สวัสดีค่ะ จขกท.ชื่อเซย์นะคะ ช่วงนี้เหงาๆเลยอยากจะมาเล่า+ชวนคุย แชร์ประสบการณ์กันกับชาวพันทิปสักหน่อย
เรื่องทั้งหมดเป็นเรื่องที่เกิดขึ้นกับเซย์คนเดียว ไม่ได้ไปก้อปกระทู้อื่นใดมาเลยนะคะ เป็นประสบการณ์ตรง
และตอนนี้ตัวเซย์เองแต่งงานแล้วนะคะและมีเด็กน้อยที่น่ารักหนึ่งคนแล้วค่ะ
*ถ้าพิมพ์ผิดประการใด ขออภัยด้วยนะคะ*
เริ่มจากการแอบรักค่ะ: เซย์เชื่อว่าทุกคนคงเคยมีประสบการณ์แอบรักกันอยู่แล้ว ของเซย์เองก็เป็นการแอบรักแบบทั่วๆไปค่ะ
รักแรกของเซย์เกิดขึ้นตอนเซย์อยู่มัธยมแล้ว น่าจะเป็นม.2-3 นะ คือเซย์มีพี่ชายค่ะ พี่แซง (ที่แปลว่าร้องเพลงค่ะไม่ใช่แซงคิวน้า)
ทีนี้พี่แซงก็เป็นหนุ่มฮอตชนิดที่ว่าสาวตรึมมาก เพราะพี่แซงเป็นนักกีฬารร. แต่ที่เซย์ชอบคือรุ่นน้องพี่แซงค่ะ ชื่อพี่วิม
พี่วิมเป็นนักกีฬาเหมือนกันแต่ไม่ฮอตเหมือนคนอื่นเพราะว่าพี่วิมเค้าออกแนวเงียบๆนิ่งๆมั้งคะ แล้วก็ไม่ได้หล่อมาก(แต่หล่อในสายตาเรา)
ทุกๆวันเซย์ต้องไปรอพี่แซงซ้อมกีฬาทุกเย็นเพื่อรอกลับบ้านพร้อมกัน ตอนแรกเซย์ก็ยังไม่ได้ชอบพี่วิมเท่าไหร่ แต่มีอยู่วันนึงมันก็เกิดขึ้นจนได้
คือระหว่างรอพี่แซงซ้อม เซย์ก็จะนั่งทำการบ้านไป (เด็กเนิร์ด5555) แล้วพอไม่เข้าก็จะให้พี่แซงสอน พอดี๊พอดีวันนั้นพี่แซงต้องซ้อมหนักมว๊าก
เพราะใกล้งานกีฬารร. ก็ไม่มีเวลามาสอนเรา (ขอเปลี่ยนสรรพนาม) เราก็นั่งทำหน้าเซ็งๆมองพี่แซงซึ่งนางก็ไม่ได้สนใจอะไรเลย จนเป็นเวลาพักพี่วิมพอดี
เค้าก็มานั่งข้างๆเรา (เพราะของของเค้าอยู่ตรงนั้น) เค้าก็ยื่นหน้ามาดูการบ้านเราแล้วก็ถามว่า "ไม่เข้าใจอะไรหรอ พี่สอนให้ป่ะ"
เราก็เป็นเด็กตั้งใจเรียนไงตอนนั้น ดีใจมากมีคนมาสอนตูสักที เราก็ยิ้มหวานๆไปหนึ่งที เค้าก็สอนซึ่งเราเข้าใจมาก วินาทีนั้นก็คิดว่า
'ถ้าได้เค้ามาสอนทุกวันคงดี' 555555555555555 เค้าสอนเสร็จเค้าก็ไปซ้อมต่อนิดหน่อยก็มานั่งอีกในขณะที่การบ้านเรายังคงไม่เสร็จ
เราจำได้ว่าเค้านั่งมองหน้าเราแล้วก็บอกว่า "ผิวดีเหมือนพี่แซงเลยอ่ะ โตขึ้นสวยแน่เลย" ประมาณนี้ เราก็เขินดิ ก็ยิ้มๆแค่นั้น จนการบ้านเราเสร็จค่ะ เราก็คิดว่าเราจะขอบคุณพี่เค้ายังไงดี อุตส่าห์มาสอนเราทั้งๆที่เค้าเองก็เหนื่อยอยู่แล้วเลยหยิบช็อกโกแลตในกระเป๋าส่งให้เค้าแล้วก็ไหว้ขอบคุณแบบงามๆ เค้าก็รับนะ เสร็จก็เอาไปใส่กระเป๋าไว้แล้วก็บอกว่า "วันหลังไม่เอาขนมนะ เอาเป็นลูบหัวทีนึงหลังสอนเสร็จพอ" (แอร๊ยยยยยยย 55555555)
