อยู่คนเดียวจนชิน ชินจนไม่กล้าจะรู้สึกอะไรกับใคร ทั้งๆที่เราอยากมีความรักแบบคนอื่นๆบ้าง ใครเคยเป็นแบบนี้บ้างครับ?

ท้าวเรื่องคือเคยใจเสียเมื่อ1ปีที่ผ่านมาครับ ไม่เคยเสียใจเรื่องความรักแบบยิ่งใหญ่เท่านี้มาก่อน แต่ก็ปรับตัวยอมรับความจริง แล้วใช้ชีวิตอยู่แบบโดดๆเดี่ยวๆมา1ปีนิดๆ   
และใน1ปีที่ผ่านมา ทำเหมือนมีชีวิตปกติ ทั้งที่ประมาณ5เดือนให้หลังเราก็อยากมีคนคุยด้วย อยากมีใครที่เข้าใจรับฟังอยากมีที่พึ่ง
แต่ปัญหาคือ พอคุยกับใครแล้วเราไม่ชินเลย คือแบบทุกอย่างมันว่างๆ เหมือนในกล่องที่ว่างเปล่าอะครับ หาความรู้สึกลึกๆไม่เจอ เพียงแค่เราชอบเขาแค่ภายนอกเท่านั้น สุดท้ายเป็นเราเองที่ไม่คุยต่อ แต่ก็เหมือนมีคนจะพยายามเข้าหาเรานะครับ แต่เค้าก็ออกไป เหมือนแวะมาดู แต่บางทีก็งงกับตัวเองนะ การงานเราก็ไม่มีปัญหานะครับ ทำไมไม่มีคนสนใจเราแบบจริงๆจังๆเลย แต่ก็นะเราไม่หล่อด้วยแหละ อันนี้อาจสำคัญ
         ประเด็นคือต้องปรับตัวหรือทำยังไงดีครับ อยากกลับเป็นคนปกติครับ อยากมีใครสักคน แค่1คนก็พอ
ใครเคยมีประสบการณ์แบบนี้ให้ความรู้ผมด้วยนะครับ