เรื่องมันมีอยู่ว่าเรากับแฟนคบกันมาห้าปีพอเข้าปีที่สามแฟนพาเราไปบ้านพ่อแม่เค้าก็รู้ว่าเราคบกันตอนแรกกดีๆมีกันอยู่มีงานบ้านเค้าแล้วก็ไปช่วย พอย่างเข้าปีที่สี่แฟนชวนเรามาอยู่ด้วยเราก็มาอยู่ด้วยกัน นั้นแหละ วันนี้พ่อเดินเข้ามา เรากับแฟนทำอาหารยุ โดนพ่อเขาด่า (แบบหยาบๆเลยน่ะ) เป็นตัวถ้วงความเจริญของลูกกู คือจุกเลย เหมือนโดนตบหน้า ชาไปทั้งตัวเราไม่เคยเจอแล้วไม่เคยเห็นพ่อเขาเป็นแบบนี้ เราร้องให้หนักมาก ละเราขอลิกกับแฟนแต่แฟนเราไม่เลิก พี่กับแม่เค้าก็เข้ามาปลอบอย่าถือสาพ่อเขาเลย พี่กับแม่แฟนดีกับเรามาก เรียกว่าหาที่ไหนไม่ได้ ทุกวันนี้ก็ดีกับเรา ต่อค่ะ พ่อเขาเมา เราก็สงสารแฟนเขาไม่ได้ผิดอะไร เราเลยชังมันเถอะ พอต่อมานั้นแหละเราก็โดนด่าตลอดตอนพ่อแฟนเมา เราก็ไม่ถือ พ่อวั้นเขาด่าลามมาถึงพ่อเรา เรานิโกรธมากกลับไปนอนบ้านละแฟนเรามาด้วย ละรุ่งเช้าพ่อเขาก็โทรมาคุยดี ทำดีใส่ คงรู้ว่าเราโกรธมากด่าเราได้แต่อย่าลามถึงพ่อแม่เรา จากนั้นเขาก็ไม่ด่าถึงพ่อแม่เราอีกเลย เพราะเราบอกว่าเราไม่พอใจให้แม่พี่ฟัง พ่อใครใครก็รัก เราไม่เคยพูดให้พ่อหรือทางครอบครัวเราฟังเลยเพราะรู้ว่าพ่อเราเป็นคนถ้าไม่ดีด้วยอย่าหวังจะเผาผี พ่อเราเป็นคนเด็ดเดี่ยว พ่อเราใจดีกับแฟนเรามากทางครอบครัวเราดีกับแฟนเรามากไม่เคยว่าไม่เคยด่า แต่เราก็ไม่บอกน่ะว่าอยู่ทางนี้เราเจออะไรบาง เราโดนทุกวัน บางครั้งไม่ใช่ความผิดเราเขายังโยนให้เราเลย ล่าสุดเราต้องไปซื้อของเพื่อทำงานเรา เราขอแฟนไปส่ง เหมือนว่าถ้าเราไปเองเขาไม่มีปัญหา แต่ขอลูกเค้าไปเราโดนด่าเลยค่ะ บางครั้งเราสงสารตัวเองน่ะที่ต้องทนกับสิ่งที่ไม่ควรจะทน แต่เราทนเพราะเรารักแฟน และเราไม่เถียงเพราะถ้าเถียงเรารู้เกิดปัญหาแน่ๆ ไม่อยากให้แฟนลำบากใจ ถ้าเราจะกลับบ้านแฟนเราก็จะกลับ แต่ถ้าแฟนไปยุบ้านเราด้วยใครจะดูแลแม่ เพราะสงสารแม่เหมือนกันที่โดนด่าโดนว่า แม่ป้องเราทุกครั้งน่ะ พ่อหมั้นใส้มั่ง พี่ของแฟนแยกบ้านออกไปเพราะแฟนของพี่แฟนเรามีปัญหากับพ่อแฟน เราท้อมากเหนื่อย เราเหมือนคนใบ้ที่รับรู้แต่พูดไม่ได้ บางครั้งเราเล่าให้แฟนฟังแต่แฟนก็ออกความเห็นมากๆม่ได้เพราะสุดท้ายก็พ่อเขา
ใครที่พ่อแฟนไม่ชอบมั้ง