จนมันเป็นแบบนี้ทุกวันค่ะ เค้าสอนการบ้านเราทุกวันๆ จนเราเริ่มรู้สึกว่าเราชอบเค้า วันดีคืนดีเราก็นึกคึกอะไรไม่รู้ ไปบอกพี่แซงเฉย
ตอนนั้นอยู่บ้าน เราอยู่ในห้องแล้วพี่แซงก็นั่งดูทีวีข้างล่าง เราก็เดินไปแล้วบอกพี่แซงว่า "แซง เค้ามีไรจะบอก ห้ามตกใจนะ เค้าชอบพี่วิมอ่ะ"
(คือที่บ้านเราไม่เรียกพี่น้องกันตั้งแต่เกิดค่ะ น้องชายเราก็ไม่เรียกเราพี่เหมือนกัน แต่จะใช้สรรพนามเรียกอีกคนด้วยชื่อและแทนตัวเองว่าเค้าค่ะ ถ้าเป็นพี่คุยกับน้องจะแทนตัวเองว่าเรา)
ต่อๆ
คือพี่แซงตกใจมากจนสำลักอะไรสักอย่างที่นางกินอยู่ แล้วนางก็ลุกขึ้นลากเราเดินขึ้นห้องละจับเรานั่ง แล้วนางก็พูดๆบ่นๆประมาณว่า เรามันยังเด็กจะไปเข้าใจความรักได้ยังไง พี่วิมไม่ชอบเราหรอก ห้ามจีบพี่วิม ต่อไปนี้จะสอนการบ้านเอง บลาๆๆ คือแอบหวงอ่ะว่าง่ายๆ
ตอนนั้นเรานอยด์พี่แซงนะ คืออารมณ์แบบ ทำไมไม่สนับสนุนเรา ทำไมไม่จีบพี่วิมให้เรา (มีความเพ้อเจ้อสูง55555555)
พออีกวันนึงเราก็เหมือนเดิมค่ะ ไปรอพี่แซงซ้อม แต่ที่ไม่เหมือนเดิมคือพี่วิมไม่มา เราก็แอบมองหานะ แบบว่าไปไหนอะไรยังไง จนพี่แซงนางเดินมา
บอกว่า "วันนี้ไอ้วิมไปซ้อมอีกโดมนึง ไม่ต้องหา มา ไม่เข้าใจตรงไหนพี่สอนเอง" เราก็แบบจำใจยอมทำตามนางไป คือถ้านางแทนตัวเองว่าพี่เมื่อไหร่คือนางจริงจังมาก แต่เราก็แอบมองหาอยู่ดีจนโดนดุไปหลายรอบ สรุปวันนั้นไม่เจอพี่วิมทั้งวัน แง่วววววว
พออีกวันนึง ตอนเช้าเรามารร.พร้อมพี่แซงนะแต่พี่แซงเดินเข้าไปก่อนเพราะมีนัดนักกีฬา เราก็เดินเข้ารร.คนเดียว แล้วเราก็พบกับ...... ใช่ค่ะ พี่วิม
เราดีใจมากกก แทบจะกระโดดกอด แต่ทำได้แค่เรียกเค้าสุดพลังเสียง "พี่วิมมมมมม!" และวิ่งปรี่เข้าไปหาแต่สถานการณ์ไม่เป็นอย่างที่เราคิด คือพี่วิมหันมามองหน้าเราแล้วยิ้มแบบอ่อนๆ อ่อนจนจืดจางเลยก็ว่าได้ แบบฝืนยิ้มอ่ะ แต่เราก็ยังนะ หน้าด้านเดินไปหาเค้าแล้วเดินเข้ารร.พร้อมกันแบบไร้บทสนทนา
