ความรักของหนุ่มป่วย

ขอบอกก่อนเลยครับ ผมเคยป่วยเป็นมะเร็งสมองครับ ตั้งแต่ปี 2554 ณ ตอนนี้หายแล้ว ซึ่งตอนนี้ก็ม.5 แล้ว ย้อนไปสมัยม.1 ครับ ผมได้เจอกับผญ.คนนึง ซึ่งเทออยู่ห้องกิ๊ฟ ( เป็นห้องเด็กเรียนเก่งครับ ) ส่วนผมอยู่ห้องธรรมดา ผมก็แอบชอบเทอมาตลอด แต่ผมไม่บอกให้เทอรู้ เราก็เดินสวนกันบ้าง ทักทายกันบ้าง และวันนึง ตอนนั้นเราเล่นเฟสคุยกัน ผมก็ได้บอกความรู้สึกที่ผมมีต่อเธอ แต่ผลที่ได้กลับมาคือ " พี่อิฐ น้องคิดกับพี่แค่พี่ชายน่ะ " ใจผมตอนนั้นก็เจ็บมาก แต่ความรักที่ผมมีต่อเทอไม่จางหายลงไป จนม.4 เราได้มาพบกันแบบใกล้ชิดขึ้น คือเราได้อยู่ห้องเดียวกัน (มันเป็นฝันของผมมากๆที่จะได้ทำความรุยักกับเทอมากขึ้น) แต่เวลาผมทักเทอ เทอจะตอบแต่ไม่มองหน้าผม
จึงทำใหเผมท้อ อีกอย่างคือในช่วงม.2 ถึง ม.5 เทอม2 ผมมัวแสวงหาความรักมาตลอด และมาวันนี้เทอก็มีแฟนเรียบร้อยแล้วครับ แฟนเทอขึ้นปี 1 ผมไม่มีอะไรสู้เขาได้เลย เรากลับมาคุยกันแบบเพื่อน

ผมมีหนึ่งสิ่งอยากบอกเทอน่ะตี้ แต่เราจะขอบอกต่อหน้าเทอในวันสุดท้ายของการอยู่ม.ปลายที่เราจบ เราจะสารภาพรักกับเทออีกครั้ง แต่เราไม่หวังอะไรน่ะ เราแค่อยากบอกความในใจที่เรามีต่อเทอ ว่า #เรารักเทอ