ยินดีที่ได้รู้จักเพื่อนๆที่กำลังอ่านกระทู้ของเรานี้ อยากได้กำลังใจจากเพื่อนๆ อยากได้ข้อคิดดีจากเพื่อนๆ อยากได้ความช่วยเหลือจากเพื่อนๆ เรื่องราวทั้งหมดนี้เป็นเรื่องจริงที่เกิดขึ้นกับชิวิตเรา เราทำดีมาตลอดแต่ทำไมสองสามปีมานี้ชีวิตเราถึงขุนไม่ขึ้นสักที เราท้อเหลือเกินค่ะอยากร้องไห้ มองไปทิศทางใดก็ตันไปหมด อยากขอความเมตาขอโอกาสค่ะ
ปัจจุบันเราพักอาศัยอยู่กับคุณแม่และน้องชายค่ะ เราเป็นเสาหลักของที่บ้านมาตลอดตั้งแต่เล็กๆอาชีพค้าขายค่ะ เราและน้องชายขายก๋วยเตี๊ยวลุยสวนค่ะ พอขายได้ค่ะบางวันดีบางวันไม่ดี เพราะเนื่องจากลุยสวนไม่ใช่อาหารหลักที่คนต้องทาน ทำให้บางวันขายไม่ค่อยดี แต่ก็สู้กันมาสองพี่น้องเราพี่สาวเป็นคนห่อน้องชายใส่ถุงคิดเงิน เป็นอะไรที่สุขบ้างทุกข์บ้างค่ะ วันที่สุขหน้าบานเป็นจานดาวเทียมค่ะ555 คือวันที่เราขายดีน้ำจิ้มหมดยกขวดโหลเทให้ลูกค้า ลูกค้าบอกว่าอร่อยก็ตรงนี้แหละยกโหลเท555 น้ำจิ้มเป็นอะไรที่ขึ้นชื่อและดังในบริเวณพื้นที่ตรงนั้นค่ะว่าน้ำจิ้มอร่อยแซ่บ อีกอย่างหนึ่งคือเราขายถูกมากค่ะ 35 บาทไส้แน่นๆค่ะ ไม่งกเครื่องจนลูกค้าเอ่ยปากค่ะว่าแบบนี้ได้กำไรหรอ วันที่เศร้าคือวันที่เราขายไม่ค่อยดีวันนั้นก็จะเงียบแต่ถึงบ้านปุปต้องหน้าบานกันเพราะจะไม่บอกคุณแม่ว่าขายไม่ดี เพราะไม่อยากให้คุณแม่ไม่สบายใจหรือคิดมาก เพราะคุณแม่ไม่ค่อยแข็งแรงค่ะ ก็บอกดีทุกวันตลอดๆค่ะ555 เราและน้องภูมิใจมากค่ะที่ลูกค้าชมว่าของเราดีอร่อยและถูกค่ะ เราและน้องคิดเสมอค่ะว่าเราเอาตัวเราเป็นบรรทัดฐานเราชอบของดีอร่อยและถูกเราจะทำให้ลูกค้าได้แบบนั้นค่ะ แต่ตอนนี้ไม่ได้เป็นแบบนั้นแล้วค่ะเราไม่ได้ขายลุยสวนแล้วค่ะ สิ่งหนึ่งที่เราไม่เคยบอกใครแม้แต่ลูกค้าเราก็ไม่เคยบอกอ่ะค่ะ ว่าน้ำจิ้มเราไม่ได้ทำเองค่ะ ทุกครั้งที่ลูกค้าชมน้ำจิ้มเรากับน้องก็ได้แต่ยิ้มน้อมรับ แต่มันเจ็บลึกในใจมากค่ะเคยคุยกับน้องค่ะว่าถ้าเราทำเองเราคงภูมิใจได้เต็มร้อยเน้อ แต่เราไปรับเค้ามาค่ะเราคิดเสมอค่ะว่าหากเรามีความตั้งใจสักวันหนึ่งพี่เค้าจะบอกสูตรกับเราแต่แล้วเมื่อฟ้าผ่าลงมา สิ่งที่เราคาดหวังว่าพี่เค้าจะสอนให้เราทำก็ทลายหมด เพราะพี่เค้าแจ้งเราว่าจะไม่ทำให้แล้ว เราเสียใจมากไม่รู้ว่าตัวเองทำอะไรผิด