แต่พี่วิมเดินไปส่งเราที่ห้องก่อนจะไปด้วยแหล่ะ อิอิ และเนื่องจากเรารู้สึกถึงความแปลกเราจึงได้ทำการประชดด้วยการไม่ไปนั่งรอพี่แซงซ้อมที่เดิมแต่นั่งทำการบ้านรอในห้องสมุดแทน ซึ่งเราจำได้ว่ามีวันนึงเราแกล้งหายไปจากห้องสมุดซึ่งพี่แซงตามหาแบบวุ่นมาก แต่คนที่มาเจอเราก่อนคือพี่วิมเนี่ยแหล่ะ แต่จำรายละเอียดไม่ได้มากนะ แค่รู้ว่าวันนั้นเรารู้เหตุผลที่เค้าเปลี่ยนไป คือเค้าบอกว่า พี่แซงไปบอกเค้าประมาณว่า สงสัยเราจะแอบชอบพี่วิมละล่ะ ถ้าไม่อยากให้มีอะไรไปมากกว่านี้ก็อย่าทำให้เราคิดไปเอง เราก็เข้าใจ แล้วพี่แซงก็โทรมา เค้ารู้เค้าเลยยื่นมือมาลูบหัวทีนึงแล้วก็วิ่งไป เราก็รับทรศ.พี่แซงละบอกพิกัดนางก่อนจะโดนด่าไปมากกว่านี้ แต่สรุปวันนั้นก็โดนเทศน์อยู่ดี ยาวด้วย เอาไปฟ้องพ่อแม่ด้วย แต่พ่อแม่เราไม่สนใจเห็นเป็นเรื่องตลก (แต่ไม่ได้บอกพ่อแม่เรื่องที่เราชอบพี่วิมนะคะ เป็นความลับพี่น้อง) จนเรื่องมันเป็นแบบนี้อยู่เกือบสองปี แต่จริงๆหลังๆมาพี่แซงก็ไม่ได้กีดกันนะ (จริงๆก็ไม่ได้กีดกันจนอึดอัด) คือแบบพี่แซงก็บอกเราว่าพี่วิมอยู่นั่นนี่ ยอมให้พี่วิมสอนการบ้าน (คงเพราะนางซ้อมหนักมากกก) จนวันวาเลนไทน์ วันนั้นก็นั่นแหล่ะ ยังคงเหมือนสมัยนี้ ติดสตก.รูปหัวใจ ให้ดอกไม้ ช็อกโกแลต บลาๆๆ เราก็เตรียมช็อกโกแลตให้พี่วิม แต่ยังไม่เจอนางเลย จนนางวิ่งมาจากไหนไม่รู้ แล้วก็มาแบบแซวเรา "ฮึ้ย ให้ใครอ่ะ" ไรทำนองนี้ เราก็แบบ "ให้พี่นั่นแหล่ะ สุขสันต์วันวาเลนไทน์นะ" เค้าก็ยิ้มเขินๆนะ แล้วเค้าก็ขอแปะสตก.ที่หลังเรา แล้วคือเค้าแปะนานมากกกก แบบแปะจนหมดแผงแล้วก็บอกเราว่า ห้ามแอบดูจนกว่าจะกลับบ้าน ห้ามถามคนอื่นไรงี้ เราก็แบบ ลุ้นชห. อยากรู้มาก แต่ระงับไว้จนกลับบ้าน ถึงรู้ว่านางแปะเรียงเป็นรูปตัว W แล้วข้างบนก็เป็นสตก.ตัวภาษาอังกฤษเขียนว่า 'Wim' คือพี่แซงเห็นนะ ก็ไม่ได้ว่าแค่พูดแบบ ไอ้วิมนี่มันเอาใหญ่ละนะไรงี้ อ้อ วันนั้นตอนแปะสตก.เสร็จ พี่วิมนางบอกข่าวเศร้ากับเรา คือนางจะย้ายไปรร.ไปที่อื่นซึ่งไกลอ่ะ นางก็บอกว่านางจะโทรหาเราบ้างแล้วกัน ตอนนั้นเราเสียใจอ่ะ แบบนางจะไปแล้ว เราก็กอดนาง 55555555555 นางก็กอดเรานะ แล้วก็บอกว่าเป็นเด็กดีนะ แล้วก็จุ้บหัวด้วย ซึ่งหัวคงเหม็น 555555555555
