พิมพ์ไปก็ร้องไห้ไป หัวเราะตัวเองไป...บ้าดีเน๊อะ เราอายุ 27 ปีแล้วแต่เรียนยังไม่จบเลยค่ะ เราไม่อยากออกจากบ้านเพราะอ้วนไง...
ไปไหนคนก็มองแปลกๆ เจอคุณครูสมัยเรียนท่านก็เดินหลีกเราไปไกลมาก มองเราเหมือนรังเกียจที่เราอ้วนตัวใหญ่ขวางทางเขา
ตัวประหลาดเน๊อะ มาคิดๆ ดูนี่เราไม่ยอมออกจากบ้านไปไหนไกลๆมา 4 ปีแล้วมั๊ง...
ยิ่งนานวันที่บ้านก็จนลง เราก็เรียนไม่จบสักที สอบกี่ทีๆ ก็ตก ตกจนท้อ ไปสมัครเป็นแม่บ้านที่สถานเลี้ยงเด็กเขาก็เงียบ
ก็คงเพราะเราอ้วนนั่นแหละ สังคมเลยรังเกียจ เราหนักตั้ง 122 เมื่อเดือนที่แล้วเพิ่งเริ่มลดน้ำหนักจริงจัง ก็ลดมาเหลือ 118
แต่ก็อ้วนอยู่ดี 5555...
เคยคิดนะว่าถ้าเรียนจบ ถ้าน้ำหนักลดก็น่าจะหางานทำได้ น่าจะเดินไปที่ไหนๆ ได้ไม่อายใคร น่าจะมีอะไรให้พ่อกับแม่ภูมิใจบ้าง...
ฝันกลางวันชัดๆ 5555..
พอคนมันจะเข้าตาจน อะไรๆ มันก็แย่ อยู่ๆ แม่เราก็ป่วย สดๆ ร้อนๆ เมื่อไม่กี่อาทิตย์ก่อน อยู่ๆ หมอบอกว่ากระดูกสันหลังทับเส้นต้องผ่า ต้องรักษาไปตลอด ห้ามทำงานหนัก ห้ามก้ม แถมมีปัญหามดลูก เราจำไม่ได้ว่าหมอเรียกกว่าอะไร แต่แม่เรามดลูกหลุดออกมาข้างนอก ถ่ายเบาไม่ได้ แม่เจ็บจนก้าวขาไม่ออก เราต้องอุ้มแม่ไปเข้าห้องน้ำ แล้วแม่ก็ต้องยื่นฉี่ทั้งๆ แบบนั้น ฉี่ไปก็ร้องไห้ไปทั้งแม่ทั้นลูก 55555...
บ้านเราเป็นชาวสวนมีบ่อปลากับลูกหมู 3 ตัว //น่ารักเน๊อะ 55 พ่อบอกให้เรารับผิดชอบงานบ้านแล้วก็ตั้งใจเรียนพอ
พ่อบอกว่ายังทัน ไม่ถึง 30 ก็ยังทัน...ตั้งใจเรียนนะลูก พ่อรักเรามากเรารู้...
แต่เราเป็นลูกที่แย่มาก เราเรียนไม่จบเหมือนลูกบ้านอื่น แถมไม่กล้าออกจากบ้าน ยิ่งพอแม่ป่วยคนที่ทำงานหนักเลยเป็นพ่อ
พ่อก็แก่ลงทุกวัน ตัวเล็กลงทุกวัน เราพยายามไปช่วยงานสวน แต่ก็ไม่มีอะไรดีขึ้นเลย งานเบาลงแต่เงินไม่เคยเพิ่มขึ้น
เรามัวทำอะไรอยู่....
