นิสัยตอนเด็กของเจ้าของกระทู้นะคะ
1.ตอนเด็กจะเป็นคนที่รักสวยรักงามมากค่ะ ชอบไปบ้านป้า เพราะว่าเค้าจะมีน้ำยาทาเล็บ ชอบขอเค้ามาทา เวลาไปตลาดนัดกับแม่ แม่บอกว่าชอบซื้อกิ๊ฟติดผมทุกนัด มีเป็นโหล แม่บอกน่าจะเก็บเอาไว้ให้ดูตอนโต
2.เป็นคนใจเย็นมาก ไม่ค่อยหือ ค่อยอือกับอะไร
3.ตื่นเช้ามาก สามารถตื่นมาดูคัลเลอร์บาร์ ตั้งแต่ยังไม่มีอะไรจะฉาย
4.เป็นคนพูดมาก ช่างพูดช่างคุย
5.โลกสวยมาก และหวั่นไหวง่าย เคยเล่าให้พ่อฟัง บอกป๊าหนูมีแฟน ป๊าบอก ขี้ยังล้างตูดไม่เกลี้ยงจะมีได้ไง
ตัดภาพมาที่ปัจจุบันค่ะ
1.ไม่มีความรักสวยรักงามใดๆ เลยในชีวิต แต่ก็ยังรักสะอาดนะคะ อารมณ์ประมาณ ซิ้มๆ อะค่ะ น้องชายชอบเรียก คือ จะแต่งตัวเหมือนเดิมทุกวัน เสื้อยืด กางเกงยีนส์ แต่ไม่ใช่แบบแนวชิคๆ เท่ห์ อย่างนี้นะคะ ประมาณ เสื้อยืด กางเกมสี่ส่วนที่เป็นผ้ายีนส์แบบหลวม หน้าไม่แต่ง ผมขมวดๆ แล้วรวบคือจบ สงสัยฮอร์โมนเพศหญิงไม่ค่อยทำงาน
2.ใจร้อน ถ้ามีความรู้สึกโดนเอาเปรียบเราจะไม่โพล่งพูดไปเลยนะคะ แต่เราจะเงียบๆ แล้วมองคนนั้นในแง่ลบไปเลย รู้สึกเหมือนเค้าหวังผลประโยชน์
3.ตื่นสายมาก เลยทำให้วันนึงกินข้าวไม่ค่อยครบมื้อหรอกค่ะ
4.พูดน้อย และไม่พูดกับใครก่อน ถามคำตอบคำ เราไม่เคยทักใครก่อนเลยนะ แบบสบายนี้มั้ย ทำอะไรอยู่ เก็บตัว ไม่อยากยุ่งกับใคร
5.มองความรักในแง่ลบ เราไม่เคยมีแฟน และไม่เคยคบใครแบบจริงจัง อารมณ์ประมาณตั้งกำแพงไว้สูง แม้แต่ตัวเองก็ยังออกมาไม่ได้ บางทีเรามองว่ามันคือความทุกข์ค่ะ ความสุขมันอาจจะมาก แต่จริงๆ เราก็กลัวความผิดหวัง กลัวความไม่ราบรื่นในการใช้ชีวิตคุ่ กลัวความเข้ากันไม่ได้ของสองครอบครัว กลัวว่าถ้าวันนึงเราและเค้าไม่รักกันแล้วจะทำยังไง ความกลัวที่เรามีมันมากกว่าความรู้สึกที่อยากจะมีความรักค่ะ เราเลยเลือกที่จะอยู่ในคอมฟอร์ทโซนที่ที่เราสบายใจโดยการเลือกที่อยู่เฉยๆไม่ทำอะไร มันเหงาแต่มันสบายใจดีนะคะ เราเคยผิดหวัง เพราะเราเคยไปแอบชอบคนคนนึง แต่มันไม่สมหวัง แต่สถานะ มันคลุมเครือนะคะ ถึงแม้เราจะเป็นแค่เพื่อนกัน ยังไม่ได้ยกระดับความสัมพันธ์ แต่มันก็รู้สึกเฟลนะ หลังจากวันนั้นเราก็เฉยชากับเรื่องพวกนี้ไปเลย แต่เราก็ดูละครนะก็ยังอินอยู่ จริงๆ เราก็อยากให้ความรักสวยงามอย่างที่เราเข้าใจในตอนเด็กๆนั่นแหละ แต่พอโตมาจึงเข้าใจว่าชีวิตคนมันมีหลายด้านกลัวรับมือกับมันไม่ไหว ก็เลยอยู่แบบ ไม่หาเรื่องใส่ตัวน่าจะดีกว่า
