ช่วยผมด้วยครับ ผู้หญิงที่ผมรักกลายมาเป็นแฟนของเพื่อนสนิทผม ผมจะลืมเธอได้ยังไงครับ

กระทู้คำถาม

รักสามเส้า ปัญหาความรัก ปัญหาชีวิต ศาลาคนเศร้า ความรักวัยรุ่น

เมื่อปีที่แล้วผมมีโอกาสได้รู้จักกับผู้หญิงคนนึง ชื่อย่อว่าAละกันครับ เธอเป็นคนนิสัยดี ขยัน น่ารัก ตลก เข้ากับคนง่าย ชอบอะไรคล้ายๆกับผม จึงคุยกันถูกคอ ก่อนหน้านี้หลายปีมากๆเราเคยเจอกันผ่านๆซึ่งนานมากจนลืมหน้ากันไปแล้ว เราเริ่มคุยกันเพราะตอนนั้นผมพึ่งอกหักจากแฟนที่ผมคบมา6ปี แฟนผมเรียกย่อๆว่า B นะครับ ผมคบกันมานานผ่านเรื่องร้ายดีมาด้วยกันมาก แต่เธอนิสัยต่างจากAมากครับ Aเป็นแบบผู้หญิงที่ผมตามหาเลย ที่ผมเลิกกับB เพราะผมจับได้ว่าเธอมีคนอื่นครับซึ่งหลายครั้งมากๆ เธอพาคนอื่นมามีอะไรที่ห้อง ผมไปเจอจังๆผมเลยเลิก คือก็เริ่มจะหมดรักกันแล้วเพราะผมเสียใจกับเธอมามาก

ช่วงนั้นผมก็เศร้าอยู่พักนึง จนได้คุยกับAผมมีความสุขมาก เธอเข้าใจในสิ่งที่ผมรักสิ่งที่ผมเป็นซึ่งAที่ผมคบมานานเธอไม่เคยเข้าใจ งี่เง่าเอาแต่ใจมากๆ เราก็คุยกันไปสักพักแต่ผมไม่มีโอกาสได้เจอหน้าเธอ ได้แค่เฟสไทม์ เพราะเธออยู่ต่างประเทศ แต่ผมรู้สึกดีกับเธอมากครับมากแบบที่ไม่เคยเป็นมาก่อน ผมคุยกับเธอคนเดียว อะไรที่ผมไม่เคยทำกับใครผมก็ทำกับเธอ คือผมไม่ใช่คนดีอะไรแต่เพราะเธอนี่แหละครับเป็นคนดีมากๆจนผมอยากที่จะเป็นคนที่ดีกว่าเดิมเพื่อเธอ ซึ่งเธอก็ทำอะไรมากมายเพื่อผมแบบที่ไม่เคยมีใครทำให้ผม

เราคุยกันแบบนั่นอยู่สามเดือนครับ โทรคุยกันทุกวัน เธอก็รู้จักกับเพื่อนผมครับ เข้ากันได้ดีเลยต่างจากBที่คบกับผมมานานแต่เข้ากับเพื่อนผมไม่ได้สักคน แต่Aเธอไม่เคยเจอเพื่อนผมนะครับแต่เพื่อนๆผมเชียร์ให้คบกันมาก เอาจริงๆตอนนั้นผมก็ยังไม่ลืม B ครับ ถึงBจะทำผมเจ็บมากแต่ความผูกพันธ์กับเวลาที่ผ่านมาทำให้ผมยังลืมไม่ได้ครับ แล้วมีเหตุผลหลายอย่างที่เรายังต้องเจอกันคือ เราเรียน มหาลัยเดียวกัน เราบ้านใกล้กัน ครอบครัวเราสนิทกัน เราเคยเลิกกันบ่อยมากแต่สุดท้ายก็กลับมาดีกัน จนไม่มีใครเชื่อว่าเราจะเลิกกันจริงๆ

แต่ครั้งนี้ผมพยายามตัดใจจริงๆครับ เพราะผมคุยกับAแบบเปิดเผย เพราะตั้งใจจะเริ่มต้นใหม่จริงๆ ผมกับAเรานัดกันจะไปเที่ยวเกาหลีหลังที่เธอกลับมาจากต่างประเทศ คือผมไม่สนใจว่าตัวจริงเธอเป็นแบบไหน คือผมคิดว่าเธอใช่ ผมรับเธอได้หมดจากที่คุย พอใกล้วันนัดที่จะเจอกันเราตื่นเต้นมาก

