เรื่องมันมีอยู่ว่า....เราอะคบกับแฟนที่อายุห่างมากถึง 10 ปีได้แล้วอยู่มาวันหนึ่งพี่เค้าได้ตัดสินใจไปทำงานที่ต่างประเทศเพื่อหาเงินมาส่งเราเรียนตอนที่เราเริ่มคุยกับพี่แกรในช่วงแรกๆเราก็ยอมรับนะว่าเรามีคนที่เราคุยด้วยอยู่เยอะพอมารองคบพี่แกรจริงๆก้ยังมีคนคุยด้วยอยู่นะจนกระทั่งพี่แกรเดินทางไปทำงานเราได้แต่นั่งคิดทบทวนกับตัวเองนะว่า สิ่งที่เราทำอยู่อะมันดีกับเราไหมหรือยังไง ตั้งแต่ที่พี่แกรไปทำงานเราก็ดทรวิดีโอคลอมาหากันตลอดจนมาระยะหนึ่งโทรสับของพี่แกรพังตอนนั้นเรากังวนใจมากว่าทำไมพี่แกรถึงไม่โทรมาหาเรา จนสุดท้ายพี่แกรได้ยืมโทรเพื่อนที่ทำงานด้วยกันโทรมาหาเราหลังจากที่โทรศัพท์พี่แกรพังเราสองคนก็เริ่มไม่ค่อยได้คุยกันจนกระทั่งเรามีคนเข้ามาคุยพร้อมๆกันถึง3คนในเวลาเพียงไม่นาน ทั้งสามคนนี้ดีกับเรามากเลยนะแต่ในตอนนั้นเราก้ยังไม่ได้คิดอะไรกับทั้งสามคนหรอกนะเพราะเรามีแฟนอยู่แล้ว....จนทั่งเมื่อวานแฟนเราโทรมาหาเราทะเลาะกันหนักมากเพราะพี่แกรไปสืบมาได้ว่าเราคุยกับคนอื่นซึ่งจริงๆเราก้ยอมรับผิดทุกอย่างนะเราก็ไม่ได้เถียงอะไรพี่แกรจนทั้งเราตัดสินใจที่จะบอกทั้งสามคนไปว่าเราขอโทดนะทั้งสามคนดีกับเรามากแล้วเราก็รู้สึกดีกับทั้งสามคนแต่เรามีแฟนอยู่แล้วก้ไม่รุ้เหมือนกันนะว่าอะไรดลใจให้เราทำแบบนี้อาจจะเป้นเพราะว่าเราไม่อยากทำให้คนที่เรารักและเค้าก้รักเราเสียใจมั่งที่ผ่านเราเคยทำให้พี่แกรเสียใจหลายครั้งแต่พี่แกรก้ไม่เคยคิดที่จะเลิกกับเราเลยเราอยากจะบอกว่าเรารักพี่แกรมากๆเราอยากจะใช้ชีวิตที่เหลืออยู่ทั้งหมดของเราจนวันตาไปกับพี่เค้า....เราทำถุกแล้วใช่ไหมที่ตัดสินใจแบบนั่นเเล้วเราก็เลือกที่จะวื่อสัตย์กับคนที่เรารักมาก
เราทำถูกแล้วใช่ไหมที่บอกเลิกคนที่เราคุยอยู่ทุกคน....เพื่อคนๆเดียวที่เราอยากจะใช้ชีวิตด้วย!