ปัญหาที่ไม่รู้จะแก้ยังไง เหมือนรักแต่ก็ไม่รักแต่ก็ไม่เลิก มาพูดคุยกันค่ะ

เรากับแฟนคบกันมานานพอสมควรค่ะ เราทะเลาะกันมาสามเดือนแล้วปัญหาเล็กๆน้อยๆแต่ไม่ยอมปรับความเข้าใจกันเลยค่ะ เกิดจากการที่เค้ารำคาญเรา เบื่อเรา แต่เราก็ขอโทด พยามง้อคุยดีๆกันไม่ทันข้ามคืนทะเลาะกันอีกค่ะ ไม่รู้ว่าทำไมถึงเป็นแบบนี้มาตลอด ล่าสุดเค้ามีคนคุย เค้าบอกเราว่าตรงๆว่ามี เราเสียใจมากแต่ได้แค่ร้องไห้คนเดียว เค้าคุยกับคนคุยเค้าไม่รับสายเรา พอเรา เราเจ็บมาก แต่ได้แค่คิดว่าทั้งหมดนี้มาจากที่เราไปทำให้เค้าไม่มีความสุขเค้าเลยต้องหาความสุขของเค้า เรายอมให้เค้าคุยกับคนอื่น ยอมทุกอย่าง แต่เราไม่เข้าใจเค้าเลย เวลาถามว่าจะเลิกมั้ย เค้าก็เงียบ ไม่ยอมคุยตัดสายหนีหน้า ล่าสุดวันเกิดเค้าเราบอกว่ามีความสุขมากๆนะ สิ่งที่เค้าตอบกลับมาคือ " จะดีกว่านี้ถ้าไม่มี " เราเงียบเราพูดต่อไม่ถูก เค้าก็ตัดสายทิ้ง เค้าบอกว่าที่เค้ามีคนคุยก็เพราะเรา เราทำให้เค้าต้องทำแบบนั้น เราใช้เฟสบุ๊คปลอมที่เราสร้างขึ้นมา ไปคุยกับเค้า ( ใส่รูปไม่ได้ขออภัยด้วยค่ะ )
A: นี่ถ้าไม่มีแฟนกะว่าจะคุยด้วยนะ
B:ทะเลาะกัน ไม่ค่อยเข้าใจกัน
A:ทะเลาะอะไร เผื่อช่วยได้
B: เราไม่ชอบให้จุกจิกจู้จี้กับเรามาก
A:ผู้หญิงก็เป็นแบบนั้นแหละ ทำไมไม่คุยกันดีๆล่ะ
B:เราไม่อยากให้คำพูดเ_ยๆของเราไปทำร้ายเค้าอีกแล้ว
A:แล้วทำงี้ไม่รักแฟนหรอ
B: ของใครใครก็รักนะแต่เรารำคาญ
A: อ้าววว แล้วทำไมไม่ง้อ
B: เราไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกัน ทั้งๆที่เค้าไม่ได้ทำผิดอะไรร้ายแรง แค่ตามมากไป  ตอนแรกเราจะจากไปแบบไม่สงสารไม่หันกลับไปแต่คิดดูแล้ว ทั้งๆที่เค้ารักเรา เป็นห่วงเรา เค้าไม่ได้ทำผิดอะไร ทำไมเค้าต้องเป็นคนเสียใจด้วย

ประมานนี้ค่ะ คือเค้าเป็นคนพูดตรงๆกับเราไม่รักษาน้ำใจไม่โกหก เค้าไม่ง้อเค้าไม่ยื้อ เค้าบอกกับเราว่า ทนไม่ได้ก็ไปทางของเธอเลย ไม่ได้ขอให้อยู่เลย " ฟังแล้วมันขัดกับบทสนทนาข้างบน เค้าจะไม่ยอมพูดอะไรง่ายๆ เค้าชอบเก็บไว้คนเดียวเค้าชอบทำร้ายตัวเอง ครั้งไหนที่เราร้องไห้ เราจะเห็นแผลตามตัวเค้าตลอด ความรู้สึกตอนนี้อธิบายอะไรไม่ถูกเลยค่ะ มาแชร์ประสบการณ์กันหน่อยค่ะ