แต่แล้วพี่แซงก็ยังคงบ่นเราเรื่องพี่วิม เคยมีครั้งนึงนางโกรธจัดบ้าบอ นางด่าเราว่าบ้าผู้ชาย พี่วิมก็ได้ยินด้วย ตอนนั้นเรางอนนางเป็นอาทิตย์อ่ะ จนนางเอาพี่วิมมาง้อ 55555555555555 (ก็บ้าจริงนี่หว่า5555555555) แต่ตอนนั้นนางก็อยู่ด้วยแบบห่างๆนะ แบบนาหวงเรามากมั้ง อาจจะเพราะเป็นน้องสาวคนเดียว
...บทสรุปคือ หลังจากพี่วิมย้ายรร.ไป ก็มีโทรหาเราบ้าง จริงๆก็บ่อยนะ แต่นางบอกเรียนหนักด้วยอะไรด้วย เลยไม่ค่อยได้คุยบ่อยมาก จนสุดท้ายนางก็ไปมีแฟนจ้า แต่นางบอกเราคนแรกเลยว่านางมีแฟน เราก็ไม่ได้รู้สึกเจ็บหรือจุกหรือเสียใจอะไรนะ อาจจะเพราะตอนนั้นเราก็ขึ้นม.ปลายแล้วด้วย ที่สำคัญ เราขึ้นม.ปลายได้เพราะพี่วิมติวให้เลยนะ อิอิ พอนางมีแฟนก็คุยกับเราน้อยลง จนไม่ได้คุยเลย แต่ก็มีโทรมาบ้าง เราโทรบ้าง จนปัจจุบัน นางแต่งงานกับสาวคนนี้แหล่ะค้า ไว้จบเรื่องของเราทั้งหมดจะมาฝอยเรื่องพี่วิมกับเจ้าสาวของนางให้ฟัง55555555
... ตอนนี้ก็ตีสี่กว่าแล้ว จบเรื่องประสบการณ์ความรักของเซย์โกะไป 1 เรื่องแล้วค่า เดี๋ยววันนี้ดึกจะมาต่อเรื่องต่อไปให้ฟังนะคะ ขอตัวไปนอนก่อน ...
ปล.พี่แซงและคุณสัมมี ถ้าเข้ามาอ่านอย่าได้หงุดหงิดไปนะคะ รักทั้งสอง555555555555555555555555555555
ประสบการณ์แอบรัก ถูกแอบรัก นกเอง ไปนกเค้า และสมหวัง
เรื่องทั้งหมดเป็นเรื่องที่เกิดขึ้นกับเซย์คนเดียว ไม่ได้ไปก้อปกระทู้อื่นใดมาเลยนะคะ เป็นประสบการณ์ตรง
และตอนนี้ตัวเซย์เองแต่งงานแล้วนะคะและมีเด็กน้อยที่น่ารักหนึ่งคนแล้วค่ะ
*ถ้าพิมพ์ผิดประการใด ขออภัยด้วยนะคะ*
เริ่มจากการแอบรักค่ะ: เซย์เชื่อว่าทุกคนคงเคยมีประสบการณ์แอบรักกันอยู่แล้ว ของเซย์เองก็เป็นการแอบรักแบบทั่วๆไปค่ะ
รักแรกของเซย์เกิดขึ้นตอนเซย์อยู่มัธยมแล้ว น่าจะเป็นม.2-3 นะ คือเซย์มีพี่ชายค่ะ พี่แซง (ที่แปลว่าร้องเพลงค่ะไม่ใช่แซงคิวน้า)
ทีนี้พี่แซงก็เป็นหนุ่มฮอตชนิดที่ว่าสาวตรึมมาก เพราะพี่แซงเป็นนักกีฬารร. แต่ที่เซย์ชอบคือรุ่นน้องพี่แซงค่ะ ชื่อพี่วิม
พี่วิมเป็นนักกีฬาเหมือนกันแต่ไม่ฮอตเหมือนคนอื่นเพราะว่าพี่วิมเค้าออกแนวเงียบๆนิ่งๆมั้งคะ แล้วก็ไม่ได้หล่อมาก(แต่หล่อในสายตาเรา)
ทุกๆวันเซย์ต้องไปรอพี่แซงซ้อมกีฬาทุกเย็นเพื่อรอกลับบ้านพร้อมกัน ตอนแรกเซย์ก็ยังไม่ได้ชอบพี่วิมเท่าไหร่ แต่มีอยู่วันนึงมันก็เกิดขึ้นจนได้