นิสัยที่ยังคงเดิม คือ เรื่องความประหยัดค่ะ หรือ ความงกของตัวเองนั่นแหละ ที่ไม่เคยหายไปเลย ซื้อของซื้อตอนลดราคา กินผักผลไม้ ตามฤดูกาลอะไรประมาณนั้นค่ะ แบบต้องใช้ทุกบาททุกสตางค์ อย่างคุ้มค่า ครีมต้องตัดหลอด ยาสระผมต้องเอาน้ำกรอกใส่ เขย่าออกมาใช้ให้หมด เชคลิสต์ว่า ของต้องซื้อที่ไหนถึงจะถูก ค่าน้ำ ค่าไฟ ค่าโทรศัพท์จดทุกเดือนว่าเพิ่มเท่าไหร่ ลดเท่าไหร่ ไม่ชอปเสื้อผ้า กระเป๋าใบเดียวเที่ยวได้รอบโลก รองเท้าก็เช่นกัน จะไม่ซื้อของใหม่ต้องซ่อมก่อน ซ่อมจนมันไม่สามารถใช้ได้จริงๆ ถึงซื้อใหม่ อาหารเหลือเก็บใส่กล่องเข้าตู้เย็น วันไหนหิวก็เอาออกมากินได้ อิ่มไปอีกมื้อ ตอนเด็กดูโทรทัศน์น้อยมากจะลิสต์ไว้ว่ารายการที่ชอบจะมาตอนไหนแล้วเปิดดูแค่ตอนนั้นค่ะ ไม่เปิดทิ้งไว้ ไม่เคยมีแผ่นซีดีการ์ตูนเลย
แล้วเพื่อนละคะแต่ละคนเป็นยังไงมาแชร์กันค่ะ
มีนิสัยอะไรบ้าง ที่เปลี่ยนไปตั้งแต่ตอนเด็ก ตอนโต แล้วมีอะไรที่คงอยู่ไม่เปลี่ยนแปลงของแต่ละคนบ้างคะ
1.ตอนเด็กจะเป็นคนที่รักสวยรักงามมากค่ะ ชอบไปบ้านป้า เพราะว่าเค้าจะมีน้ำยาทาเล็บ ชอบขอเค้ามาทา เวลาไปตลาดนัดกับแม่ แม่บอกว่าชอบซื้อกิ๊ฟติดผมทุกนัด มีเป็นโหล แม่บอกน่าจะเก็บเอาไว้ให้ดูตอนโต
2.เป็นคนใจเย็นมาก ไม่ค่อยหือ ค่อยอือกับอะไร
3.ตื่นเช้ามาก สามารถตื่นมาดูคัลเลอร์บาร์ ตั้งแต่ยังไม่มีอะไรจะฉาย
4.เป็นคนพูดมาก ช่างพูดช่างคุย
5.โลกสวยมาก และหวั่นไหวง่าย เคยเล่าให้พ่อฟัง บอกป๊าหนูมีแฟน ป๊าบอก ขี้ยังล้างตูดไม่เกลี้ยงจะมีได้ไง
ตัดภาพมาที่ปัจจุบันค่ะ
1.ไม่มีความรักสวยรักงามใดๆ เลยในชีวิต แต่ก็ยังรักสะอาดนะคะ อารมณ์ประมาณ ซิ้มๆ อะค่ะ น้องชายชอบเรียก คือ จะแต่งตัวเหมือนเดิมทุกวัน เสื้อยืด กางเกงยีนส์ แต่ไม่ใช่แบบแนวชิคๆ เท่ห์ อย่างนี้นะคะ ประมาณ เสื้อยืด กางเกมสี่ส่วนที่เป็นผ้ายีนส์แบบหลวม หน้าไม่แต่ง ผมขมวดๆ แล้วรวบคือจบ สงสัยฮอร์โมนเพศหญิงไม่ค่อยทำงาน
2.ใจร้อน ถ้ามีความรู้สึกโดนเอาเปรียบเราจะไม่โพล่งพูดไปเลยนะคะ แต่เราจะเงียบๆ แล้วมองคนนั้นในแง่ลบไปเลย รู้สึกเหมือนเค้าหวังผลประโยชน์