เมื่อเช้าพ่อบอกว่าเดือนหน้าบ้านเราจะเหลือเงินแค่ 300 เราช็อค ไม่เคยคิดว่าบ้านเราจะมาถึงจุดนี้ เราไม่อยากเป็นแบบนี้แล้ว เราสงสารพ่อกับแม่
ในเมื่อเรียนไปมันก็ไม่จบสักที อายุก็ปูนนี้แล้ว ไปทำงานเถอะนะ แต่...ใครจะรับ เรากลัวมาก ไม่อยากเจอสายตากับท่าทางแบบนั้นอีกแล้ว
เครียดอ่ะ เครียดมาก ถ้าเราเก่งกว่านี้ ทำงานหาเงินได้เหมือนใครเขา หรือถ้าไม่มีเราสักคนค่าใช้จ่ายที่บ้านคงลดไปเยอะ อย่างน้อยก็ค่ากินค่าอยู่ค่าน้ำไฟ พ่อกับแม่คงไม่ต้องลำบากแบบนี้
เราอยากทำงาน ความรู้แค่นี้จะให้ไปเป็นคนใช้บ้านไหนก็ได้ขอแค่มีข้าวกินมีที่ซุกหัวนอน เราเห็นเรตเงินเดือน12000 เราขอหมื่นเดียวก็ได้ ขอแค่ได้ส่งไปให้ที่บ้านเดือนล่ะหมื่น ได้ใช้หนี้ได้จ่ายค่ายา ได้ช่วยพ่อกับแม่บ้าง วันนี้นั่งหางานในเว็บในใจก็กลัวไปสารพัด
เขาจะปฎิเสธเราแบบไหน เขาจะมองเรายังไงตอนของานเขา เขาจะรังเกียจคนงานแม่บ้านที่อ้วนตุ๊ต๊ะมากมั้ย
มีคนใจดีคนไหนขาดแม่บ้านบ้างมั้ย? 5555.. //โอเค ไม่ขำ
ก็จริงจังแหละ แต่แอบกลัวเลยพยายามขำกลบเกลื่อน เราเป็นคนแบบนี้เอะอะก็ยิ้มไว้ก่อน จนบางคนเขารำคาญมั๊ง เพื่อนเคยถามว่าเคยโกรธใครมั้ย ทำไมเอาแต่ยิ้ม เราก็ยิ้มมมอีกนั่นแหละ ใครจะไม่เคยโกรธเราแค่ไม่ชอบโวยวายเท่านั้นเอง
จริงสิ นี่เราต้องโฆษณาตัวเองนี่นาะถ้าอยากจะไปเป็นแม่บ้านบ้านไหน เราทำกับข้าวกับทำงานบ้านเทพได้นะ ทำดีด้วยไม่ได้โม้
เพราะถึงจะเก็บตัวแต่ก็ดูแลบ้านคนเดียวเองทั้งหมด หมา 5 ตัว แมวอีก 4 เราก็เลี้ยงนะ ถึงจะพันธุ์ทางไก่กาที่เขาเอามาทิ้งแล้วบ้านเราสงสารเลยเก็บมาเลี้ยงก็เถอะ โดยเฉพาะแมวนี่อ้วนทุกตัวเลย เหมือนเราไง Orz...
อีกอย่างที่อาจนับเป็นข้อดีคือทั้งชีวิตเราไม่เคยขโมยของ ตั้งแต่เล็กยันโตเคยแต่ทำของหาย.. //เอิ่ม
ไม่ใช่ว่าลดละเลิกกิเลสได้หรือจิตใจไร้ความโลภหรอกนะ เรายังเป็นคนธรรมดา แค่รู้สึกว่าการขโมยของคนอื่นยังไงก็ได้ไม่คุ้มเสีย ยิ่งขโมยก็ยิ่งเคยชินขโมยหนักขึ้นเรื่อยๆ เราเคยเห็นคนแบบนี้มาแล้ว สุดท้ายถ้าไม่โดนจับก็ต้องแพ้ภัยตัวเอง สู้ตั้งใจทำงานหาเงินสุจริตถึงหาได้น้อยแต่ก็ได้นานไม่ดีกว่าหรอ
พิมพ์ไปก็เหมือนได้ระบาย น้ำตาหยุดไหลซะงั้น ขอบคุณที่ฟังเราบ่นนะ เราไม่รู้จะคุยกับใครจริงๆ
ปล.สรุปว่าอยากหางานทำ แต่ดันมาเผาตัวเองในพันทิปเพื่ออะไรเนี่ย 5555...
แต่ๆๆๆ ถ้าได้งานจากคนในพันทิปจริงๆ ก็ดีนะ เพราะอ่านที่เราพิมพ์ไปคงรู้ว่าเราอ้วน คงไม่ช็อคตอนเห็นหน้าไรงี้ T_T
เราแท็กไม่เป็นมั่วรึเปล่าไม่รู้ ขอโทษค่ะ
ชีวิตถึงทางตัน เรียนไม่จบ หางานไม่ได้ จะไปเป็นคนใช้เขาก็ยังไม่รู้ว่าจะเริ่มยังไง 5555...
