หนักใจ

เหนื่อยใจจัง เหนื่อยกับทุกเรื่องเลยไม่อยากไประบายกับคนอื่นกลัวเขาจะหนักใจไปกับเราด้วย อยากร้องไห้แต่ก็ร้องไม่ออกมันเหนื่อยมันอึดอัด ไม่มีความสุขเลยมันว่างเปล่ามันโดดเดี่ยว มันท้อเห

เคยมั้ยทั้งเหนื่อยทั้งท้อ เกลียดตัวเองที่เป็นแบบนี้มาก อยากหลุดพ้นบ่วงกรรมนี้ให้ได้ จัง ทำไมต้องเป็นแบบนี้ด้วย จะบอกใครก็ไม่ได้ ได้เเต่มานอนร้องไห้เสียใจคนเดียว ใครไม่ตกอยูสถานการณ์นี้ไม่มีวันเข้าใจหล

มองไปทางไหนก็เจอแต่ทางตัน เหงาเหลือเกินครับ ท้อ อยากร้องไห้ อยากมีคนรับฟังแต่กลับไม่มีเพื่อนสักคนที่จะรับฟังมัน เพราะไม่มีเพื่อนที่สนิทใจขนาดนั้น อยากมีคนคอยกอดเราแล้วบอกเราว่า สู้ๆนะ กูอยู่ยังมีกู ถึ

อยากระบายความไม่เอาไหนของตัวเอง รู้สึกว่าถ้าไม่ทำตัวแบบทุกวันนี้ ชีวิตคงก้าวหน้ามากกว่านี้ แก้นิสัยผัดวันประกันพรุ่งของตัวเองไม่ได้ ทำอะไรก็ไม่มีความตั้งใจมากพอ ไม่มีแรงใจขับเคลื่อนไปในทางที่ดี ตั้งแต

ตอนนี้พึ่งตกงาน ตอนนี้มีเงินประทั่งชีวิต2-3วันไม่รู้จะทำยัง หาสมัครงานก็ไม่มีใครเรียกสักที  ทำไมท้อจัง หลังจากนี้ไม่รู้จะเผชิญชะตาชีวิตยังไง พ่อแม่ก็ไม่มี อยู่คนเดียวอย่างโดดเดี่ยวหันหาใครก้ไม่เจ

ตอนนี้ได้ข้อคิดดีๆแล้วนะคะ ขอขอบคุณสมาชิกพันทิปที่มาตอบนะคะ ขอบคุณค่ะ

เหนื่อยจังครับอายุ24ทำงานตั่ง16มีครอบครัวแล้วมีลูก1คนคบกะแฟนมา9ปีไม่รู้หลังๆเหมือนผมปรึกษาใครไม่ได้เลยมีอะไรแค่ต้องเก็บไว้ร้องห้ายก็ดูอ่อนแอจนทุกวันนี้ไม่รู้จะพูดกับใครรู้สึกไม่ดีก็แค่ต้องเก็บเอาไว้แล

เอาจริงๆนี้เป็นครั้งเเรกเลยที่ผมได้โพสต์หรือระบายไรเเบบนี้ เเต่ผมอยากรู้ความคิดเห็นหรือข้อเเนะนำให้ผมหน่อยครับ คือเรื่องมันเกี่ยวกับครอบครัวครับ ผมคิดหลายรอบเเล้วว่าทำยังไงดี คือบางทีมันก็ท้อมันเหนื่อ

ตลอดเวลาที่ผ่านมา ตั้งแต่ทำงานได้10กว่าปี ก็มีปัญหาแต่เรื่องๆเงินๆ ซึ่งไม่ได้เกิดจากเรา เกิดจากคนในครอบครัวเราตลอด เหนื่อยและหนักใจมาก ไม่แม่ก็น้า ไม่น้าก็ยาย ไม่ยายก็น้อง เราให้เงินเดือนแม่ตลอดนะ ไม่