ไม่มีสาเหตุไม่มีเหตุผลอะไรให้เราเลย คิดอะไรไม่ออกค่ะว่าถ้าไม่ขายลุยสวนเราจะทำอะไรดีพี่เค้าแจ้งเราล่วงหน้าประมาณ1เดือนให้เราเตรียมตัว เราตัดสินใจค่ะว่าเราจะไปกู้เงินที่ไหนสักแห่งเพื่อนำเงินมาลงทุนทำอะไรเป็นของตัวเองทำด้วยตัวเอง เราได้ไปกู้เงินกับธนาคารออมสินตอนยื่นเอกสารก็ห้าสิบห้าสิบค่ะว่าจะผ่านหรือไม่ผ่านค่ะ สุดท้ายความฝันก็เป็นจริงทางธนาคารแจ้งว่าเราได้รับการอนุมัติวงเงินสามหมื่นบาท ดอกเบี้ยร้อยละ1บาท เรามาคิดต่อยอดทำอะไรด้วยตัวเองนั่นคือขายก๋วยเตี๊ยวแคะ สิ่งนี้เป็นความฝันของเราน้องและแม่มาตลอด อยากมีร้านก๋วยเตี๊ยวเล็กๆสักร้านหนึ่งทำเป็นเพลิง ความฝันกำลังเป็นจริงแต่เมื่อเช้าวันเสาร์ที่ 21 มกราคม 2560 เราและน้องกำลังจะไปดูอุปกรณ์กันแต่แล้วก็เกิดเหตุการ์ณที่ทำให้ความฝันล่มสลายหมดทุกสิ่งทุกอย่างในวันนั้น วันนั้นมีรถตัดหน้ามอเตอร์ไซด์เรา ทำให้เราต้องหักหลบและเราก็ไปชนท้ายรถคันหนึ่งเข้า คันที่ตัดหน้าเราขับหนีหายไปเลย ทิ้งไว้แต่เราและน้องที่ไปชนท้ายรถ เราและน้องเจ็บแต่น้องจะเจ็บเยอะกว่าคือขาขวาหัก เป็นการขึ้นโรงพักในครั้งแรกเราร้องไห้ปานใจจะขาด คิดในใจเราผิดแน่ๆเพราะเราชนท้ายรถเค้า ความฝันที่เราจะได้ไปซื้ออุปกรณ์ทำก๋วยเตี๊ยว หายไปหมดจริงๆค่ะ เราร้องไห้อยากจะตายไม่อยากรับรู้ไม่อยากแบกภาระอะไรใดๆอีก เราเหนื่อยกับชีวิตเหนื่อยมาตลอดทำดีไม่เคยได้ดี ชีวิตนี้ทำเพื่อแม่เพื่อน้องมาตลอด แม่สอนมาดีเชื่อคำแม่ทุกอย่าง แม่พูดกับเรามาตลอดค่ะ ชีวิตเอ๋งทำให้แม่ให้น้องมาตลอดเอ๋งต้องได้ดี แต่เราก็ทิ้งแม่ไม่ได้อดทนสู้มากับน้องทำทุกอย่างให้ดีขึ้นให้แม่สบายใจ แต่เมื่อโชคชะตาฟ้าลิขิตให้เป็นแบบนี้เราต้องอดทนต้องสู้และก้าวไปข้างหน้า ชีวิตเราทำดีมาตลอดบางครั้งทำดีจนท้อ บุญกุศลที่เราทำเราขอโอกาสอยากใช้ในชาตินี้บ้าง
เราขอยืนยันว่าเราไม่ได้เป็นมิจฉาชีพแต่อย่างใด เราอยากขอโอกาสขอความเมตตาจากผู้ใจบุญทั้งหลายขอได้โปรดช่วยเหลือเราหน่อยค่ะ เราต้องการที่จะยืมเงินใครสักคนมาลงทุนค้าขาย เพื่อนำมาประกอบอาชีพขายก๋วยเตี๋ยวที่เป็นความฝันของที่บ้านค่ะ เรายินดีให้ตรวจสอบและเขียนเป็นลายลักษณ์อักษรเป็นสัญญายืมเงิน หรือจะคิดดอกเบี้ยถูกๆกับเราก็ยินดีค่ะ เงินส่วนนี้เราจะนำมาประกอบอาชีพจริงๆค่ะ เราไม่เคยเป็นหนี้นอกระบบใดๆ หากเราได้รับความช่วยเหลือจากคุณในครั้งนี้หนี้บุญคุณที่ยิ่งใหญ่ในครั้งนี้เราและครอบครัวจะทดแทนให้คุณในชาตินี้ และจะเป็นการพลิกชีวิตเราและครอบครัวให้ได้มีอาชีพในฝันและมั่นคงค่ะ เราขอความเมตตาขอโอกาสแกเราด้วยนะค่ะ
ทำดีแล้วได้ดีมีจริงมั้ย...ความหวังของชีวิต
ปัจจุบันเราพักอาศัยอยู่กับคุณแม่และน้องชายค่ะ เราเป็นเสาหลักของที่บ้านมาตลอดตั้งแต่เล็กๆอาชีพค้าขายค่ะ เราและน้องชายขายก๋วยเตี๊ยวลุยสวนค่ะ พอขายได้ค่ะบางวันดีบางวันไม่ดี เพราะเนื่องจากลุยสวนไม่ใช่อาหารหลักที่คนต้องทาน ทำให้บางวันขายไม่ค่อยดี แต่ก็สู้กันมาสองพี่น้องเราพี่สาวเป็นคนห่อน้องชายใส่ถุงคิดเงิน เป็นอะไรที่สุขบ้างทุกข์บ้างค่ะ วันที่สุขหน้าบานเป็นจานดาวเทียมค่ะ555 คือวันที่เราขายดีน้ำจิ้มหมดยกขวดโหลเทให้ลูกค้า ลูกค้าบอกว่าอร่อยก็ตรงนี้แหละยกโหลเท555 น้ำจิ้มเป็นอะไรที่ขึ้นชื่อและดังในบริเวณพื้นที่ตรงนั้นค่ะว่าน้ำจิ้มอร่อยแซ่บ อีกอย่างหนึ่งคือเราขายถูกมากค่ะ 35 บาทไส้แน่นๆค่ะ ไม่งกเครื่องจนลูกค้าเอ่ยปากค่ะว่าแบบนี้ได้กำไรหรอ วันที่เศร้าคือวันที่เราขายไม่ค่อยดีวันนั้นก็จะเงียบแต่ถึงบ้านปุปต้องหน้าบานกันเพราะจะไม่บอกคุณแม่ว่าขายไม่ดี เพราะไม่อยากให้คุณแม่ไม่สบายใจหรือคิดมาก เพราะคุณแม่ไม่ค่อยแข็งแรงค่ะ ก็บอกดีทุกวันตลอดๆค่ะ555 เราและน้องภูมิใจมากค่ะที่ลูกค้าชมว่าของเราดีอร่อยและถูกค่ะ เราและน้องคิดเสมอค่ะว่าเราเอาตัวเราเป็นบรรทัดฐานเราชอบของดีอร่อยและถูกเราจะทำให้ลูกค้าได้แบบนั้นค่ะ แต่ตอนนี้ไม่ได้เป็นแบบนั้นแล้วค่ะเราไม่ได้ขายลุยสวนแล้วค่ะ สิ่งหนึ่งที่เราไม่เคยบอกใครแม้แต่ลูกค้าเราก็ไม่เคยบอกอ่ะค่ะ ว่าน้ำจิ้มเราไม่ได้ทำเองค่ะ ทุกครั้งที่ลูกค้าชมน้ำจิ้มเรากับน้องก็ได้แต่ยิ้มน้อมรับ แต่มันเจ็บลึกในใจมากค่ะเคยคุยกับน้องค่ะว่าถ้าเราทำเองเราคงภูมิใจได้เต็มร้อยเน้อ แต่เราไปรับเค้ามาค่ะเราคิดเสมอค่ะว่าหากเรามีความตั้งใจสักวันหนึ่งพี่เค้าจะบอกสูตรกับเราแต่แล้วเมื่อฟ้าผ่าลงมา สิ่งที่เราคาดหวังว่าพี่เค้าจะสอนให้เราทำก็ทลายหมด เพราะพี่เค้าแจ้งเราว่าจะไม่ทำให้แล้ว