบว่าเรา เขาไม่เคยสนับสนุนในเรื่องที่เราชอบ เราจะคุยโทรศัพท์กับแฟนทุกวัน จนมีวันนึงเขสเดินมาบอกว่า โทรศัพท์จะคุยอะไรนักหนา ถ้าพรุ่งนี้ตอนเช้ายังเห็นคุยอีกจะไม่ให้ใช้ ไม่ใช่อะไรหรอกลำคาญ! เขาพูดแบบนี้กับเรา และยังไม่พอยังบังคับเราไม่ให้ใส่กางเกงขาสั้น คือเรา 17 แล้วนะ ยังมาถามอีกว่าทำไหมอนากเป็นสาวแล้วหรอ คืออะไร?? พ่อไม่เคยเข้าใจบ้างหรอว่าลูกตัวเองต้องการอะไรบังคับให้เรียนนั้นเรียนนี้ เคยถามลูกคนนี้ไหมว่าอยากเรียนหรือชอบหรือป่าว ไม่ให้ทำนั้นทำนี้ ไม่สนับสนุนในสิ่งที่ลูกชอบ รู้ว่าฐานะทางบ้านไม่ค่อยดีแต่อย่างน้อยค่อยเป็นกำลังใจเพื่อให้ลูดคนนี้รู้ว่ายังมีคนที่บ้านค่อยเป็นห่วงก็ยังดี นี้แม้แต่คำว่าพ่อรักลูก ยังไม่เคยได้ยินเลย พอเราบอกอยากจะเรียนนี้ก็ดูถูกจะไหวหรอ ต้องเท้าความก่อนว่าด่อนหน้านนี้ไม่เคยได้เกรดต่ำกว่าสาม จนมาถึงเทอม2 ของ.4 เกรดได้สองกว่า แค่เทอมนี้เทอมเดี๋ยวเขสกับตัดสินทั้งชีวิตของเรา จะได้หรอสู้คนอื่นไม่ได้หรอ เกรดก็ได้แค่นี้ ตอนเราทำเกรดดีไม่เคยชมเราสักคำ พอเราเกรดตกเยียบลูกตัวเองสะจมดิน เราเคยคิดอยากจะไปอยู่ไกลๆ ที่ไม่ต้องมีใครมาคอยซ้ำเติมเรา บางที่เราก็เคยอยากมีที่ระบาย ใครมีความคิดเห็นอะไรก็ช่วยบอกหน้อยนะคะ นี้เป็นกระทู้แรก เขียนผิดยังก็ขอโทษด้วยนะคะ #ขอบคุณทีาเขามาอ่านคะ
พ่อแม่ไม่เคยเข้าใจ
แต่เรื่องนี้เกิดขึ้นไม่นาน พ่อชอบว่าเรา เขาไม่เคยสนับสนุนในเรื่องที่เราชอบ เราจะคุยโทรศัพท์กับแฟนทุกวัน จนมีวันนึงเขสเดินมาบอกว่า โทรศัพท์จะคุยอะไรนักหนา ถ้าพรุ่งนี้ตอนเช้ายังเห็นคุยอีกจะไม่ให้ใช้ ไม่ใช่อะไรหรอกลำคาญ! เขาพูดแบบนี้กับเรา และยังไม่พอยังบังคับเราไม่ให้ใส่กางเกงขาสั้น คือเรา 17 แล้วนะ ยังมาถามอีกว่าทำไหมอนากเป็นสาวแล้วหรอ คืออะไร?? พ่อไม่เคยเข้าใจบ้างหรอว่าลูกตัวเองต้องการอะไรบังคับให้เรียนนั้นเรียนนี้ เคยถามลูกคนนี้ไหมว่าอยากเรียนหรือชอบหรือป่าว ไม่ให้ทำนั้นทำนี้ ไม่สนับสนุนในสิ่งที่ลูกชอบ รู้ว่าฐานะทางบ้านไม่ค่อยดีแต่อย่างน้อยค่อยเป็นกำลังใจเพื่อให้ลูดคนนี้รู้ว่ายังมีคนที่บ้านค่อยเป็นห่วงก็ยังดี นี้แม้แต่คำว่าพ่อรักลูก ยังไม่เคยได้ยินเลย พอเราบอกอยากจะเรียนนี้ก็ดูถูกจะไหวหรอ ต้องเท้าความก่อนว่าด่อนหน้านนี้ไม่เคยได้เกรดต่ำกว่าสาม จนมาถึงเทอม2 ของ.4 เกรดได้สองกว่า แค่เทอมนี้เทอมเดี๋ยวเขสกับตัดสินทั้งชีวิตของเรา จะได้หรอสู้คนอื่นไม่ได้หรอ เกรดก็ได้แค่นี้ ตอนเราทำเกรดดีไม่เคยชมเราสักคำ พอเราเกรดตกเยียบลูกตัวเองสะจมดิน เราเคยคิดอยากจะไปอยู่ไกลๆ ที่ไม่ต้องมีใครมาคอยซ้ำเติมเรา บางที่เราก็เคยอยากมีที่ระบาย ใครมีความคิดเห็นอะไรก็ช่วยบอกหน้อยนะคะ นี้เป็นกระทู้แรก เขียนผิดยังก็ขอโทษด้วยนะคะ #ขอบคุณทีาเขามาอ่านคะ