ชอบเพื่อนที่ทำงานด้วยกัน..

ไม่รู้ว่าเริ่มชอบตั้งแต่เมื่อไรปกติก็ทะเลาะกันทุกวันกัดกันทุกวันจนมีผู้ชายคนนึงเป็นเกย์มาถามว่าเรา2คนเป็นอะไรกันเราก็บอกไปว่าเป็นเพื่อนกันเลนกันปกติจนวันนึงเรารู้ว่าพี่ที่เป็นเกย์ชอบเพื่อนเราไม่รู้เพราะอะไรทำให้เราแกล้งพี่เขาโดยการเล่นกับเพื่อนมากขึ้นทำตัวเหมือนเป็นแฟนจนวันนึงความรู้สึกเราไม่ใช่เพื่อนเหมือนเรากำลังหึงอ่ะแต่ตแนนี้สับสนมากว่าเราชอบเพื่อนตัวเองจริงๆหรอเคยบอกชอบไปแล้วแต่เพื่อนเราคิดว่าเราล้อเล่นปกติมันจะด่าเราตลอดแต่พอเราบอกไปมันกลับแค่ยิ้มไม่นานมานี้เราหยุดงานเพื่อนเราอีกคนพึ่งบอกว่าเบล์ลคนที่เราชอบเคยคบกับน้องคนนึงตอนแรกเราก็คิดว่าไม่น่าใช่คนไกล้ตัวอะไรมันจะบังเอิญขนาดนั้นยุๆเรามารู้ว่าคนที่เราชอบคบกับรุ่นน้องที่เรารู้จักและพึ่งเลิกไปเราก็ถามว่าลืมได้ยังมันบอกว่าก็ยังรู้สึกอยู่...เจ็บสิคะพีคสุดรุ่นน้องเราเป็นคนบอกเลิกเบล์ลให้เราไปถามว่าเลิกเพราะอะไรเพราะตอนที่เลิกกันเบล์ลไม่ได้ถาม แต่วันนี้มีคนบอกเราว่าเบล์ลมองเราแล้วยิ้มมันอินกับวันที่เราบอกชอบมันรึเปล่าวันนั้นมันก็ยิ้มไม่ตอบอะไรนิแต่บางทีเราว่ารอยยิ้มนั้นมันอาจเป็นคำปฏิเสธที่ดีที่สุดก็ได้นะจริงมะถ้าพูดปฏิเสธออกมาตรงๆเราคงจะมองหน้ากันไม่ติด