...สวัสดีพี่ๆ เพื่อนๆ น้องๆ ทุกท่านครับ ...ผมชื่อว่า บี เป็นคนในจังหวัดเขตปริมลฑล ขออนุญาติไม่เปิดเผยนะครับ
....เรื่องราวต่อไปนี้อาจจะดูดราม่านิดนึง แต่เป็นเรื่องที่ผมฝังใจมานาน และเป็นเรื่องจริงครับ.
เมื่อตอนผมอายุ 16 ปี ...เรียนจบมัธยมใหม่ๆ ผมได้มีโอกาสรู้จักกับผู้หญิงคนนึง เธอชื่อ กิ่ง... เธออยู่จังหวัดมหาสารคาม อายุใกล้เคียงกับผม เรารู้จักกันผ่าน MSN (รู้อายุเลย 555) ....ตอนนั้นเราก็คุยกันดีครับ จนตัดสินใจแลกเบอร์กัน แล้วก็ได้คบกันตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา ซึ่งระหว่างนั้นผมเรียนต่อชั้น ปวช. อยู่
...เนื่องด้วยระยะทางที่ไกลกันคนละภูมิภาค ...เราจึงทำได้เพียงคุยโทรศัพท์กัน เขียนจดหมายหากันในวันพิเศษ ส่งของขวัญให้ ส่งรูปกันไปๆมาๆ มันเป็นช่วงเวลาที่ดีครับ ....เรื่องราวก็ผ่านไปเรื่อยๆ จนเราคบกันได้ 3 ปี... นั้นคือผมเรียนจบ ปวช. พอดี
....ผมจึงตัดสินใจว่า เอาละ!!...คงถึงเวลาที่จะเจอหน้ากันจริงๆได้สักที จึงตัดสินใจว่าผมจะเดินทางไป จ.มหาสารคาม ด้วยรถ บขส. เพื่อไปหาเธอ โชคดีที่เพื่อนสมัยเรียน ปวช. ของผม ก็ย้ายไปอยู่กับพ่อแม่เขาที่ จ.มหาสารคามพอดี จะได้ไปหาทั้งสองคนเลย
แล้วเราก็นัดเจอกันที่ บขส.กัณทรวิชัย ....เราได้เจอกันครั้งแรกในรอบ 3 ปี ..เธอเหมือนในรูปครับ นิสัยก็เหมือนที่คุยกัน เราทั้งคู่แฮปปี้ที่ได้เจอกัน แล้วเราก็เดินทางไปหาเพื่อนผมที่ อ.เชียงยืน ต่อ เพื่อไปหาเพื่อนของผม
....เราใช้เวลาส่วนใหญ่ที่นั้นครับ เพื่อนผมให้ที่อยู่ที่กิน เราจึงใช้เวลาตามประสาคนรักกันที่นั้นเป็นเวลาสองวัน ก่อนที่เธอจะต้องเดินทางกลับ
....เป็นช่วงเวลาที่มีความสุขมากครับ ^^
....
.
.
..
....หลังจากนั้น เราก็ไม่ได้เจอกันอีก แต่ก็ยังคบยังคุยกันเหมือนเดิมนะครับ รักกันดีเหมือนเดิม ผมก็ถามเค้าว่าเป็นไง เห็นหน้าตากันแล้ว รับได้ไหม เค้าก็บอกว่ารับได้ เราเลยได้คบกันต่อมา....
จนถึงวันครบรอบ 4 ปีของเรา ...ผมจึงนัดเธออีกครั้งเพื่อที่จะไปเจอกันที่เดิม ...ณ ตอนนั้นผมอายุได้ 20 ปีบริบูรณ์ ก็เลยคิดว่าเรื่องของเราควรจะได้คุยกันจริงจังได้แล้ว
...แล้วเราก็เจอกันอีกครั้ง เธอยังเหมือนเดิม เราไปที่เดิมๆกัน ได้อยู่ด้วยกันอีกครั้งในช่วงเวลาสั้นๆ เช่นเคย ....และเธอก็ต้องกลับเหมือนเดิม
....จนมาวันนึง วันที่ทุกอย่างเปิดเผย....
..
...วันนึง ผมโทรหาเธอเหมือนที่เคยโทรทุกวัน แต่ปลายสายนั้นไม่ใช่เธอรับเหมือนเช่นเคย
เป็นเสียงผู้ชายคนนึง บอกว่าชื่อบอล เป็นแฟนของกิ่ง.....
