สวัสดีค่ะ วันนี้มีเรื่องจะมาปรึกษาา อยากรู้ความคิดเห็นคนอื่นเป็นยังไงตอนนี้เราเรียนอยู่ปีสองเรามีเพื่อนผู้ชายคนนึงที่สนิทกับเรามากๆแต่เราเป็นเพื่อนกันนะคะเราไม่ค่อยไปไหนมาไหนด้วยกันแต่เราจะคุยไลน์กันตลอดเวลาเพื่อนคนนี้เป็นเพื่อนสมัยมัธยมค่ะแต่ทีนี้ตั้งแต่จบไปเพื่อนก็ไม่ได้เรียนต่อเพราะช่วยที่บ้านทำงานแต่เราก็บอกให้เขาไปเรียนตลอดนะ จนมาตอนนี้เขาต้องไปเกณฑ์ทหารเพราะเขาไม่ได้เรียนรดตอนนั้นเขามีโรคประจำตัวก็เลยไม่ได้เรียนแต่พอต้องไปเกณฑ์ทหารเขาอยู่ที่ต่างจังหวัดก็ต้องกลับไปที่นั้น วันที่เขาไป เราก็คุยกับเพื่อนคนนี้ตลอดเราก็เป็นห่วง เอาจริงๆเราก็ไม่อยากให้เขาจับได้เพราะเรารู้ว่ามันก็เหนื่อย แล้วแม่ก็จะไม่มีใครช่วยแต่เราก็เข้าใจว่าถ้าจับได้ยังไงก็ต้องเป็น ตอนที่เขาไปจับที่ตจว เขาก็หายๆไปเราก็รู้ว่าเพื่อนคนนี้เครียด เราก็ทำได้แต่บอกไม่เป็นไรนะ สู้ๆๆ แต่เพื่อนเราก็บอกว่าแบบดูไม่ค่อยดี คือเราไม่รู้ว่าเกณฑ์ทหารมันน่ากลัวขนาดไหน ไหนจะต้องห่างบ้านอีก พอเสดเราก็เลยทักเพื่อนคนนี้ไปอีกครั้งถามว่าเป็นยังไงบ้างสรุป เพื่อนเราก็บอกว่ากูได้ ขอกอดหน่อยเขาบอกพอจับได้รู้สึกเหมือนต้องการกอดเราน้ำตาคลอเลยคือเรารู้สึกเสียใจ เรารู้ว่าเขาเองก็ไม่ได้อยากจับได้แล้วดันโดนพลัด1 เขาก้เล่าให้ฟังว่าอย่าไปบอกใครนะ เราสงสารเพื่อนคนนี้มากๆคือเราไม่รู้จะช่วยยยังไง เอาจริงๆเรากลัวที่จะไม่ได้คุยกับเพื่อนคนนี้ เหมือนแต่ก่อนคุยกันทุกวันอยู่มาๆไม่ได้คุยกันมันคงไม่โอเคเท่าไหร่ ขนาดเรายังอึดอัดเลยเราไม่รู้จะบอกความรู้สึกให้ฟังได้เราก็เลยคิดว่าบางทีคนอื่นอาจจะบอกได้ว่าเราควรทำยังไง เวลาเราไม่ได้คุยเราก็คิดถึง
เราควรทำยังไงดี?