คือระหว่างรอพี่แซงซ้อม เซย์ก็จะนั่งทำการบ้านไป (เด็กเนิร์ด5555) แล้วพอไม่เข้าก็จะให้พี่แซงสอน พอดี๊พอดีวันนั้นพี่แซงต้องซ้อมหนักมว๊าก
เพราะใกล้งานกีฬารร. ก็ไม่มีเวลามาสอนเรา (ขอเปลี่ยนสรรพนาม) เราก็นั่งทำหน้าเซ็งๆมองพี่แซงซึ่งนางก็ไม่ได้สนใจอะไรเลย จนเป็นเวลาพักพี่วิมพอดี
เค้าก็มานั่งข้างๆเรา (เพราะของของเค้าอยู่ตรงนั้น) เค้าก็ยื่นหน้ามาดูการบ้านเราแล้วก็ถามว่า "ไม่เข้าใจอะไรหรอ พี่สอนให้ป่ะ"
เราก็เป็นเด็กตั้งใจเรียนไงตอนนั้น ดีใจมากมีคนมาสอนตูสักที เราก็ยิ้มหวานๆไปหนึ่งที เค้าก็สอนซึ่งเราเข้าใจมาก วินาทีนั้นก็คิดว่า
'ถ้าได้เค้ามาสอนทุกวันคงดี' 555555555555555 เค้าสอนเสร็จเค้าก็ไปซ้อมต่อนิดหน่อยก็มานั่งอีกในขณะที่การบ้านเรายังคงไม่เสร็จ
เราจำได้ว่าเค้านั่งมองหน้าเราแล้วก็บอกว่า "ผิวดีเหมือนพี่แซงเลยอ่ะ โตขึ้นสวยแน่เลย" ประมาณนี้ เราก็เขินดิ ก็ยิ้มๆแค่นั้น จนการบ้านเราเสร็จค่ะ เราก็คิดว่าเราจะขอบคุณพี่เค้ายังไงดี อุตส่าห์มาสอนเราทั้งๆที่เค้าเองก็เหนื่อยอยู่แล้วเลยหยิบช็อกโกแลตในกระเป๋าส่งให้เค้าแล้วก็ไหว้ขอบคุณแบบงามๆ เค้าก็รับนะ เสร็จก็เอาไปใส่กระเป๋าไว้แล้วก็บอกว่า "วันหลังไม่เอาขนมนะ เอาเป็นลูบหัวทีนึงหลังสอนเสร็จพอ" (แอร๊ยยยยยยย 55555555)
จนมันเป็นแบบนี้ทุกวันค่ะ เค้าสอนการบ้านเราทุกวันๆ จนเราเริ่มรู้สึกว่าเราชอบเค้า วันดีคืนดีเราก็นึกคึกอะไรไม่รู้ ไปบอกพี่แซงเฉย
ตอนนั้นอยู่บ้าน เราอยู่ในห้องแล้วพี่แซงก็นั่งดูทีวีข้างล่าง เราก็เดินไปแล้วบอกพี่แซงว่า "แซง เค้ามีไรจะบอก ห้ามตกใจนะ เค้าชอบพี่วิมอ่ะ"
(คือที่บ้านเราไม่เรียกพี่น้องกันตั้งแต่เกิดค่ะ น้องชายเราก็ไม่เรียกเราพี่เหมือนกัน แต่จะใช้สรรพนามเรียกอีกคนด้วยชื่อและแทนตัวเองว่าเค้าค่ะ ถ้าเป็นพี่คุยกับน้องจะแทนตัวเองว่าเรา)
ต่อๆ
คือพี่แซงตกใจมากจนสำลักอะไรสักอย่างที่นางกินอยู่ แล้วนางก็ลุกขึ้นลากเราเดินขึ้นห้องละจับเรานั่ง แล้วนางก็พูดๆบ่นๆประมาณว่า เรามันยังเด็กจะไปเข้าใจความรักได้ยังไง พี่วิมไม่ชอบเราหรอก ห้ามจีบพี่วิม ต่อไปนี้จะสอนการบ้านเอง บลาๆๆ คือแอบหวงอ่ะว่าง่ายๆ
ตอนนั้นเรานอยด์พี่แซงนะ คืออารมณ์แบบ ทำไมไม่สนับสนุนเรา ทำไมไม่จีบพี่วิมให้เรา (มีความเพ้อเจ้อสูง55555555)
