ก่อนที่หลายๆ คนจะหมั่นไส้และเตรียมด่าเรา ขอเท้าความเรื่องส่วนตัวนิดนึงนะคะ
เราเคยชอบกับเพื่อนสนิทสมัยเรียนคนหนึ่งคะ แต่ด้วยปัจจัยอะไรหลายๆ อย่างทำให้สุดท้ายเราไม่ได้คบกัน. พอเราแยกย้ายออกจากโรงเรียนกัน ต่างคนต่างเริ่มมีชีวิตใหม่ ตัวเพื่อนสนิทที่เป็นผู้ชายคนนั้น (ขอใช้นามแฝงว่า 'บี'นะคะ) ก็ได้มีแฟนคนหนึ่ง ตัวเราในตอนนั้นเริ่มห่างกับเขาแล้ว ถึงจะรู้สึกแปลกๆ แต่ก็ไม่ได้เศร้าอะไรขนาดนั้น ในทางกลับกัน เรากลับคิดว่าควรเปิดใจบ้าง เพราะบียังทำได้แล้วเลย เราก็ควรที่จะเดินหน้าไปบ้าง
หลังจากนั้นก็มีหลายคนเข้ามาเยอะ บางทีฝ่ายชายก็เป็นคนเริ่มจีบก่อน แต่บางทีก็เป็นเราที่เริ่มก่อน ในตอนแรกๆ เราก็รู้สึกสนุกที่มีคนเอาใจใส่ และแคร์มากขนาดนี้ แต่ไม่มีคนไหนเลยที่ทำให้รู้สึกเหมือนบี (ไม่ได้นำ้เน่านะคะ...) ในทางตรงกันข้าม ยิ่งในกรณีที่เราเป็นคนเริ่มรุกก่อนแล้ว พอฝ่ายชายสนใจเราขึ้นมาจริงๆ ถึงตอนแรกจะสนุกอยู่บ้าง แต่พอเขาเริ่มจริงจัง และต้องการความชัดเจน เราจะถอยออกมาทีละก้าวทุกครั้ง
ล่าสุดก็คือเพื่อนใหม่ (ขอเรียก ซี นะคะ)เราที่ตอนแรกเพื่อนพยายามยุให้จีบ เพราะไม่อยากเห็นเรายึดติดกับบี ยอมรับว่าซีให้ความรู้สึกมากกว่าสนุกจริงๆ จนเราเกือบคิดว่าเราจะเริ่มใหม่กับคนนี้ได้ แต่พอเอาเข้าจริง พอซีพูดอย่างเต็มปากเต็มคำว่าชอบ และแสดงท่าทีอื่นๆ ถึงความเป็นเจ้าของ เรากลับรู้สึกพะอืดพะอม และอึดอัดมากกว่าครั้งไหนๆ ซะอีก ปกติคนทั่วไปจะรู้สึกดีเมื่อรู้ว่าใครบางคนรู้สึกดีๆ กับเรา แต่สำหรับเราแล้วไม่เลย โดยเฉพาะคงามสัมพันธ์เชิงชู้สาว ไม่ใช่เราไม่อยากมีใครอยู่ข้างๆ นะคะ. เพราะทุกครั้งที่เราคุยกับอื่นก็รู้สึกเหงา และต้องการใครสักคนจริงๆ แต่เราก็ไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกันว่าทำไมต้องอึดอัดขนาดนี้ด้วย กลับกัน ถ้าเป็นบีแทนซี เราคิดว่าตัวเองคงไม่รู้สึกแบบนี้
อีกสาเหตุหนึ่งที่เราเลือกถอยทุกครั้งที่คนจริงจังก็เพราะเรากลัวมากๆ คะ ทุกครั้งที่ใครบอกชอบจริงๆ ทำให้มันซ้อนทับกับภาพในอดีตเสมอ และเชื่อว่าไม่มีใครแน่นอน มาตอนนี้อีกเดี๋ยวก็ไป สู้เราหนีก่อนไม่ดีกว่าหรอ
เราจิตไม่ปกติเหรอคะ? เรายังตัดใจจากบีไม่ได้? เราเจ้าชู้? หรือเราแค่อยากหาใครบางคนมาอุดข่องว่างกันแน่?? ตอนนี้สับสนไปหมดแล้วคะ ถ้าใครมีคำตอบที่พอจะช่วยให้คำปรึกษาได้จะขอบคุณมากเลยนะคะ โดยเฉพาะคำแนะนำที่จะหยุดพฤติกรรมบ้าบอนี้ด้วย เราไม่ไหวกับตัวเอง เกลียดตัวเองที่ขี้ยึดติดและเป็นแบบนี้มากค่ะ
ปล.ค่อนข้างรีบเขียนนะคะ ถ้ามีภาษาขัดข้องตรงไหนก็ขออภัยไว้ก่อนเลย