แต่แล้ว B แฟนเก่าผมก็กลับเข้ามาในชีวิต เธอมาง้อผมปกติเธอไม่เคยง้อผม เพราะทุกครั้งผมไม่เคยเลิกกับเธอจริงจัง ครั้งนี้เธอรู้ว่าผมมีคนใหม่ เธอโทรไปหาAแล้วต่อว่า บอกว่าผมกับเธอยังไม่ได้เลิกกันทำให้Aเข้าใจผิดผม แต่Aเธอเป็นคนมองโลกในแง่ดีเธอเชื่อในตัวตนของผมที่คุยกับเธอว่าจะไม่หลอกลวงเธอ

ช่วงนั้นผมยอมรับผมคิดหนักมากๆที่สุดในชีวิต ผมเป็นคนใจอ่อนผมไม่รู้Bกลับมาหาผมทำไม ช่วงนั้นผมป่วยเธอจึงมาดูแล ทำดีกับผมสารพัดแบบที่ไม่เคยทำ เธอบอกว่าเธอขอโอกาสเธอจะเป็นคนใหม่ แต่ผมก็ยืนยันกับเธอไปว่าผมรักAผมอยากเริ่มต้นใหม่กับAผมพูดตรงๆกับเธออยู่ทุกครั้งอย่างหนักแน่นแม้ว่าเธอจะพยายามมาใกล้ชิดผมเพื่อรื้อฟื้นความหลัง จนเธอกินยานอนหลับจนผมต้องพาส่งโรงพยาบาล ด้วยความรู้สึกผิด และไม่อยากให้Aต้องมามีปัญหากับBให้ชีวิตวุ่นวาย ผมจึงเลือกทิ้งAด้วยการบล็อคทุกอย่างแล้วไม่ติดต่อ ทั้งที่ผืนใจมากๆที่ไม่ได้อธิบายอะไร โดยที่Bได้ไปพูดถึงผมกับAประมานว่าผมไม่เคยรักAและก็ส่งรูปที่ผมดูแลBพาBไปเที่ยวให้กับAซึ่งตอนนั้นผมรู้มาจากเพื่อนว่าAเสียใจมากอยู่ช่วงนึงเพราะผมเคยยืนยันกับเธอว่าผมจะเลือกเธอ ทุกครั้งที่เธอถามว่าผมจะกลับไปหาBมั้ย ผมยืนยันว่าผมจะเดินไปกับAแล้วลืมB แต่สุดท้ายผมกลับไม่เลือกเธอ

ไม่กี่อาทิตย์เธอกลับมาไทยแล้วผมก็ได้รู้ข่าวว่าเธอกำลังคบกับเพื่อนรักของผมแทนชื่อว่าC ซึ่งเพื่อนๆทุกคนของผมและCตกใจมากเพราะเราอยู่กลุ่มเดียวกัน Cเป็นเพื่อนสนิทผมตั้งแต่มัธยมถึงมหาลัย เราคุยกันทุกเรื่องสนิทกันมาก Cมานอนบ้านผมบ่อยๆเราไม่มีความลับต่อกัน ผมรักCมากในบรรดาเพื่อนๆแต่เราเริ่มห่างกันเพราะเรียนคนละมหาลัยแต่ก็ยังเจอกันอยู่บ่อยๆซึ่งผมก็ยังยืนยันว่าCเป็นเพื่อนสนิทที่ผมรักที่สุด ผมเคยปรึกษาเรื่องAกับCอยู่บ่อยๆ

