แม่มีแฟนใหม่ แต่ทำใจยอมรับไม่ได้จริงๆ ทำไงดีอะ :(

คือพ่อกับแม่เรามีปัญหากันมาสักพักนึงแล้ว แยกกันอยู่สักพักนึงแล้ว แต่เรารู้มาตลอดว่าคุยกับคนอื่น แต่ก็ไม่กล้าพูดอะไร จนพ่อมาจับได้เอง แล้วพ่อเสียใจมาก จนต้องพักงานไปสักพัก เพราะทำใจยอมรับยากมาก เพราะด้วยหน้าที่การงานแม่เราไม่น่าจะทำแบบนี้ แต่พ่อเราก็เคยมีผู้หญิงอื่นนะคะ แม่เราก็จับได้เมื่อ10ปีก่อน ตั้งแต่ตอนนั้นเราก็สังเกตแล้วก็รู้มาตลอดว่าแม่หมดรักพ่อลงทุกวันๆ เพราะเมื่อก่อนพ่อก็ทำกับเราไว้มากเหมือนกัน แต่ตอนนั้นเรายังเด็กก็ไม่ได้เก็บมาคิด ก็ได้แต่ปล่อยไป เรื่องของผู้ใหญ่ จนพ่อและแม่เริ่มมาแยกกันอยู่และไม่ติดต่อกันเลยก็ช่วงสิ้นปี2559 แม่ก็ยังคุยกับ ผช.คนอื่นเหมือนเดิม ไม่น้อยด้วย แต่คนที่แม่เราจริงจังที่สุดก็มีอยุ่คนนึง ที่เราเห็นวีดิโอคอล โทหากัน รายงานกันตลอด เราและน้องเรารับไม่ได้ เราไม่ชอบผู้ชายคนนี้ เพราะมีวันนึง เรานอนห้องแม่แล้วเราเป็นคนตื่นสายอยุ่แล้ว แม่ก้อาบน้ำละมาแต่งตัวที่ห้อง แม่เราก็วิดิโอคอลกับผู้คนนี้ปกติด้วยความที่แม่น่าจะคิดว่าเราหลับอยู่ก็คุยกับผู้คนนี้ปกติ แต่สิ่งที่เราได้ยินมันทำให้เราอคติกับนางแรงมากอะฮรือออ พูดประมานว่า "ไหนนน ทำผ้าขนหนูหลุดซิ อยากเห็น" พุดประมานนี้ ยุอยู่นานแต่แม่เราก็แต่งหน้าปกตินะคะ ไม่ได้ทำตามที่มันบอก เพราะอีนี่แอบดู ลุ้นสุดอะว่าแม่จะทำตามที่มันบอกรึป่าว และประโยคนั้นมันทำให้เรานอนร้องไห้ใต้ผ้าห่มอยุ่บ่อยๆ เพราะกลัวว่ามันจะเข้ามาเพื่อหลอกแม่รึป่าว เพราะเท่าที่เราไปส่องเฟสมันมาคือ มันก็ไปเม้นผู้หญิงหลายคนอยุ่เหมือนกัน แต่เรากับน้องก็ยังไม่กล้าที่จะเปิดใจคุยเรื่องนี้กับแม่สักที แต่นางก็ให้เงินแม่เราใช้อยู่บ่อยๆ บางทีแม่ก็ให้นางบ้าง แต่เราก็ยังไม่ชอบอยู่ดี ล่าสุดที่รับไม่ได้เลยคือ แม่และเค้าไปเที่ยวต่างจังหวัดด้วยกัน ยายบอกให้เราโทหาให้ว่าจะกลับกี่โมง แล้วถึงไหนแล้ว แม่ขึ้นเสียงกับยาย "โอ้ยแม่ ไม่ต้องเป็นห่วง" ยายเงียบไป2วิได้ แล้วยื่น ทรส ให้เรา เราได้แต่คิดในใจว่า ทำไมต้องตวาดยายด้วย คนเป็นแม่ไม่ห่วงลุกจะห่วงใคร มีแต่แม่นั่นแหละไม่ห่วงเรา คือจะว่าว่าเราน้อยใจก้ได้นะ คือเรามาเรียนต่างจังหวัดมา5ปีแล้ว เพราะมาสอบได้โรงเรียนที่นี่(ขอไม่บอกว่าที่ไหนนะคะ) 2-3ปีมานี้ แม่แทบจะไม่โทหาหรือทักมาหาเราเลย มีแต่เราที่เป็นฝ่ายโทหาก่อน ทักหาก่อนตลอด ทั้งๆที่ในใจแม่คิดถึงเค้าตลอดว่าเค้าคนนั้นจะเป้นยังไงบ้าง ทำอะไรอยู่ เรากลับบ้านแต่ละทียังไม่สนใจใยดีเลย ทั้งๆที่ไม่ได้เจอหน้ากัน2-3เดือน กลับบ้านไปก็เจอแต่แม่คอลกับใครไม่รู้ทั้งวัน บางทีก็คิดนะ ว่าสนใจครอบครัวสักนิดได้ไหม นี่ลูกนะ ก็พึ่งเห้นเหมือนกัน แม่เห็นคนอื่นดีกว่าลูกตัวเอง แล้วยิ่งยาย คนแก่ยิ่งแก่ไปยิ่งขี้น้อยใจ กลับบ้านล่าสุด นั่งกินข้าวกับยาย ยายกินข้าวได้น้อยมาก บอกเราว่ากินไม่ลง วินาทีนั้นคือเราแอบไปร้องไห้เลย สงสารยาย เราจะจัดการกับความรู้สึกเรายังไงดี เพราะตอนนี้เรากำลังเรียนอยู่ คือนั่งเรียนไปร้องไห้ไปต่อไม่ได้ก็มี น้องกับเราพูดบ่อยมากว่า สนใจคนในครอบครัวสักนิดได้มั้ย เลิกเห็นคนอื่นสำคัญกว่ายาย กว่าลูกได้มั้ย คำตอบคือเงียบตลอด อาทิตก่อนแม่กับเพื่อนก็พึ่งทะเลาะกัน เพราะเพื่อนแม่เตือนเรื่องนี้แหละค่ะ คือเราเหนื่อยมากๆ ยิ่งเป้นช่วงจะเข้ามหาลัยด้วย คือมันไม่โอเคมากๆเว้ยแกรรรรรร