อยากมีเวลาอยู่กับเเฟนบ้าง เเต่เเฟนชอบอนุญาติให้หลานมานอนด้วยเวลาที่เรามาหา

ในหนึ่งเดือนจะเจอเเฟนเเค่เดือนละครั้ง บางเดือนก็ไม่ได้เจอเลย เวลาอยู่ด้วยกันก็เเทบจะไม่มีจะเจอกันก็เเค่ตอนเย็น บางทีเเฟนทำงานเลิกดึกก็จะเจอกันเเค่ตอนตื่นกับก่อนนอน เเต่เเฟนชอบให้คนอื่นมานอนด้วย เช่น หลานๆที่อยากนอนกับน้า คือเราเข้าใจอารมณ์ที่รักหลานนะ เเต่คือ ทำไมถึงไม่เห็นใจเราบ้างว่าเราไม่ได้มีเวลาอยู่ด้วยกัน อารมณ์ของส่วนตัวเราไม่เกี่ยวกับเรื่องsex เลยนะ คนเราเป็นเเฟนกันเเค่นอนกอดกันก็มีความสุขเเล้ว ตัวเราไม่ได้เป็นคนที่หมกมุ่นขนาดนั้น เเต่ถ้าเรากอดกันต่อหน้าหลานหล่ะ เวลาหลานตื่นมาเห็นเรานอนกอดกัน เเต่ประเด็นหลักเลยคือเรามีเวลาเจอกันอยู่ด้วยกันเเค่นิดหน่อย ทำไมไม่เข้าใจบ้าง เราก็รักหลานๆเค้านะ เเต่บางทีก็อยากเป็นส่วนตัว บางครั้งเรายืนยันเลยนะว่าเราไม่ให้นอน เค้าก็ยังทำเฉย เอาเปนว่าใครจะว่าเราเห็นเเก่ตัวรึเปล่า? เราไม่รู้ เเต่มันเปนเเบบนี้มาหลายครั้งเเล้ว น้อยใจเเละเบื่อ ควรทำไงดีคะ