พออีกวันนึงเราก็เหมือนเดิมค่ะ ไปรอพี่แซงซ้อม แต่ที่ไม่เหมือนเดิมคือพี่วิมไม่มา เราก็แอบมองหานะ แบบว่าไปไหนอะไรยังไง จนพี่แซงนางเดินมา
บอกว่า "วันนี้ไอ้วิมไปซ้อมอีกโดมนึง ไม่ต้องหา มา ไม่เข้าใจตรงไหนพี่สอนเอง" เราก็แบบจำใจยอมทำตามนางไป คือถ้านางแทนตัวเองว่าพี่เมื่อไหร่คือนางจริงจังมาก แต่เราก็แอบมองหาอยู่ดีจนโดนดุไปหลายรอบ สรุปวันนั้นไม่เจอพี่วิมทั้งวัน แง่วววววว
พออีกวันนึง ตอนเช้าเรามารร.พร้อมพี่แซงนะแต่พี่แซงเดินเข้าไปก่อนเพราะมีนัดนักกีฬา เราก็เดินเข้ารร.คนเดียว แล้วเราก็พบกับ...... ใช่ค่ะ พี่วิม
เราดีใจมากกก แทบจะกระโดดกอด แต่ทำได้แค่เรียกเค้าสุดพลังเสียง "พี่วิมมมมมม!" และวิ่งปรี่เข้าไปหาแต่สถานการณ์ไม่เป็นอย่างที่เราคิด คือพี่วิมหันมามองหน้าเราแล้วยิ้มแบบอ่อนๆ อ่อนจนจืดจางเลยก็ว่าได้ แบบฝืนยิ้มอ่ะ แต่เราก็ยังนะ หน้าด้านเดินไปหาเค้าแล้วเดินเข้ารร.พร้อมกันแบบไร้บทสนทนา
แต่พี่วิมเดินไปส่งเราที่ห้องก่อนจะไปด้วยแหล่ะ อิอิ และเนื่องจากเรารู้สึกถึงความแปลกเราจึงได้ทำการประชดด้วยการไม่ไปนั่งรอพี่แซงซ้อมที่เดิมแต่นั่งทำการบ้านรอในห้องสมุดแทน ซึ่งเราจำได้ว่ามีวันนึงเราแกล้งหายไปจากห้องสมุดซึ่งพี่แซงตามหาแบบวุ่นมาก แต่คนที่มาเจอเราก่อนคือพี่วิมเนี่ยแหล่ะ แต่จำรายละเอียดไม่ได้มากนะ แค่รู้ว่าวันนั้นเรารู้เหตุผลที่เค้าเปลี่ยนไป คือเค้าบอกว่า พี่แซงไปบอกเค้าประมาณว่า สงสัยเราจะแอบชอบพี่วิมละล่ะ ถ้าไม่อยากให้มีอะไรไปมากกว่านี้ก็อย่าทำให้เราคิดไปเอง เราก็เข้าใจ แล้วพี่แซงก็โทรมา เค้ารู้เค้าเลยยื่นมือมาลูบหัวทีนึงแล้วก็วิ่งไป เราก็รับทรศ.พี่แซงละบอกพิกัดนางก่อนจะโดนด่าไปมากกว่านี้ แต่สรุปวันนั้นก็โดนเทศน์อยู่ดี ยาวด้วย เอาไปฟ้องพ่อแม่ด้วย แต่พ่อแม่เราไม่สนใจเห็นเป็นเรื่องตลก (แต่ไม่ได้บอกพ่อแม่เรื่องที่เราชอบพี่วิมนะคะ เป็นความลับพี่น้อง) จนเรื่องมันเป็นแบบนี้อยู่เกือบสองปี แต่จริงๆหลังๆมาพี่แซงก็ไม่ได้กีดกันนะ (จริงๆก็ไม่ได้กีดกันจนอึดอัด) คือแบบพี่แซงก็บอกเราว่าพี่วิมอยู่นั่นนี่ ยอมให้พี่วิมสอนการบ้าน (คงเพราะนางซ้อมหนักมากกก) จนวันวาเลนไทน์ วันนั้นก็นั่นแหล่ะ ยังคงเหมือนสมัยนี้ ติดสตก.