แต่สุดท้ายทั้งสองคนก็ไปคบกัน เป็นความผิดของผมเองครับที่ไม่เลือกตามความรู้สึกตัวเองจึงต้องมาทรมานแบบนี้หลังจากผมกับไปดีกับBความรู้สึกผมไม่เหมือนเดิมอีกต่อไปBเองก็ทำตัวแบบเดิมไม่ได้แก้ไขอะไรคล้ายๆแค่เธอต้องการเอาชนะ A เท่านั้น ผมพยายามคิดว่าผมไม่เคยเจอหน้าAไม่เคยใช้เวลาอยู่ด้วยกันแปบเดียวผมคงลืม แต่ไม่เลยครับ อีกทั้งผมยังต้องคอยตอบเพื่อนๆว่าทำไมผมไม่เลือกAผมไม่รู้จะตอบไงครับเป็นคำถามที่บีบหัวใจมาก คือถ้าให้ผมเลือกอีกทีผมก็จะเลือกเธอ ทุกคนบอกว่าเธอดีๆมากๆอยากให้ผมกับเธอคบกันแต่เพราะตอนนั้นผมสับสนรวมถึงเหตุผลหลายๆอย่างและผมคิดว่าผมไม่คู่ควรกะAด้วย และก็ไม่อยากให้เธอเดือดร้อนต้องมีปัญหากับB

ผมก็ไม่ได้ติดต่อกับเธอเลยจนวันที่ผมรู้ว่าAกับCคบกันผมจึงปลดบ็อคAและแอดไปหาเธอทั้งที่รู้ว่าไม่ควร เธอกำลังมีชีวิตรักที่ดีกับเพื่อนรักผม ผมยอมรับว่าผมโกรธCแต่ผมเจ็บใจตัวเองมากกว่าที่โง่ปล่อยเธอไป ทั้งที่คนที่น่าจะยืนข้างเธอวันนี้น่าจะเป็นผม ผมต้องทนดูคนที่ผมรักมากทั้งสองคนมีความสุขกันไปเที่ยวกันและกำลังจะแต่งงานกัน ผมไม่คิดเลยว่าการตัดสินใจผิดพลาดของผมแค่ก้าวเดียวจะเปลี่ยนแปลงทุกอย่างไปตลอดชีวิต ผมได้แต่ทนดูและคิดไปว่าถ้าวันนั้นผมเลือกเธอผมก็คงเป็นคนที่มีความสุขและได้ดูแลเธอแบบเพื่อนผม ผมพยายามจะรู้สึกกับเพื่อนรักผมเหมือนเดิม แต่มีบางอย่างในใจที่ทำให้ผมไม่เหมือนเดิมทั้งหมดโกรธก็โกรธรักก็รักแต่ผมไม่สามรถเล่าทุกเรื่องให้Cฟังได้แบบเมื่อก่อนแล้วผมต้องเก็บความรู้สึกเพื่อให้CสบายใจCเองก็ไม่ได้เหมือนเดิมกับผมนะลึกๆแต่เรายังคงเจอกันสนิทกันแบบเดิมแต่แค่มีบางอย่างในใจเราทั้งคู่

แถมผมยังต้องมีโอกาสเจอทั้งคู่ในงานเดียวกันอยู่บ่อยๆโครตทรมานครับพูดไม่ออกบอกไม่ถูกตอนนี้ผมเลิกกับBแล้วที่ผ่านมาผมไม่เคยรู้สึกกับAน้อยลงเลยผ่านมานานมากแล้วทั้งที่ไม่เคยเจอและขาดการติดต่อกันไปสักระยะแต่ผมยังติดตามชีวิตของเธออยู่ตลอดยังคงคิดถึงเรื่องเก่าๆ พยายามห้ามจะไม่ทักหาเธอ ไม่โพสต์ถึงเธอผมพยายามจะคิดกับเธอแค่เพื่อนแต่สุดท้ายก็ทำไม่ได้ครับ ไม่กี่อาทิตย์ที่ผ่านมาผมตัดสินใจโทรหาเธอ ผมรู้ว่าผิด วันนั้นผมสารภาพกับเธอทุกอย่างในสิ่งที่เธอคาใจว่าทำไมผมไม่เลือกเธอ ผมร้องไห้ตเลยครับแบบที่ไม่เคยร้องมาก่อนผมไม่เคยเป็นแบบนีเลย อยากจะดึงมากอดแต่ทำไม่ได้อีกแล้วในวันนี้และตลอดไป เธอเองก้ยอมรับว่ายังไม่ลืมผมยังรักผม แต่เธอไม่สามารถทำร้ายCได้เพราะCเป็นคนดีเป็นคนที่ดูแลเธอตอนที่ผมทิ้งเธอไป