มีอยู่ช่วงนึงค่ะ สมัยนั้นเราเรียนอยู่ม.1 เราเป็นผู้หญิงที่มีเพื่อนผู้ชายเยอะ(ผู้ชายเกือบทั้งห้อง) สาเหตุที่คบแต่เพื่อนชาย คือพวกเค้าเข้าใจเราทุกอย่าง มีอะไรพูดกับเราตรงๆ ไม่เสแสร้ง มีอะไรช่วยเหลือกันตลอด แต่เพื่อนหนึ่งในนั้น เป็นคนที่เราแอบชอบเค้าอยู่ แล้วเราก็รู้ว่าเค้าเองก็รู้ว่าเราแอบชอบเค้าอยู่เหมือนกัน เค้าเป็นคนน่ารัก เวลามีงานการบ้าน เค้าจะโยนสมุดมาให้เราประจำ บ่อยจนไม่ต้องถามว่าโยนมาให้ทำไม เพราะทุกงานจะเป็นเราที่ทำให้ นั่งกินข้าวตอนเที่ยง เราไม่นั่งกับเพื่อนผู้หญิงนะ เรานั่งกับเพื่อนผช. มันจะคอยแกล้งเรากันตลอดทั้งกลุ่ม เราเป็นกันเอง เดินด้วยกัน ไปไหนมาไหนด้วยกันตลอด เพราะเพื่อนคนนี้คนที่เราแอบชอบ เราเดินกับเพื่อนผช. จนบางคนว่าเราแรด อ่อย แต่เราไม่เคยเเคร์ เรามีอะไรไม่สบายใจ เราจะคุยกับเพื่อนคนนี้ตลอด จนวันนึง เราได้คุยกับเค้าในแชท เราทะเลาะกันหนักพอสมควร หนักๆเข้า เราเริ่มพยายามจะพูดว่าเรารักเค้านะ เราชอบเค้านะ พอผ่านไปสักพัก เราเห็นเค้าตั่งสถานะกับเพื่อนผญ.คนนึง ความรู้สคกตอนนั้นเหรอ พูดไม่ออกเลยค่ะ เจ็บสุดๆ ไม่เคยคิดเลยค่ะ ว่าวันนึงเราสองคนจะมาจบกันแบบนี้ จากคนที่เคยสนิทกันมากๆๆๆ ผ่านอะไรมาด้วยกันเยอะแยกมากมาย กลับมากลายเป็นคนที่ไม่พูด ไม่คุย ไม่มองหน้ากัน หรืออาจจะเป็นเพราะตัวเราเองก็ได้ ที่ไม่เคยบอกให้เค้ารู้ ทุ่มเทมากเกินไป จนต้องมาเสียใจแบบนี้ หลังจากวันนั้น เราต่างคนต่างอยู่ค่ะ แต่ก็มีบางทีที่เราแอบส่องเฟสเค้า รู้นะค่ะ ว่าส่องแล้วจะเป็นยังไง จะเจ็บแบบไหน แต่ทำไงได้ค่ะ รักไปแล้ว เจ็บแค่ไหนก็ต้องทน จะจำรักครั้งนี้ให้เป็นบทเรียน☺
*ขอบคุณนะค้ะที่อ่านจบ*
"รักเพื่อน" ผิดไหม?
*ขอบคุณนะค้ะที่อ่านจบ*