ต้องบอกก่อนว่าผมมีครอบครัวแล้วที่ผ่านมาก็เลยอยู่คนละบ้านกับพ่อแม่ มีน้องชายคนนึงไม่ได้คลานตามกันมา(แบบว่าอายุห่างกันพอสมควร)
น้องอยู่กับพ่อแม่ จนพ่อเกษียร ช่วงนี้น้องเลยอยู่ช่วงกำลังจะเข้ามหาลัย ผมเองก็เจอกับพ่อแม่และน้องเป็นครั้งคราว ปีนึงนับครั้งได้
จนเรามีแผนว่าจะมาอยู่ด้วยกันเพราะพ่อกับแม่ผมก็เริ่มถึงวัยเกษียรแล้ว ผมเองก็ไม่มีคนอยู่บ้านตอนกลางวันเป็นการประหยัดค่าใช้จ่าย
ตอนนี้ก็เริ่มเอาน้องชายมาอยู่ตอนปิดเทอมและรอเข้ามหาลัยเพราะบ้านผมใกล้มหาลัยหลายที่ จึงได้มาทราบว่าน้องมีเรื่อง 2 อย่างติดมาด้วย
เรื่องแรกคือ "ไม่ทำอะไร" ทำเป็นหรือไม่ ไม่รู้ แต่ไม่ทำอะไรเพราะพ่อกับแม่ไม่เคยให้ทำ มือถือแม่ผ่อนให้ จ่ายค่ารายเดือนให้ มือถือนี่แทบจะเอากาวแปะกับมือไว้เลย ตอนนี้พ่อรับจ๊อบสอนหนังสือ(พ่อเป็นอดีตอาจารย์) แต่ต้องคอยซื้อข้าวมาให้ตลอดทุกวัน
เคยถามแม่แล้วสิ่งที่แม่ภูมิใจที่สุดคือการเตรียมตัวไปสอบกับการนั่งรถไปเข้าค่าย รด.
น้องเหมือนมีโลกอีกโลกนึงอยู่ในเกม ไม่มีเพื่อนตัวเป็นๆเลย ไม่เคยไปไหนและไม่เคยอยากไปไหน
เรื่องที่สอง ก็เป็นส่วนมาจากเรื่องแรกคือ "อกหัก" ไม่มีเพื่อนแต่มีแฟนได้ไง? คือแฟนนี่บอกว่าคบกัน 5 ปี รู้จักกันในเกมและไม่เคยเจอกัน
อายุก็แก่กว่า อยากมากก็ face time กัน จนเค้าก็ตกลงกันว่าจะไปเรียน ม. เดียวกัน แต่ก็ไม่ได้เป็นไปอย่างที่คิด ด้วยน้องผมเป็นอย่างในข้อแรก
จะอยู่เองยังไม่ได้จะไปอยู่ที่อื่นคงเป็นไปไม่ได้เช่นกัน ฝ่ายหญิงเลยตัดสัมพันบอกว่าอย่างนั้นจะมีแฟนใหม่แล้ว
ตอนนี้น้องผมก็เลยเก็บตัว จริงๆก็อยู่แบบเดิมนั่นแหละ แต่ไม่ทำอะไรยิ่งกว่าเดิม..... ผมเองก็ไม่เข้าใจ
แม่ผมเองก็ด่าว่าหลงผู้หญิง อะไรแบบนี้ ผมบอกแม่แล้วว่าวันรุ่นด่ายังไงหูก็ดับไม่ฟังหรอก
แต่ผมก็เข้าใจนะว่าครอบครัวผมมีปม ตอนวัยรุ่นผมเกเรมาก แต่ก็ไม่ได้เสียคนแต่ไม่เชื่อฟังพ่อแม่เลย เค้าเลยเลี้ยงน้องให้เป็นคนที่ไม่สามารถเกเรได้
แต่นี่น้องโตแล้วมันต้องมีความเป็นตัวของตัวเองแล้ว นี่เหมือนจะอยู่ด้วยตัวเองไม่ได้เลย
ผมจึงอยากจะส่งน้องไปอยู่ค่าย ค่ายแบบไม่เอาเรื่องทฤษฎี เรื่องค่ายเด็กเก่งแบบนั้นไม่เอา เอาค่ายแบบให้รู้จักใช้ชีวิตอะไรประมาณนี้
คือมันเป็นความคิดที่ดีไหมครับ หรือว่าอย่างไรดี หรือค่ายไหนช่วยแนะนำด้วยครับ ขอบคุณครับ