ผมหน้าชา ..ใจหาย ...เหมือนมันจุกตรงหน้าอก เหงื่อไหล พูดอะไรไม่ออก .....พอตั้งสติได้ก็เลยรู้ความจริง
....เค้าด่าผมว่าโง่!!! ...กูกับกิ่งอยู่กินกันมาเกือบสองปีแล้ว นี่มันโง่จริงๆ กูได้กันแล้ว ..บลาๆๆๆ ยาวเกือบชั่วโมง ....ซึ่งเวลานั้นผมก็มีอาการตามที่บอกไปเกือบชั่วโมงเหมือนกัน .....มันจุกจนพูดไม่ออกจริงๆครับ ผมร้องไห้ไป ก็ฟังมันพูดไป มือมันไม่มีแรงกดวางสาย หรือตอนนั้นผมไม่รู้จักโทรศัพท์ ตอนนั้นมันว่างเปล่ามากๆ คือมันเคว้งคว้างเลยครับ มีแต่คำท้าทาย ล้อเลียน ยั่วยุจากอีกฝ่าย ....ซึ่งตอนแรกผมก็ยังมีความคิดว่าอาจจะแกล้งกันหรือปล่าว .....แต่ะหว่างที่ผมฟังไป ...เสียงกิ่งก็จะคอยพูดรับพูดสอดกับเค้าตลอด เช่น ...มันโง่เนอะที่รัก .....จ้ะ ....ไหนเตงบอกรักเค้าซิ ....กิ่งรักบอลน้าาา .....
...คือมันแบบ ....พูดไม่ถูกครับ ...ข้ามๆไปเลยดีกว่า ..
.
.
..ด้วยความรัก ผมก็ยังไม่ถอดใจ ยังพยายามติดต่อไปหลายครั้ง ...จนสุดท้าย กิ่งพูดเองกับปากว่า
..."วางไปซะ ....แล้วไม่ต้องโทรมาอีกนะ"...
..
.
จากนั้น เธอเปลี่ยนเบอร์ไป และผมก็ไม่สามารถติดต่อเธอได้อีกเลย จนถึงวันนี้ ....
------------------------------------
..
ผมไม่ได้อยากรื้อฟื้นอะไรครับ เรื่องมันผ่านมา ...ถ้านับวันนี้ ...ถ้าวันนี้เรายังคบกันอยู่ ..ก็ 10 ปีแล้วครับ..
เรื่องมันผ่านมาเป็นสิบปีแล้ว ...ผมไม่อยากรื้อฟื้นอะไร
แต่ผมยอมรับว่าสิบปีที่ผ่านมา ผมไม่เคยลืมเธอเลย ...ทั้งเจ็บ ทั้งแค้น ทั้งรัก ....แต่เวลามันเท่าให้เราโตขึ้น ...ตอนนี้เหลือแต่ความห่วงใยให้ครับ เลยขอใช้พื้นที่นี้ในการตามหา ...พี่ๆ เพื่อนๆ น้องๆ ท่านใดที่อยู่ จ.มหาสารคามหรือใกล้เคียง พอจะรู้จักเธอ... ชื่อเล่น กิ่ง ...ชื่อจริง กิ่งแก้ว ไม่ขอเอ่ยนามสกุลนะครับ อยู่ ต.โคกพระ อ.กัณทรวิชัย จ.มหาสารคาม ...แม่เค้าขายกับข้าวอยู่ที่ตลาดในตำบลนั้นแหละครับ บ้านอยู่ใกล้วัด (ไม่ทราบว่าเปลี่ยนชื่อหรือย้ายที่อยู่ไปหรือยัง เพราะเป็นข้อมูลเมื่อเกือบสิบปีที่แล้วครับ)
...รบกวนถามไถ่สารทุกข์สุขดิบให้ที
เค้าอยู่ดีไหม ...เป็นยังไงบ้าง ...ชีวิตเป็นยังไง มีเรื่องอะไรหรือปล่าว .....เค้าอาจจะจำผมไม่ได้ ...แต่ผมจำได้ทุกอย่าง
ถ้าท่านไหนรู้จัก รบกวนอินบล็อกหาผมทีนะครับ
....เพราะผมคงอยู่ได้อีกไม่นาน ...
..
ผมอยากรู้แค่เค้าสบายดี ผมก็จะได้หมดห่วง
..
..ขอบพระคุณพื้นที่ และเพื่อนๆ พี่ๆ น้องๆ ทุกท่านที่ทนอ่านมาจนถึงตรงนี้นะครับ มันเป็นเรื่องที่คาใจเรื่องสุดท้ายในชีวิตผม
สุดท้าย ผมอยากจะบอกเค้า ถึงแม้ว่าชาตินี้คงจะไม่ได้เจอกันแล้วก็ตาม
....ผมยังคิดถึงเค้าเสมอนะครับ ผมจะจำทุกช่วงเวลาของเราไ้ว้เสมอ และผมจะจำตลอดไป ^^
ขอบคุณมากครับ
ผมมาตามหาผู้หญิงคนนึงครับ
....เรื่องราวต่อไปนี้อาจจะดูดราม่านิดนึง แต่เป็นเรื่องที่ผมฝังใจมานาน และเป็นเรื่องจริงครับ.
