เรากังวลว่าเราจะมีปัญหาทางจิต เลยอยากลองปรึกษาทุกๆคนดู

ขอบอกก่อนจะเริ่มนะค่ะ ด้วยที่ว่าตัวเรานั้นเป็นคนที่หากเป็นคนรอบข้างที่ไว้ใจเช่น คนในครอบครัว ครู ค่ะ

เรื่องมันเริ่มมาจากว่า เราเคยคิดที่อยากจะฆ่าตัวตาย สาเหตุมาจากว่า ทางครอบครัวของเราเคยด่าเราต่างๆนานา เช่น เขาเคยใช้เราให้เราไปบอกคุณแม่ว่า ให้ไปจ่ายค่าไฟ ด้วยตอนนั้นเราเด็กมากๆยังไม่ค่อยมีความคิดอะไร เราก็เดินไปบอก คุณแม่ว่า แม่อย่าลืมจ่ายค่าไฟด้วยนะป้าบอกมา คุณแม่เราก็เดินไปป้าว่า ทำไมให้ลูกมาบอก เราจำไม่ค่อยได้เท่าไหร่ แต่ที่เราสะเทือนใจคือ เขาบอกว่าเรา " " ค่ะมันทำให้เราฝั่งใจและเริ่มมีปัญหากับครอบครัว มันเลยกลายเป็นเรื่องฝั่งใจเรา 1 เรื่อง เราเคยมีเรื่องที่โรงเรียน ช่วงนั้นเราประมาณ ป.4 ค่ะ เราเรียนภาษาอังกฤษไม่เก่ง ซึ่งตอนนั้นเป็นช่วงที่เราพยายามตั้งใจเรียนด้านภาษา คุณแม่เราเลยให้เราลงเรียนเสริมช่วงตอนเย็น โดยมันจะแบ่งเป็น 2 รอบ รอบแรกจะให้ทำการบ้าน ส่วนรอบที่ 2 เป็นช่วงติว เรื่องมันเกิดที่ว่า รอบที่ 2 คุณครูเขาให้ชีท เรามาทำกับเพื่อน ด้วยความที่เราไม่เข้าใจ เราเลยลองถามเพื่อนข้างๆค่ะ แต่เพื่อนข้างเหมือนจะไม่ฟังเรา  เราก้เลยลองคิดดูแล้วสรุปมันผิดครูเลยให้เราอยู่ต่อ ครูก็เริ่มที่จะด่าเราเนื่องจากตอนนั้นเราเรียนไม่รู้เรื่องจริงๆ สักพักครูเขาก็ ขู่เราค่ะว่าจะ ตบ เราด้วยสาเหตุเราเรียนไม่รู้เรื่อง และเดินออกจากห้องไป ตอนนั้นเราจำได้เพียงว่า เราทรุดลงและร้องไห้กลางห้องเลยค่ะ ครูประจำชั้นมาเห็นก็เลยปลอบเราและพาเราลงไปชั้นล่างเพื่อให้แม่พากลับบ้าน คุณแม่ถามเราว่า ทำไมถึงร้องไห้เราก็ตายตรงไปว่าครูขู่จะตบเราค่ะ แม่เราเลยไปแจ้งที่ห้องวิชาการว่ามันเกินเหตุไปครูก็ขอโทษเราและพ่อแม่บอกว่าจะไม่เกิดขึ้นอีก เป็นเพียวอารมณ์ชั่ววูบ ป.5 เราก้ไม่ได้เรียนกับครูคนนั้นค่ะ ป.6 มาเราก็กลับมาเรียนกับครูคนนั้นเหมือนเดิม เราตั้งใจเรียนกว่าเดิมค่ะ มีช่วงหนึ่งเราหันไปถามเพื่อนว่า ตรงนี้ทำยังงี้ใช่ไหมแล้วครูเขาก็หันมาบอกว่า  ก็ไม่ตั้งใจเรียนแบบนี้ไงเดี๋ยวก็ไม่ฟ้องแม่อีกหรอก ตอนนั้นเราคิดว่า อ่าว เราผิดหรอ แค่นั้นและเริ่มเรียนต่อค่ะ พอเราจบออกมาก้ไม่ได้คุยกับครูคนนั้นอีกเลย  ช่วงนั้นคุณยายเราเข้าโรงบาลเพราะมีอาการป่วยหนักเราอยากเฝ้า เขาแต่ว่าน้าบอกให้กลับ เราก็ยื้อไว้ค่ะ เพราะในหัวตอนนั้นเรากลัวคุณยายจากเราไปอยากจะอยู่ต่อจนกว่าเขาจะโอเค น้าเราก้บอกว่า เรา เป็น ตัวถ่วงครอบครัว พอเราได้ยินคำนั้นเราก็กลับเลยค่ะ ไม่สนใจแล้ว กลับมาก็ร้องไห้และเป็นเรื่องฝั่งใจเหมือนเดิมเลยค่ะ และช่วงหลังๆมา เรานอนไม่หลับ และ อยากตายจริงๆค่ะ แต่เพราะว่าเรามีความฝันที่อยากทำให้สำเร็จก่อน เราเลยคิดว่าเราอยากทำให้สำเร็จก่อนแล้วค่อยตายจะดีกว่า ช่วงหลังมานี้ แม่เราด่าเรา ทั้ง ไอเด็กนรก ไอ  ถ้าทำแบบนี้อีกฉันจะกระทืบแก เรากลัวจริงเราไม่รู้จะทำอะไร เลยค่ะ เราได้แต่อยู่นิ่งๆร้องไห้คนเดียว ค่ะ  เราเคยทำแบบทดสอบตามเน็ตและกรมสุขภาพจิตค่ะ ผลลัพท์คือเขาบอกให้เราลองไปหาหมอดู แต่พอบอกแม่แล้ว แม่บอกกลับมาว่า คิดไปเองแหละ ไร้สาระ เราจึงไม่รู้ควรทำอย่างไรและอยากขอคำปรึกษาค่ะ  เราเคยปรึกษากับเพื่อนเราคนหนึ่งเขาบอกให้เราโทรไป 1323 ดูแต่เราไม่กล้าค่ะ เรากลัว แม่แต่ตอนนี้ไม่ค่อยอยากจะกินอะไรแต่ก็หิว ไม่กล้าออกไปข้างนอกเพรากลัวเขามองเราไม่ดี กังวลไปหมดทุกอย่างเลยค่ะ อยากขอคำปรึกษาว่าควรทำยังไงดี ขอบคุณล่วงหน้าด้วยนะคะ