เพิ่งรู้ว่าพ่อแม่ผมเลี้ยงน้องให้เป็นคนไม่ปกติ เลยจะส่งไปค่าย
น้องอยู่กับพ่อแม่ จนพ่อเกษียร ช่วงนี้น้องเลยอยู่ช่วงกำลังจะเข้ามหาลัย ผมเองก็เจอกับพ่อแม่และน้องเป็นครั้งคราว ปีนึงนับครั้งได้
จนเรามีแผนว่าจะมาอยู่ด้วยกันเพราะพ่อกับแม่ผมก็เริ่มถึงวัยเกษียรแล้ว ผมเองก็ไม่มีคนอยู่บ้านตอนกลางวันเป็นการประหยัดค่าใช้จ่าย
ตอนนี้ก็เริ่มเอาน้องชายมาอยู่ตอนปิดเทอมและรอเข้ามหาลัยเพราะบ้านผมใกล้มหาลัยหลายที่ จึงได้มาทราบว่าน้องมีเรื่อง 2 อย่างติดมาด้วย
เรื่องแรกคือ "ไม่ทำอะไร" ทำเป็นหรือไม่ ไม่รู้ แต่ไม่ทำอะไรเพราะพ่อกับแม่ไม่เคยให้ทำ มือถือแม่ผ่อนให้ จ่ายค่ารายเดือนให้ มือถือนี่แทบจะเอากาวแปะกับมือไว้เลย ตอนนี้พ่อรับจ๊อบสอนหนังสือ(พ่อเป็นอดีตอาจารย์) แต่ต้องคอยซื้อข้าวมาให้ตลอดทุกวัน
เคยถามแม่แล้วสิ่งที่แม่ภูมิใจที่สุดคือการเตรียมตัวไปสอบกับการนั่งรถไปเข้าค่าย รด.
น้องเหมือนมีโลกอีกโลกนึงอยู่ในเกม ไม่มีเพื่อนตัวเป็นๆเลย ไม่เคยไปไหนและไม่เคยอยากไปไหน
เรื่องที่สอง ก็เป็นส่วนมาจากเรื่องแรกคือ "อกหัก" ไม่มีเพื่อนแต่มีแฟนได้ไง? คือแฟนนี่บอกว่าคบกัน 5 ปี รู้จักกันในเกมและไม่เคยเจอกัน
อายุก็แก่กว่า อยากมากก็ face time กัน จนเค้าก็ตกลงกันว่าจะไปเรียน ม. เดียวกัน แต่ก็ไม่ได้เป็นไปอย่างที่คิด ด้วยน้องผมเป็นอย่างในข้อแรก
จะอยู่เองยังไม่ได้จะไปอยู่ที่อื่นคงเป็นไปไม่ได้เช่นกัน ฝ่ายหญิงเลยตัดสัมพันบอกว่าอย่างนั้นจะมีแฟนใหม่แล้ว
ตอนนี้น้องผมก็เลยเก็บตัว จริงๆก็อยู่แบบเดิมนั่นแหละ แต่ไม่ทำอะไรยิ่งกว่าเดิม..... ผมเองก็ไม่เข้าใจ
แม่ผมเองก็ด่าว่าหลงผู้หญิง อะไรแบบนี้ ผมบอกแม่แล้วว่าวันรุ่นด่ายังไงหูก็ดับไม่ฟังหรอก
แต่ผมก็เข้าใจนะว่าครอบครัวผมมีปม ตอนวัยรุ่นผมเกเรมาก แต่ก็ไม่ได้เสียคนแต่ไม่เชื่อฟังพ่อแม่เลย เค้าเลยเลี้ยงน้องให้เป็นคนที่ไม่สามารถเกเรได้
แต่นี่น้องโตแล้วมันต้องมีความเป็นตัวของตัวเองแล้ว นี่เหมือนจะอยู่ด้วยตัวเองไม่ได้เลย
ผมจึงอยากจะส่งน้องไปอยู่ค่าย ค่ายแบบไม่เอาเรื่องทฤษฎี เรื่องค่ายเด็กเก่งแบบนั้นไม่เอา เอาค่ายแบบให้รู้จักใช้ชีวิตอะไรประมาณนี้
คือมันเป็นความคิดที่ดีไหมครับ หรือว่าอย่างไรดี หรือค่ายไหนช่วยแนะนำด้วยครับ ขอบคุณครับ