เคยมั้ย? ไม่อยากออกไปเจอใครๆเพียงเพราะอายในบางเรื่อง

รู้สึกว่าตัวเองชอบนอนดึก ไม่ชอบคุยกับใครมาก ไม่อยากออกไปเดินห้าง เดินข้างนอกที่มีผู้คนเยอะๆ เริ่มเบื่อๆการพบปะเพื่อนฝูง .......

คุณเคยมั้ย ที่โดนบอกเลิก แล้วยังจะรอเค้ากลับมา อีก ทั้งๆ ที่ การที่เค้ากล้าบอกเลิกเรา เค้า คงหมดรักเราแล้ว เราควรมีความหวัง เล็กๆ มั้ย หรือ ถ้าเค้ากลับมาจริงๆ เราจะให้อภัยเค้ามั้ย ทั้งๆ ที่ เราเจ็บแท

ไม่รู้ดิ ยังไงหรอถึงเรียกว่าโรคซึมเศร้า แต่บางครา ชอบอยู่คนเดียว ชอบทำอะไรคนเดียว คิดอะไรไปเรื่อยเปื่อย ไม่ชอบสังคม กับผู้คน

ครับ เคยรู้สึกกันมั้ยว่า ทำดีไปผลที่ได้กลับมามันนานมาก นานกว่าพวกที่ทำไม่ดีแต่ผลที่ได้กลับมามันเร็วมาก ได้หน้ามีตา เป็นที่รักของคนอื่น เป็นที่เคารพของคนอื่นมาก จนบางทีรู้สึกว่า จะทำไปดีไปทำไมในเมื่อคน

กลับมาดูละครแม่อายสะอื้นเศร้ามากคนเขียนบทเขียนเรื่องได้เข้มข้นมาก เรากลับมาดูเวอร์ชั่น ปุ๊กลุกกับอ๋อมเล่น ปี(2561) เราไม่ทันปี (2547) เพราะ 2548 เราเพิ่งเกิดเอง🥹 ปุ๊กลุ๊กและนักแสดงทุกคนเล่นดีมากๆ ถ่าย

ตามนั้นครับ บางทีก้เรื่อยๆเปื่อยๆ ทำนั้นนี่ไปก้ไม่เบื่อ แต่พอว่างปุ้บ มันไม่มีกะจิตกะใจทำอะไรเลย  แฟนก้ไม่มี  ไม่มีคนทักมาคุยด้วย ทักไปเขาก็ไม่ตอบ  รู้สึกเฟลจนอยากนอนวันละ 24ชม 5555

เหงา คิดมาก กับอาการป่วยของตัวเอง รู้สึกเหนื่อยหน่ายกับชีวิตนี้เหลือเกิน

ไร้ซึ่งหนทาง จนมุม หาทางออกไม่เจอ อยากจะร้องไห้ ทำไมชีวิต้องเปนอย่างนี้