ความรักแบบนี้จะไปรอดไหม?

ขอแนะนำตัวก่อนน่ะครับ  นี่เป็นกระการตั้งกระทู้แรกในชีวิตผมเลย สมัคเพื่อมาถามผู้รู้เกี่ยวกับเรื่องนี้ งั้นขอเริ่มเล่าเรื่องเลยน่ะครับ ผมเป็นผู้ชายธรรมดาคนหนึ่งที่อยากมีความรักที่ราบรื่นอยากคบกับใครซักคนไปนานๆ  ผมมีแฟนอยู่คนนึงคบกันมา 2 ปีกว่าแล้วตั้งแต่เรียน ม.ปลาย แรกๆ  จนถึงตอนนี้กำลังจะเข้ามหาลัยจึงมีเหตุต้องไห้แยกกับแฟน แฟนต้องไปเรียนที่ กทม แล้วไปอยู่กับญาติของเขา ตัวผมเองรักแฟนคนนี้มาก   แต่แฟนผมไม่มีท่าทีว่าจะรู้สึกเสียใจเลยที่จะแยกกันอยู่   พอผมคิดถึงวันที่แฟนผมไปอยู่ที่อื่นแล้วไม่ค่อยได้อยู่ด้วยกัน มันก็เกิดความเหงาขึ้นมาในใจเลยครับ อย่ามองว่าผมงี่เง่าเด็กน้อยเลยน่ะครับเพราะ เวลาผมแยกกับแฟน แฟนผมไม่เคยทักมาคุยหรืออะไรเลยเหมือนคนไปวันๆไม่มีอะไรพิเศษ เลย นานๆที ที่ผมจะให้ของขวัญเขาในวันสำคัญผม   ผมเคยคุยเรื่องนี้กับแฟนผมแล้ว ว่าถ้าไปอยู่นุ้นไปเรียนนู้นไห้เลือกคบเพื่อนดีๆ อย่าไปไว้ใจ เพื่อนเยอะ มันอาจจะไม่คิดดีกับเรา ทุกคนแต่แฟนผม มองว่าผมงี่เง่าแล้วเขาก็ไม่ชอบไห้ใครมาสั่งสอน เขาคิดว่าตัวเองโตพอแล้วที่จะทำอะไรก็ได้  แฟนผมเลยไม่ค่อยฟังคำพูดผมหรือแคร์ผมเท่าไหร่  ความรักแบบนี้  มันจะไปกันรอดไหมครับถ้าต่างคนต่างแยกกันไป ผมไม่อยากเลิกกับเขาผมรักเขามาก แต่ผมรู้สึกว่าแฟนไม่ได้รักผมมากเท่าไหร่