ไปไหนคนก็มองแปลกๆ เจอคุณครูสมัยเรียนท่านก็เดินหลีกเราไปไกลมาก มองเราเหมือนรังเกียจที่เราอ้วนตัวใหญ่ขวางทางเขา
ตัวประหลาดเน๊อะ มาคิดๆ ดูนี่เราไม่ยอมออกจากบ้านไปไหนไกลๆมา 4 ปีแล้วมั๊ง...
ยิ่งนานวันที่บ้านก็จนลง เราก็เรียนไม่จบสักที สอบกี่ทีๆ ก็ตก ตกจนท้อ ไปสมัครเป็นแม่บ้านที่สถานเลี้ยงเด็กเขาก็เงียบ
ก็คงเพราะเราอ้วนนั่นแหละ สังคมเลยรังเกียจ เราหนักตั้ง 122 เมื่อเดือนที่แล้วเพิ่งเริ่มลดน้ำหนักจริงจัง ก็ลดมาเหลือ 118
แต่ก็อ้วนอยู่ดี 5555...
เคยคิดนะว่าถ้าเรียนจบ ถ้าน้ำหนักลดก็น่าจะหางานทำได้ น่าจะเดินไปที่ไหนๆ ได้ไม่อายใคร น่าจะมีอะไรให้พ่อกับแม่ภูมิใจบ้าง...
ฝันกลางวันชัดๆ 5555..
พอคนมันจะเข้าตาจน อะไรๆ มันก็แย่ อยู่ๆ แม่เราก็ป่วย สดๆ ร้อนๆ เมื่อไม่กี่อาทิตย์ก่อน อยู่ๆ หมอบอกว่ากระดูกสันหลังทับเส้นต้องผ่า ต้องรักษาไปตลอด ห้ามทำงานหนัก ห้ามก้ม แถมมีปัญหามดลูก เราจำไม่ได้ว่าหมอเรียกกว่าอะไร แต่แม่เรามดลูกหลุดออกมาข้างนอก ถ่ายเบาไม่ได้ แม่เจ็บจนก้าวขาไม่ออก เราต้องอุ้มแม่ไปเข้าห้องน้ำ แล้วแม่ก็ต้องยื่นฉี่ทั้งๆ แบบนั้น ฉี่ไปก็ร้องไห้ไปทั้งแม่ทั้นลูก 55555...
บ้านเราเป็นชาวสวนมีบ่อปลากับลูกหมู 3 ตัว //น่ารักเน๊อะ 55 พ่อบอกให้เรารับผิดชอบงานบ้านแล้วก็ตั้งใจเรียนพอ
พ่อบอกว่ายังทัน ไม่ถึง 30 ก็ยังทัน...ตั้งใจเรียนนะลูก พ่อรักเรามากเรารู้...
แต่เราเป็นลูกที่แย่มาก เราเรียนไม่จบเหมือนลูกบ้านอื่น แถมไม่กล้าออกจากบ้าน ยิ่งพอแม่ป่วยคนที่ทำงานหนักเลยเป็นพ่อ
พ่อก็แก่ลงทุกวัน ตัวเล็กลงทุกวัน เราพยายามไปช่วยงานสวน แต่ก็ไม่มีอะไรดีขึ้นเลย งานเบาลงแต่เงินไม่เคยเพิ่มขึ้น
เรามัวทำอะไรอยู่....