เมื่อตอนผมอายุ 16 ปี ...เรียนจบมัธยมใหม่ๆ ผมได้มีโอกาสรู้จักกับผู้หญิงคนนึง เธอชื่อ กิ่ง... เธออยู่จังหวัดมหาสารคาม อายุใกล้เคียงกับผม เรารู้จักกันผ่าน MSN (รู้อายุเลย 555) ....ตอนนั้นเราก็คุยกันดีครับ จนตัดสินใจแลกเบอร์กัน แล้วก็ได้คบกันตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา ซึ่งระหว่างนั้นผมเรียนต่อชั้น ปวช. อยู่
...เนื่องด้วยระยะทางที่ไกลกันคนละภูมิภาค ...เราจึงทำได้เพียงคุยโทรศัพท์กัน เขียนจดหมายหากันในวันพิเศษ ส่งของขวัญให้ ส่งรูปกันไปๆมาๆ มันเป็นช่วงเวลาที่ดีครับ ....เรื่องราวก็ผ่านไปเรื่อยๆ จนเราคบกันได้ 3 ปี... นั้นคือผมเรียนจบ ปวช. พอดี
....ผมจึงตัดสินใจว่า เอาละ!!...คงถึงเวลาที่จะเจอหน้ากันจริงๆได้สักที จึงตัดสินใจว่าผมจะเดินทางไป จ.มหาสารคาม ด้วยรถ บขส. เพื่อไปหาเธอ โชคดีที่เพื่อนสมัยเรียน ปวช. ของผม ก็ย้ายไปอยู่กับพ่อแม่เขาที่ จ.มหาสารคามพอดี จะได้ไปหาทั้งสองคนเลย
แล้วเราก็นัดเจอกันที่ บขส.กัณทรวิชัย ....เราได้เจอกันครั้งแรกในรอบ 3 ปี ..เธอเหมือนในรูปครับ นิสัยก็เหมือนที่คุยกัน เราทั้งคู่แฮปปี้ที่ได้เจอกัน แล้วเราก็เดินทางไปหาเพื่อนผมที่ อ.เชียงยืน ต่อ เพื่อไปหาเพื่อนของผม
....เราใช้เวลาส่วนใหญ่ที่นั้นครับ เพื่อนผมให้ที่อยู่ที่กิน เราจึงใช้เวลาตามประสาคนรักกันที่นั้นเป็นเวลาสองวัน ก่อนที่เธอจะต้องเดินทางกลับ
....เป็นช่วงเวลาที่มีความสุขมากครับ ^^
....
.
.
..
....หลังจากนั้น เราก็ไม่ได้เจอกันอีก แต่ก็ยังคบยังคุยกันเหมือนเดิมนะครับ รักกันดีเหมือนเดิม ผมก็ถามเค้าว่าเป็นไง เห็นหน้าตากันแล้ว รับได้ไหม เค้าก็บอกว่ารับได้ เราเลยได้คบกันต่อมา....
จนถึงวันครบรอบ 4 ปีของเรา ...ผมจึงนัดเธออีกครั้งเพื่อที่จะไปเจอกันที่เดิม ...ณ ตอนนั้นผมอายุได้ 20 ปีบริบูรณ์ ก็เลยคิดว่าเรื่องของเราควรจะได้คุยกันจริงจังได้แล้ว
...แล้วเราก็เจอกันอีกครั้ง เธอยังเหมือนเดิม เราไปที่เดิมๆกัน ได้อยู่ด้วยกันอีกครั้งในช่วงเวลาสั้นๆ เช่นเคย ....และเธอก็ต้องกลับเหมือนเดิม
....จนมาวันนึง วันที่ทุกอย่างเปิดเผย....
..
...วันนึง ผมโทรหาเธอเหมือนที่เคยโทรทุกวัน แต่ปลายสายนั้นไม่ใช่เธอรับเหมือนเช่นเคย
เป็นเสียงผู้ชายคนนึง บอกว่าชื่อบอล เป็นแฟนของกิ่ง.....
