เค้ามีแฟนแล้วแต่ยังโทรมาบอกคิดถึงเราอยู่

เรารู้จักผู้ชายคนนี้ตั้งแต่ม.ต้นแล้วคะเราแก่กว่าเค้าปีนึงเค้าเปนน้องที่สนิทของเพื่อนที่เรียนห้องเดียวกับเรา เรารู้สึกชอบคนนี้มาตั้งแต่ตอนนั้นเลยแต่ด้วยความที่เราอายเลยไม่กล้าบอกเค้า พอเราจบม.3เราก็ย้ายที่เรียนแล้วก็ไม่ได้เจอกันอีกเลย มาเจออีกทีเหนในเฟสบุ้คน้องคนนึงคะเค้าขึ้นสถานะคบกัน เราเลยรีบแอดไปเลย เค้าก็รับนะตอนนั้นเค้าเรียนอยู่มหาลัยปี1หล้ะ จำได้เลยเราคุยกันในแชทครั้งแรกประมาณเดือนส.ค.ปี55 เราคุยกันมาเรื่อยๆคุยแบบไม่มีสถานะจนมาถึงก่อนวาเลนไทน์ เราไปหาเค้าคะตอนนั้นคือหนีที่บ้านไปด้วย ปิดการติดต่อทุกทาง เราไปอยู่กับเค้าประมาณอาทิตย์นึง เค้าดีนะดูแลเราดีทุกอย่าง เช้าเค้าตื่นไปเรียนเที่ยงเค้าก็กลับมากินข้าวกับเราที่หอแล้วกลับไปเรียนต่อเยนก็ไปหาไรกินด้วยกัน ขนาดเราไปเมากับเพื่อนเค้าง่วงมีเรียนเช้าเค้าก็รอเรากลับไปนอนด้วยทั้งๆที่เราบอกเด๋วนอนกับเพื่อนก็ได้มันดึกแล้วเค้าก็บอกว่าจะรอเราเลยต้องกลับ เค้าพาเราไปเจอเพื่อนๆเค้าพาไปเที่ยวผับเราแต่งตัวโป๊ก็ให้เราเปลี่ยนชุดสะงั้น วาเลนไทน์ก็นอนกอดกัน ตอนนั้นคิดว่าอยากหยุดเวลาจ้งอยากอยู่แบบนี้นานๆจนครบอาทิตย์นึงเราก็ต้องกลับบ้าน พอเราห่างกันเราคิดถึงเค้ามากนะคิดถึงจนร้องไห้เลย แล้วประมาณ1เดือนเค้าก็เริ่มเปลี่ยนไป ไม่ค่อยตอบแชท อ่านไม่ตอบ ตอนน้นเรารู้สึกไม่โอเคมากๆอ้ะคือมันผูกพันไปแล้วไงถึงจะเวลาสั้นๆเหอะ เค้าก็มาสารภาพกับเราว่ามีแฟนอยู่แล้ว เราช้อคเลยทำไรไม่ถูกปิดเฟสเลยคะ หนีทุกอย่างไม่อยากรับรู้อะไรทั้งนั้น จนเราสมัครเฟสใหม่ในปีเดียวกันนั้นแหล้ะก่อนวันลอยกระทงเค้าแอดเฟรนด์มาตอนนั้นเราก็รับนะ คือเหมือนทำใจได้แล้วแค่ยังคิดถึงเฉยๆไม่ได้โกรธเกลียดเค้าเลยออกจะรักมากด้วยซ้ำ เราก็คุยกันปกติคะเหมือนเพื่อนกันจนวันลอยกระทงเค้าเปิดตัวแฟนใหม่เค้า เราก็งงๆเออเจบดีแต่ไม่เปนไรก็คุยกันมาตลอด แต่เราจะมีคำแทนตัวเรียกกัน เหมือนคนเปนแฟนกันอ่ะแต่ไม่ใช่ แฟนเค้ามาเหนเราคุยกันในไลน์เรียกกันแบบนั้น เราไม่อยากให้เค้าทะเลาะกันก็เลยห่างออกมาให้ แต่จะเปนเค้าเองมากกว่าถ้าไม่ได้อยู่กับแฟนจะโทรมาบอกคิดถึงเราตลอด เราก็คิดถึงเค้านะแต่ทำอะไรไม่ได้ ทุกวันนี้นานๆทีเค้าก็ยังโทรมาคะ ผิดมากมั้ยที่เค้าโทรมาบอกคิดถึงเราอยู่ เราก็คิดถึงเค้าเช่นกัน