ใครเคยมีความรู้สึกแบบนี้บ้างครับ??

ความรู้สึกที่เราเองก็ยังไม่รู้ว่าหัวใจคิดอะไรอยู่ เคยเป็นแบบนี้กันบ้างมั้ยคับ แบบว่า คุยกับคนนึงสักพัก คือมันดีทุกอย่าง เขาและเรายอมรับในตัวตนกันได้ ยอมรับนิสัยกันได้ พอที่จะเข้ากันได้ เข้าใจซึ่งกันและกัน จนวันนึงเรามีความรู้สึกแปลกๆที่ว่า เราไม่เคยบอกชอบหรือบอกรักเขา ทั้งๆที่เราน่าจะเข้ากันได้ เวลาคุยกับเขาคือ ความรู้สึกมันโล่งผ่อนคลาย คือมันเป็นความรู้สึกที่ดี แต่ไม่ใช่รักหรือชอบอะไรไปมากกว่านี้ เราก็สงสัยแล้วก็สับสนตัวเองว่า ทำไมถึงมีความรู้สึกแบบนี้ แล้วความรู้สึกนี้มันคืออะไร ทั้งที่เขาก็ดีกับเราแล้วเราก็บริสุทธิใจกับเขา แล้วไม่อยากเสียคนแบบนี้ไป แต่อีกใจนึงไม่ได้ชอบหรือรักมากกว่าความรู้สึกเพื่อนที่ดีคนนึงเลยอะครับ เหมือนตัวเองเอาแต่ใจยังไงไม่รู้  คือพยายามหาคำตอบแล้วแต่มันก็หาไม่เจอ  มีใครตอบได้มั้ยครับ....