ตอนแรกพยายามจีบ พอติดแล้วดันไม่อยากได้
เราเคยชอบกับเพื่อนสนิทสมัยเรียนคนหนึ่งคะ แต่ด้วยปัจจัยอะไรหลายๆ อย่างทำให้สุดท้ายเราไม่ได้คบกัน. พอเราแยกย้ายออกจากโรงเรียนกัน ต่างคนต่างเริ่มมีชีวิตใหม่ ตัวเพื่อนสนิทที่เป็นผู้ชายคนนั้น (ขอใช้นามแฝงว่า 'บี'นะคะ) ก็ได้มีแฟนคนหนึ่ง ตัวเราในตอนนั้นเริ่มห่างกับเขาแล้ว ถึงจะรู้สึกแปลกๆ แต่ก็ไม่ได้เศร้าอะไรขนาดนั้น ในทางกลับกัน เรากลับคิดว่าควรเปิดใจบ้าง เพราะบียังทำได้แล้วเลย เราก็ควรที่จะเดินหน้าไปบ้าง
หลังจากนั้นก็มีหลายคนเข้ามาเยอะ บางทีฝ่ายชายก็เป็นคนเริ่มจีบก่อน แต่บางทีก็เป็นเราที่เริ่มก่อน ในตอนแรกๆ เราก็รู้สึกสนุกที่มีคนเอาใจใส่ และแคร์มากขนาดนี้ แต่ไม่มีคนไหนเลยที่ทำให้รู้สึกเหมือนบี (ไม่ได้นำ้เน่านะคะ...) ในทางตรงกันข้าม ยิ่งในกรณีที่เราเป็นคนเริ่มรุกก่อนแล้ว พอฝ่ายชายสนใจเราขึ้นมาจริงๆ ถึงตอนแรกจะสนุกอยู่บ้าง แต่พอเขาเริ่มจริงจัง และต้องการความชัดเจน เราจะถอยออกมาทีละก้าวทุกครั้ง
ล่าสุดก็คือเพื่อนใหม่ (ขอเรียก ซี นะคะ)เราที่ตอนแรกเพื่อนพยายามยุให้จีบ เพราะไม่อยากเห็นเรายึดติดกับบี ยอมรับว่าซีให้ความรู้สึกมากกว่าสนุกจริงๆ จนเราเกือบคิดว่าเราจะเริ่มใหม่กับคนนี้ได้ แต่พอเอาเข้าจริง พอซีพูดอย่างเต็มปากเต็มคำว่าชอบ และแสดงท่าทีอื่นๆ ถึงความเป็นเจ้าของ เรากลับรู้สึกพะอืดพะอม และอึดอัดมากกว่าครั้งไหนๆ ซะอีก ปกติคนทั่วไปจะรู้สึกดีเมื่อรู้ว่าใครบางคนรู้สึกดีๆ กับเรา แต่สำหรับเราแล้วไม่เลย โดยเฉพาะคงามสัมพันธ์เชิงชู้สาว ไม่ใช่เราไม่อยากมีใครอยู่ข้างๆ นะคะ. เพราะทุกครั้งที่เราคุยกับอื่นก็รู้สึกเหงา และต้องการใครสักคนจริงๆ แต่เราก็ไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกันว่าทำไมต้องอึดอัดขนาดนี้ด้วย กลับกัน ถ้าเป็นบีแทนซี เราคิดว่าตัวเองคงไม่รู้สึกแบบนี้
อีกสาเหตุหนึ่งที่เราเลือกถอยทุกครั้งที่คนจริงจังก็เพราะเรากลัวมากๆ คะ ทุกครั้งที่ใครบอกชอบจริงๆ ทำให้มันซ้อนทับกับภาพในอดีตเสมอ และเชื่อว่าไม่มีใครแน่นอน มาตอนนี้อีกเดี๋ยวก็ไป สู้เราหนีก่อนไม่ดีกว่าหรอ
เราจิตไม่ปกติเหรอคะ? เรายังตัดใจจากบีไม่ได้? เราเจ้าชู้? หรือเราแค่อยากหาใครบางคนมาอุดข่องว่างกันแน่?? ตอนนี้สับสนไปหมดแล้วคะ ถ้าใครมีคำตอบที่พอจะช่วยให้คำปรึกษาได้จะขอบคุณมากเลยนะคะ โดยเฉพาะคำแนะนำที่จะหยุดพฤติกรรมบ้าบอนี้ด้วย เราไม่ไหวกับตัวเอง เกลียดตัวเองที่ขี้ยึดติดและเป็นแบบนี้มากค่ะ
ปล.ค่อนข้างรีบเขียนนะคะ ถ้ามีภาษาขัดข้องตรงไหนก็ขออภัยไว้ก่อนเลย