เมื่อเช้าพ่อบอกว่าเดือนหน้าบ้านเราจะเหลือเงินแค่ 300 เราช็อค ไม่เคยคิดว่าบ้านเราจะมาถึงจุดนี้ เราไม่อยากเป็นแบบนี้แล้ว เราสงสารพ่อกับแม่
ในเมื่อเรียนไปมันก็ไม่จบสักที อายุก็ปูนนี้แล้ว ไปทำงานเถอะนะ แต่...ใครจะรับ เรากลัวมาก ไม่อยากเจอสายตากับท่าทางแบบนั้นอีกแล้ว
เครียดอ่ะ เครียดมาก ถ้าเราเก่งกว่านี้ ทำงานหาเงินได้เหมือนใครเขา หรือถ้าไม่มีเราสักคนค่าใช้จ่ายที่บ้านคงลดไปเยอะ อย่างน้อยก็ค่ากินค่าอยู่ค่าน้ำไฟ พ่อกับแม่คงไม่ต้องลำบากแบบนี้
เราอยากทำงาน ความรู้แค่นี้จะให้ไปเป็นคนใช้บ้านไหนก็ได้ขอแค่มีข้าวกินมีที่ซุกหัวนอน เราเห็นเรตเงินเดือน12000 เราขอหมื่นเดียวก็ได้ ขอแค่ได้ส่งไปให้ที่บ้านเดือนล่ะหมื่น ได้ใช้หนี้ได้จ่ายค่ายา ได้ช่วยพ่อกับแม่บ้าง วันนี้นั่งหางานในเว็บในใจก็กลัวไปสารพัด
เขาจะปฎิเสธเราแบบไหน เขาจะมองเรายังไงตอนของานเขา เขาจะรังเกียจคนงานแม่บ้านที่อ้วนตุ๊ต๊ะมากมั้ย
มีคนใจดีคนไหนขาดแม่บ้านบ้างมั้ย? 5555.. //โอเค ไม่ขำ
ก็จริงจังแหละ แต่แอบกลัวเลยพยายามขำกลบเกลื่อน เราเป็นคนแบบนี้เอะอะก็ยิ้มไว้ก่อน จนบางคนเขารำคาญมั๊ง เพื่อนเคยถามว่าเคยโกรธใครมั้ย ทำไมเอาแต่ยิ้ม เราก็ยิ้มมมอีกนั่นแหละ ใครจะไม่เคยโกรธเราแค่ไม่ชอบโวยวายเท่านั้นเอง
จริงสิ นี่เราต้องโฆษณาตัวเองนี่นาะถ้าอยากจะไปเป็นแม่บ้านบ้านไหน เราทำกับข้าวกับทำงานบ้านเทพได้นะ ทำดีด้วยไม่ได้โม้
เพราะถึงจะเก็บตัวแต่ก็ดูแลบ้านคนเดียวเองทั้งหมด หมา 5 ตัว แมวอีก 4 เราก็เลี้ยงนะ ถึงจะพันธุ์ทางไก่กาที่เขาเอามาทิ้งแล้วบ้านเราสงสารเลยเก็บมาเลี้ยงก็เถอะ โดยเฉพาะแมวนี่อ้วนทุกตัวเลย เหมือนเราไง Orz...
อีกอย่างที่อาจนับเป็นข้อดีคือทั้งชีวิตเราไม่เคยขโมยของ ตั้งแต่เล็กยันโตเคยแต่ทำของหาย.. //เอิ่ม
ไม่ใช่ว่าลดละเลิกกิเลสได้หรือจิตใจไร้ความโลภหรอกนะ เรายังเป็นคนธรรมดา แค่รู้สึกว่าการขโมยของคนอื่นยังไงก็ได้ไม่คุ้มเสีย ยิ่งขโมยก็ยิ่งเคยชินขโมยหนักขึ้นเรื่อยๆ เราเคยเห็นคนแบบนี้มาแล้ว สุดท้ายถ้าไม่โดนจับก็ต้องแพ้ภัยตัวเอง สู้ตั้งใจทำงานหาเงินสุจริตถึงหาได้น้อยแต่ก็ได้นานไม่ดีกว่าหรอ
พิมพ์ไปก็เหมือนได้ระบาย น้ำตาหยุดไหลซะงั้น ขอบคุณที่ฟังเราบ่นนะ เราไม่รู้จะคุยกับใครจริงๆ
ปล.สรุปว่าอยากหางานทำ แต่ดันมาเผาตัวเองในพันทิปเพื่ออะไรเนี่ย 5555...
แต่ๆๆๆ ถ้าได้งานจากคนในพันทิปจริงๆ ก็ดีนะ เพราะอ่านที่เราพิมพ์ไปคงรู้ว่าเราอ้วน คงไม่ช็อคตอนเห็นหน้าไรงี้ T_T
เราแท็กไม่เป็นมั่วรึเปล่าไม่รู้ ขอโทษค่ะ