《ชีวิตใหม่ ที่ ไทเป: The Beginning》ตอนที่ 10

เรา: ขอบคุณมากค่ะอาจารย์
อาจารย์หลี่: นี่เธอเป็นชาวต่างชาติใช่ไหม?
เรา: ใช่ค่ะ
อาจารย์หลี่: ประเทศไหน? ไทย?
เรา: ใช่ค่ะ อาจารย์ทราบได้ไงคะเนี่ย ที่จริงฉันเคยเป็นนักเรียนของอาจารย์ด้วยค่ะ ปี 2009 ค่ะ แต่ตอนนั้นฟังอะไรไม่รู้เรื่องเลย ตอนนี้ฟังรู้เรื่องแล้ว ได้คุณค่าเพียบเลยค่ะ
อาจารย์หลี่: มาเอาเบอร์เมมไว้ แล้วโทรมาหาอาจารย์นะ ว่างๆ จะได้มาคุยกัน
---

เป็นอย่างที่คิดไว้เลย
มันเป็นภาพที่เราเคยคิดไว้เมื่อไม่นานนี้ว่าจะกลับมาฟังเลคเชอร์ของอาจารย์ และขอบคุณอาจารย์ แล้วมันก็เกิดขึ้นจริง จากแค่รอยยิ้มที่เราส่งให้อาจารย์ตอนเลิกเรียน พูดไปก็เหมือนมีพลังพิเศษที่ทำให้ภาพดีๆ หลายๆ ภาพที่คิดไว้ในสมองเกิดขึ้นจริงตลอดตั้งแต่เด็กทั้งๆ ที่ไม่น่าเกิดขึ้นเลย

วันนี้รู้สึกเติมเต็มที่ได้ขอบคุณผู้มีพระคุณ ได้กลับมาที่ต้นกำเนิดของจุดเปลี่ยนครั้งใหญ่ในชีวิต และเราจะบอกอาจารย์ว่าเราอยากตอบแทนบุญคุณให้ประเทศนี้ที่ให้เรามาเยอะ และที่ผ่านมาเราก็เป็นฝ่ายรับมาโดยตลอด