ภาษาอังกฤษผมไม่เก่งกลัวแปลแล้วผิด รบกวนพี่ๆน้องๆช่วยหน่อยนะคับ ขอบคุณคับ
"มีคนเคยบอกว่า ชีวิตคือการเดินทางที่ต้องเรียนรู้อย่างไม่มีวันสิ้นสุด แต่ละวันเราเดินไปบนเส้นทางที่เราเลือกที่จะเดินและเลือกที่จะเป็น โดยที่ไม่มีใครรู้ว่าทางข้างหน้าจะเป็นยังไง คงไม่มีใครอยากให้มันผิดพลาด อยากให้หนทางของเรานั้นสวยงามไปในแบบที่เราคิด
บางวันเราก้าวเดินอย่างรวดเร็ว เร็วจนแทบจะวิ่งด้วยความเชื่อมั่น
บางวันใจดวงเดิมของเรามันก็กลับฝ่อเราแทบจะหยุดนิ่งหมดแรง ไม่เข้าใจกับหลายๆสิ่งที่ไม่ได้คาดคิดเอาไว้
บางวันเราจึงขอเดินช้าลงสักนิดเพื่อจะได้มีเวลาคิดทบทวนหรือชื่นชมทิวทัศน์ข้างทางบ้าง
จนบางทีก็มารู้ตัวว่าเราอาจจะไปผิดทางด้วยซ้ำ หรือสงสัยว่าตัวเองกำลังหลงอยู่รึเปล่า แต่นั่นไม่ได้หมายความว่าเราจะไม่ได้เจอกับทางออก เพราะอย่างน้อยเราก็ได้ลองไปในที่ที่ไม่เคยไป หรือเราอาจจะกำลังไปในที่ที่ไกลกว่าเดิมก็ได้
หากชีวิตคือการเดินทางจริงๆ เมื่อมีเริ่มต้นก็ต้องมีจุดหมายปลายทาง และมีทางออกให้กับทุกเส้นทางเสมอ ให้เวลากับหนทางแล้วมันจะพาเราไปเจอกับเรื่องใหม่ๆ
และแม้บางครั้ง หนทางจะพาเราย้อนกลับมาเจอเรื่องเดิมๆอย่างหนีไม่พ้น เราอาจจะต้องหัวเราะและร้องไห้ไปอีกสักกี่ครั้ง ก็ไม่เป็นไรหรอก เพราะทุกขณะที่ผ่านไป เรากำลังได้บทเรียนเพิ่มขึ้นมา และจงทำความรู้จักกับความรู้สึกตัวเองให้มากขึ้น
"ให้ตัวเองได้ลองทำ แล้วทุกอย่างก็จะผ่านไปได้ด้วยดี"
รบกวนช่วยแปลเป็นภาษาอังกฤษหน่อยนะคับพอดีน้องอยากเอาข้อความไปสักพยายามอธิบายไปแล้วว่าสักแล้วแก้ไม่ได้ก็ไม่ฟังคับ
"มีคนเคยบอกว่า ชีวิตคือการเดินทางที่ต้องเรียนรู้อย่างไม่มีวันสิ้นสุด แต่ละวันเราเดินไปบนเส้นทางที่เราเลือกที่จะเดินและเลือกที่จะเป็น โดยที่ไม่มีใครรู้ว่าทางข้างหน้าจะเป็นยังไง คงไม่มีใครอยากให้มันผิดพลาด อยากให้หนทางของเรานั้นสวยงามไปในแบบที่เราคิด
บางวันเราก้าวเดินอย่างรวดเร็ว เร็วจนแทบจะวิ่งด้วยความเชื่อมั่น
บางวันใจดวงเดิมของเรามันก็กลับฝ่อเราแทบจะหยุดนิ่งหมดแรง ไม่เข้าใจกับหลายๆสิ่งที่ไม่ได้คาดคิดเอาไว้
บางวันเราจึงขอเดินช้าลงสักนิดเพื่อจะได้มีเวลาคิดทบทวนหรือชื่นชมทิวทัศน์ข้างทางบ้าง
จนบางทีก็มารู้ตัวว่าเราอาจจะไปผิดทางด้วยซ้ำ หรือสงสัยว่าตัวเองกำลังหลงอยู่รึเปล่า แต่นั่นไม่ได้หมายความว่าเราจะไม่ได้เจอกับทางออก เพราะอย่างน้อยเราก็ได้ลองไปในที่ที่ไม่เคยไป หรือเราอาจจะกำลังไปในที่ที่ไกลกว่าเดิมก็ได้
หากชีวิตคือการเดินทางจริงๆ เมื่อมีเริ่มต้นก็ต้องมีจุดหมายปลายทาง และมีทางออกให้กับทุกเส้นทางเสมอ ให้เวลากับหนทางแล้วมันจะพาเราไปเจอกับเรื่องใหม่ๆ
และแม้บางครั้ง หนทางจะพาเราย้อนกลับมาเจอเรื่องเดิมๆอย่างหนีไม่พ้น เราอาจจะต้องหัวเราะและร้องไห้ไปอีกสักกี่ครั้ง ก็ไม่เป็นไรหรอก เพราะทุกขณะที่ผ่านไป เรากำลังได้บทเรียนเพิ่มขึ้นมา และจงทำความรู้จักกับความรู้สึกตัวเองให้มากขึ้น
"ให้ตัวเองได้ลองทำ แล้วทุกอย่างก็จะผ่านไปได้ด้วยดี"