ผมหน้าชา ..ใจหาย ...เหมือนมันจุกตรงหน้าอก เหงื่อไหล พูดอะไรไม่ออก .....พอตั้งสติได้ก็เลยรู้ความจริง
....เค้าด่าผมว่าโง่!!! ...กูกับกิ่งอยู่กินกันมาเกือบสองปีแล้ว นี่มันโง่จริงๆ กูได้กันแล้ว ..บลาๆๆๆ ยาวเกือบชั่วโมง ....ซึ่งเวลานั้นผมก็มีอาการตามที่บอกไปเกือบชั่วโมงเหมือนกัน .....มันจุกจนพูดไม่ออกจริงๆครับ ผมร้องไห้ไป ก็ฟังมันพูดไป มือมันไม่มีแรงกดวางสาย หรือตอนนั้นผมไม่รู้จักโทรศัพท์ ตอนนั้นมันว่างเปล่ามากๆ คือมันเคว้งคว้างเลยครับ มีแต่คำท้าทาย ล้อเลียน ยั่วยุจากอีกฝ่าย ....ซึ่งตอนแรกผมก็ยังมีความคิดว่าอาจจะแกล้งกันหรือปล่าว .....แต่ะหว่างที่ผมฟังไป ...เสียงกิ่งก็จะคอยพูดรับพูดสอดกับเค้าตลอด เช่น ...มันโง่เนอะที่รัก .....จ้ะ ....ไหนเตงบอกรักเค้าซิ ....กิ่งรักบอลน้าาา .....
...คือมันแบบ ....พูดไม่ถูกครับ ...ข้ามๆไปเลยดีกว่า ..
.
.
..ด้วยความรัก ผมก็ยังไม่ถอดใจ ยังพยายามติดต่อไปหลายครั้ง ...จนสุดท้าย กิ่งพูดเองกับปากว่า
..."วางไปซะ ....แล้วไม่ต้องโทรมาอีกนะ"...
..
.
จากนั้น เธอเปลี่ยนเบอร์ไป และผมก็ไม่สามารถติดต่อเธอได้อีกเลย จนถึงวันนี้ ....
------------------------------------
..
ผมไม่ได้อยากรื้อฟื้นอะไรครับ เรื่องมันผ่านมา ...ถ้านับวันนี้ ...ถ้าวันนี้เรายังคบกันอยู่ ..ก็ 10 ปีแล้วครับ..
เรื่องมันผ่านมาเป็นสิบปีแล้ว ...ผมไม่อยากรื้อฟื้นอะไร
แต่ผมยอมรับว่าสิบปีที่ผ่านมา ผมไม่เคยลืมเธอเลย ...ทั้งเจ็บ ทั้งแค้น ทั้งรัก ....แต่เวลามันเท่าให้เราโตขึ้น ...ตอนนี้เหลือแต่ความห่วงใยให้ครับ เลยขอใช้พื้นที่นี้ในการตามหา ...พี่ๆ เพื่อนๆ น้องๆ ท่านใดที่อยู่ จ.มหาสารคามหรือใกล้เคียง พอจะรู้จักเธอ... ชื่อเล่น กิ่ง ...ชื่อจริง กิ่งแก้ว ไม่ขอเอ่ยนามสกุลนะครับ อยู่ ต.โคกพระ อ.กัณทรวิชัย จ.มหาสารคาม ...แม่เค้าขายกับข้าวอยู่ที่ตลาดในตำบลนั้นแหละครับ บ้านอยู่ใกล้วัด (ไม่ทราบว่าเปลี่ยนชื่อหรือย้ายที่อยู่ไปหรือยัง เพราะเป็นข้อมูลเมื่อเกือบสิบปีที่แล้วครับ)
...รบกวนถามไถ่สารทุกข์สุขดิบให้ที
เค้าอยู่ดีไหม ...เป็นยังไงบ้าง ...ชีวิตเป็นยังไง มีเรื่องอะไรหรือปล่าว .....เค้าอาจจะจำผมไม่ได้ ...แต่ผมจำได้ทุกอย่าง
ถ้าท่านไหนรู้จัก รบกวนอินบล็อกหาผมทีนะครับ
....เพราะผมคงอยู่ได้อีกไม่นาน ...
..
ผมอยากรู้แค่เค้าสบายดี ผมก็จะได้หมดห่วง
..
..ขอบพระคุณพื้นที่ และเพื่อนๆ พี่ๆ น้องๆ ทุกท่านที่ทนอ่านมาจนถึงตรงนี้นะครับ มันเป็นเรื่องที่คาใจเรื่องสุดท้ายในชีวิตผม
สุดท้าย ผมอยากจะบอกเค้า ถึงแม้ว่าชาตินี้คงจะไม่ได้เจอกันแล้วก็ตาม
....ผมยังคิดถึงเค้าเสมอนะครับ ผมจะจำทุกช่วงเวลาของเราไ้ว้เสมอ และผมจะจำตลอดไป ^^
ขอบคุณมากครับ