คือว่า เรามีเพื่อนคนนึงที่สนิทกันมาก สนิทแบบคู่หูดูโอ้เลยอะค่ะ ไปไหนไปด้วยกัน ทำอะไรก็ทำด้วยกัน มีอะไรก็ช่วยกัน
มันอกหักหรือเศร้าเราก็ปลอบใจมัน ไปอยู่กับมันที่บ้าน เพราะกลัวมันทำร้ายตัวเอง มันร้องไห้ก็คอยโอ๋ คอยปลอบมมันตลอดทุกครั้งที่มันเศร้าจะมีเราอยู่กับมันเสมอ แต่คือพอเรา อกหัก เศร้า เสียใจ ร้องไห้ มันกับไม่ปลอบเราแม้แต่นิด ดูเหมือนว่าตอกย้ำเราอยู่ตลอดเวลาที่เราเศร้า มันไม่เคยปลอบ มันจะห้ามเราแทบทุกอย่าง ห้ามเราคบคนนั้นคนนี้ เราก็ไม่คบ พอเราชอบคนๆนึงมากๆ รักมากๆ และเขาก็เป็นคนดี แต่มันกับห้ามเราไม่ให้คบ กลายเป็นเจ้าชีวิตของเราไปเลยและอีกเรื่องที่เราน้อยใจอยู่ตลอดคือเรื่องงานวันเกิดเรา เป็นเพื่อนกันมา13ปีเกือบ14ปี เราไม่เคยได้อะไรจากมันเลย ขนาดงานวันเกิดเรามันยังไม่มา แต่พองานวันเกิดมัน เราก็ทำของเซอร์ไพร์ตลอด แต่เราไม่เคยได้อะไรจากมันเลย น่าน้อยใจไหมล่ะ..... เราน้อยใจแต่เราไม่พูดอะกลัวทะเลาะกัน เพราะเราเคยทะเลาะกับมันจนเกือบตัดเพื่อนกันมาหลายครั้งแล้ว ทุกคนคิดยังไงกับเพื่อนแบบนี้หรอค่ะ????
คิดยังไงกับเพื่อนแบบนี้?
มันอกหักหรือเศร้าเราก็ปลอบใจมัน ไปอยู่กับมันที่บ้าน เพราะกลัวมันทำร้ายตัวเอง มันร้องไห้ก็คอยโอ๋ คอยปลอบมมันตลอดทุกครั้งที่มันเศร้าจะมีเราอยู่กับมันเสมอ แต่คือพอเรา อกหัก เศร้า เสียใจ ร้องไห้ มันกับไม่ปลอบเราแม้แต่นิด ดูเหมือนว่าตอกย้ำเราอยู่ตลอดเวลาที่เราเศร้า มันไม่เคยปลอบ มันจะห้ามเราแทบทุกอย่าง ห้ามเราคบคนนั้นคนนี้ เราก็ไม่คบ พอเราชอบคนๆนึงมากๆ รักมากๆ และเขาก็เป็นคนดี แต่มันกับห้ามเราไม่ให้คบ กลายเป็นเจ้าชีวิตของเราไปเลยและอีกเรื่องที่เราน้อยใจอยู่ตลอดคือเรื่องงานวันเกิดเรา เป็นเพื่อนกันมา13ปีเกือบ14ปี เราไม่เคยได้อะไรจากมันเลย ขนาดงานวันเกิดเรามันยังไม่มา แต่พองานวันเกิดมัน เราก็ทำของเซอร์ไพร์ตลอด แต่เราไม่เคยได้อะไรจากมันเลย น่าน้อยใจไหมล่ะ..... เราน้อยใจแต่เราไม่พูดอะกลัวทะเลาะกัน เพราะเราเคยทะเลาะกับมันจนเกือบตัดเพื่อนกันมาหลายครั้งแล้ว ทุกคนคิดยังไงกับเพื่อนแบบนี้หรอค่ะ????