ต้องบอกก่อนว่าผมมีครอบครัวแล้วที่ผ่านมาก็เลยอยู่คนละบ้านกับพ่อแม่ มีน้องชายคนนึงไม่ได้คลานตามกันมา(แบบว่าอายุห่างกันพอสมควร)
น้องอยู่กับพ่อแม่ จนพ่อเกษียร ช่วงนี้น้องเลยอยู่ช่วงกำลังจะเข้ามหาลัย ผมเองก็เจอกับพ่อแม่และน้องเป็นครั้งคราว ปีนึงนับครั้งได้
จนเรามีแผนว่าจะมาอยู่ด้วยกันเพราะพ่อกับแม่ผมก็เริ่มถึงวัยเกษียรแล้ว ผมเองก็ไม่มีคนอยู่บ้านตอนกลางวันเป็นการประหยัดค่าใช้จ่าย
ตอนนี้ก็เริ่มเอาน้องชายมาอยู่ตอนปิดเทอมและรอเข้ามหาลัยเพราะบ้านผมใกล้มหาลัยหลายที่ จึงได้มาทราบว่าน้องมีเรื่อง 2 อย่างติดมาด้วย

เรื่องแรกคือ "ไม่ทำอะไร" ทำเป็นหรือไม่ ไม่รู้ แต่ไม่ทำอะไรเพราะพ่อกับแม่ไม่เคยให้ทำ มือถือแม่ผ่อนให้ จ่ายค่ารายเดือนให้ มือถือนี่แทบจะเอากาวแปะกับมือไว้เลย ตอนนี้พ่อรับจ๊อบสอนหนังสือ(พ่อเป็นอดีตอาจารย์) แต่ต้องคอยซื้อข้าวมาให้ตลอดทุกวัน
เคยถามแม่แล้วสิ่งที่แม่ภูมิใจที่สุดคือการเตรียมตัวไปสอบกับการนั่งรถไปเข้าค่าย รด.
น้องเหมือนมีโลกอีกโลกนึงอยู่ในเกม ไม่มีเพื่อนตัวเป็นๆเลย ไม่เคยไปไหนและไม่เคยอยากไปไหน

เรื่องที่สอง ก็เป็นส่วนมาจากเรื่องแรกคือ "อกหัก" ไม่มีเพื่อนแต่มีแฟนได้ไง? คือแฟนนี่บอกว่าคบกัน 5 ปี รู้จักกันในเกมและไม่เคยเจอกัน
อายุก็แก่กว่า อยากมากก็ face time กัน จนเค้าก็ตกลงกันว่าจะไปเรียน ม. เดียวกัน แต่ก็ไม่ได้เป็นไปอย่างที่คิด ด้วยน้องผมเป็นอย่างในข้อแรก
จะอยู่เองยังไม่ได้จะไปอยู่ที่อื่นคงเป็นไปไม่ได้เช่นกัน ฝ่ายหญิงเลยตัดสัมพันบอกว่าอย่างนั้นจะมีแฟนใหม่แล้ว
ตอนนี้น้องผมก็เลยเก็บตัว จริงๆก็อยู่แบบเดิมนั่นแหละ แต่ไม่ทำอะไรยิ่งกว่าเดิม..... ผมเองก็ไม่เข้าใจ
แม่ผมเองก็ด่าว่าหลงผู้หญิง อะไรแบบนี้ ผมบอกแม่แล้วว่าวันรุ่นด่ายังไงหูก็ดับไม่ฟังหรอก
แต่ผมก็เข้าใจนะว่าครอบครัวผมมีปม ตอนวัยรุ่นผมเกเรมาก แต่ก็ไม่ได้เสียคนแต่ไม่เชื่อฟังพ่อแม่เลย เค้าเลยเลี้ยงน้องให้เป็นคนที่ไม่สามารถเกเรได้
แต่นี่น้องโตแล้วมันต้องมีความเป็นตัวของตัวเองแล้ว นี่เหมือนจะอยู่ด้วยตัวเองไม่ได้เลย

ผมจึงอยากจะส่งน้องไปอยู่ค่าย ค่ายแบบไม่เอาเรื่องทฤษฎี เรื่องค่ายเด็กเก่งแบบนั้นไม่เอา เอาค่ายแบบให้รู้จักใช้ชีวิตอะไรประมาณนี้
คือมันเป็นความคิดที่ดีไหมครับ หรือว่าอย่างไรดี หรือค่ายไหนช่วยแนะนำด้วยครับ ขอบคุณครับ