รูปหัวใจ ให้ดอกไม้ ช็อกโกแลต บลาๆๆ เราก็เตรียมช็อกโกแลตให้พี่วิม แต่ยังไม่เจอนางเลย จนนางวิ่งมาจากไหนไม่รู้ แล้วก็มาแบบแซวเรา "ฮึ้ย ให้ใครอ่ะ" ไรทำนองนี้ เราก็แบบ "ให้พี่นั่นแหล่ะ สุขสันต์วันวาเลนไทน์นะ" เค้าก็ยิ้มเขินๆนะ แล้วเค้าก็ขอแปะสตก.ที่หลังเรา แล้วคือเค้าแปะนานมากกกก แบบแปะจนหมดแผงแล้วก็บอกเราว่า ห้ามแอบดูจนกว่าจะกลับบ้าน ห้ามถามคนอื่นไรงี้ เราก็แบบ ลุ้นชห. อยากรู้มาก แต่ระงับไว้จนกลับบ้าน ถึงรู้ว่านางแปะเรียงเป็นรูปตัว W แล้วข้างบนก็เป็นสตก.ตัวภาษาอังกฤษเขียนว่า 'Wim' คือพี่แซงเห็นนะ ก็ไม่ได้ว่าแค่พูดแบบ ไอ้วิมนี่มันเอาใหญ่ละนะไรงี้ อ้อ วันนั้นตอนแปะสตก.เสร็จ พี่วิมนางบอกข่าวเศร้ากับเรา คือนางจะย้ายไปรร.ไปที่อื่นซึ่งไกลอ่ะ นางก็บอกว่านางจะโทรหาเราบ้างแล้วกัน ตอนนั้นเราเสียใจอ่ะ แบบนางจะไปแล้ว เราก็กอดนาง 55555555555 นางก็กอดเรานะ แล้วก็บอกว่าเป็นเด็กดีนะ แล้วก็จุ้บหัวด้วย ซึ่งหัวคงเหม็น 555555555555
แต่แล้วพี่แซงก็ยังคงบ่นเราเรื่องพี่วิม เคยมีครั้งนึงนางโกรธจัดบ้าบอ นางด่าเราว่าบ้าผู้ชาย พี่วิมก็ได้ยินด้วย ตอนนั้นเรางอนนางเป็นอาทิตย์อ่ะ จนนางเอาพี่วิมมาง้อ 55555555555555 (ก็บ้าจริงนี่หว่า5555555555) แต่ตอนนั้นนางก็อยู่ด้วยแบบห่างๆนะ แบบนาหวงเรามากมั้ง อาจจะเพราะเป็นน้องสาวคนเดียว
...บทสรุปคือ หลังจากพี่วิมย้ายรร.ไป ก็มีโทรหาเราบ้าง จริงๆก็บ่อยนะ แต่นางบอกเรียนหนักด้วยอะไรด้วย เลยไม่ค่อยได้คุยบ่อยมาก จนสุดท้ายนางก็ไปมีแฟนจ้า แต่นางบอกเราคนแรกเลยว่านางมีแฟน เราก็ไม่ได้รู้สึกเจ็บหรือจุกหรือเสียใจอะไรนะ อาจจะเพราะตอนนั้นเราก็ขึ้นม.ปลายแล้วด้วย ที่สำคัญ เราขึ้นม.ปลายได้เพราะพี่วิมติวให้เลยนะ อิอิ พอนางมีแฟนก็คุยกับเราน้อยลง จนไม่ได้คุยเลย แต่ก็มีโทรมาบ้าง เราโทรบ้าง จนปัจจุบัน นางแต่งงานกับสาวคนนี้แหล่ะค้า ไว้จบเรื่องของเราทั้งหมดจะมาฝอยเรื่องพี่วิมกับเจ้าสาวของนางให้ฟัง55555555
... ตอนนี้ก็ตีสี่กว่าแล้ว จบเรื่องประสบการณ์ความรักของเซย์โกะไป 1 เรื่องแล้วค่า เดี๋ยววันนี้ดึกจะมาต่อเรื่องต่อไปให้ฟังนะคะ ขอตัวไปนอนก่อน ...
ปล.พี่แซงและคุณสัมมี ถ้าเข้ามาอ่านอย่าได้หงุดหงิดไปนะคะ รักทั้งสอง555555555555555555555555555555