3.ตื่นสายมาก เลยทำให้วันนึงกินข้าวไม่ค่อยครบมื้อหรอกค่ะ
4.พูดน้อย และไม่พูดกับใครก่อน ถามคำตอบคำ เราไม่เคยทักใครก่อนเลยนะ แบบสบายนี้มั้ย ทำอะไรอยู่ เก็บตัว ไม่อยากยุ่งกับใคร
5.มองความรักในแง่ลบ เราไม่เคยมีแฟน และไม่เคยคบใครแบบจริงจัง อารมณ์ประมาณตั้งกำแพงไว้สูง แม้แต่ตัวเองก็ยังออกมาไม่ได้ บางทีเรามองว่ามันคือความทุกข์ค่ะ ความสุขมันอาจจะมาก แต่จริงๆ เราก็กลัวความผิดหวัง กลัวความไม่ราบรื่นในการใช้ชีวิตคุ่ กลัวความเข้ากันไม่ได้ของสองครอบครัว กลัวว่าถ้าวันนึงเราและเค้าไม่รักกันแล้วจะทำยังไง ความกลัวที่เรามีมันมากกว่าความรู้สึกที่อยากจะมีความรักค่ะ เราเลยเลือกที่จะอยู่ในคอมฟอร์ทโซนที่ที่เราสบายใจโดยการเลือกที่อยู่เฉยๆไม่ทำอะไร มันเหงาแต่มันสบายใจดีนะคะ เราเคยผิดหวัง เพราะเราเคยไปแอบชอบคนคนนึง แต่มันไม่สมหวัง แต่สถานะ มันคลุมเครือนะคะ ถึงแม้เราจะเป็นแค่เพื่อนกัน ยังไม่ได้ยกระดับความสัมพันธ์ แต่มันก็รู้สึกเฟลนะ หลังจากวันนั้นเราก็เฉยชากับเรื่องพวกนี้ไปเลย แต่เราก็ดูละครนะก็ยังอินอยู่ จริงๆ เราก็อยากให้ความรักสวยงามอย่างที่เราเข้าใจในตอนเด็กๆนั่นแหละ แต่พอโตมาจึงเข้าใจว่าชีวิตคนมันมีหลายด้านกลัวรับมือกับมันไม่ไหว ก็เลยอยู่แบบ ไม่หาเรื่องใส่ตัวน่าจะดีกว่า
นิสัยที่ยังคงเดิม คือ เรื่องความประหยัดค่ะ หรือ ความงกของตัวเองนั่นแหละ ที่ไม่เคยหายไปเลย ซื้อของซื้อตอนลดราคา กินผักผลไม้ ตามฤดูกาลอะไรประมาณนั้นค่ะ แบบต้องใช้ทุกบาททุกสตางค์ อย่างคุ้มค่า ครีมต้องตัดหลอด ยาสระผมต้องเอาน้ำกรอกใส่ เขย่าออกมาใช้ให้หมด เชคลิสต์ว่า ของต้องซื้อที่ไหนถึงจะถูก ค่าน้ำ ค่าไฟ ค่าโทรศัพท์จดทุกเดือนว่าเพิ่มเท่าไหร่ ลดเท่าไหร่ ไม่ชอปเสื้อผ้า กระเป๋าใบเดียวเที่ยวได้รอบโลก รองเท้าก็เช่นกัน จะไม่ซื้อของใหม่ต้องซ่อมก่อน ซ่อมจนมันไม่สามารถใช้ได้จริงๆ ถึงซื้อใหม่ อาหารเหลือเก็บใส่กล่องเข้าตู้เย็น วันไหนหิวก็เอาออกมากินได้ อิ่มไปอีกมื้อ ตอนเด็กดูโทรทัศน์น้อยมากจะลิสต์ไว้ว่ารายการที่ชอบจะมาตอนไหนแล้วเปิดดูแค่ตอนนั้นค่ะ ไม่เปิดทิ้งไว้ ไม่เคยมีแผ่นซีดีการ์ตูนเลย
แล้วเพื่อนละคะแต่ละคนเป็นยังไงมาแชร์กันค่ะ