เราเสียใจมากไม่รู้ว่าตัวเองทำอะไรผิด ไม่มีสาเหตุไม่มีเหตุผลอะไรให้เราเลย คิดอะไรไม่ออกค่ะว่าถ้าไม่ขายลุยสวนเราจะทำอะไรดีพี่เค้าแจ้งเราล่วงหน้าประมาณ1เดือนให้เราเตรียมตัว เราตัดสินใจค่ะว่าเราจะไปกู้เงินที่ไหนสักแห่งเพื่อนำเงินมาลงทุนทำอะไรเป็นของตัวเองทำด้วยตัวเอง เราได้ไปกู้เงินกับธนาคารออมสินตอนยื่นเอกสารก็ห้าสิบห้าสิบค่ะว่าจะผ่านหรือไม่ผ่านค่ะ สุดท้ายความฝันก็เป็นจริงทางธนาคารแจ้งว่าเราได้รับการอนุมัติวงเงินสามหมื่นบาท ดอกเบี้ยร้อยละ1บาท เรามาคิดต่อยอดทำอะไรด้วยตัวเองนั่นคือขายก๋วยเตี๊ยวแคะ สิ่งนี้เป็นความฝันของเราน้องและแม่มาตลอด อยากมีร้านก๋วยเตี๊ยวเล็กๆสักร้านหนึ่งทำเป็นเพลิง ความฝันกำลังเป็นจริงแต่เมื่อเช้าวันเสาร์ที่ 21 มกราคม 2560 เราและน้องกำลังจะไปดูอุปกรณ์กันแต่แล้วก็เกิดเหตุการ์ณที่ทำให้ความฝันล่มสลายหมดทุกสิ่งทุกอย่างในวันนั้น วันนั้นมีรถตัดหน้ามอเตอร์ไซด์เรา ทำให้เราต้องหักหลบและเราก็ไปชนท้ายรถคันหนึ่งเข้า คันที่ตัดหน้าเราขับหนีหายไปเลย ทิ้งไว้แต่เราและน้องที่ไปชนท้ายรถ เราและน้องเจ็บแต่น้องจะเจ็บเยอะกว่าคือขาขวาหัก เป็นการขึ้นโรงพักในครั้งแรกเราร้องไห้ปานใจจะขาด คิดในใจเราผิดแน่ๆเพราะเราชนท้ายรถเค้า ความฝันที่เราจะได้ไปซื้ออุปกรณ์ทำก๋วยเตี๊ยว หายไปหมดจริงๆค่ะ เราร้องไห้อยากจะตายไม่อยากรับรู้ไม่อยากแบกภาระอะไรใดๆอีก เราเหนื่อยกับชีวิตเหนื่อยมาตลอดทำดีไม่เคยได้ดี ชีวิตนี้ทำเพื่อแม่เพื่อน้องมาตลอด แม่สอนมาดีเชื่อคำแม่ทุกอย่าง แม่พูดกับเรามาตลอดค่ะ ชีวิตเอ๋งทำให้แม่ให้น้องมาตลอดเอ๋งต้องได้ดี แต่เราก็ทิ้งแม่ไม่ได้อดทนสู้มากับน้องทำทุกอย่างให้ดีขึ้นให้แม่สบายใจ แต่เมื่อโชคชะตาฟ้าลิขิตให้เป็นแบบนี้เราต้องอดทนต้องสู้และก้าวไปข้างหน้า ชีวิตเราทำดีมาตลอดบางครั้งทำดีจนท้อ บุญกุศลที่เราทำเราขอโอกาสอยากใช้ในชาตินี้บ้าง
เราขอยืนยันว่าเราไม่ได้เป็นมิจฉาชีพแต่อย่างใด เราอยากขอโอกาสขอความเมตตาจากผู้ใจบุญทั้งหลายขอได้โปรดช่วยเหลือเราหน่อยค่ะ เราต้องการที่จะยืมเงินใครสักคนมาลงทุนค้าขาย เพื่อนำมาประกอบอาชีพขายก๋วยเตี๋ยวที่เป็นความฝันของที่บ้านค่ะ เรายินดีให้ตรวจสอบและเขียนเป็นลายลักษณ์อักษรเป็นสัญญายืมเงิน หรือจะคิดดอกเบี้ยถูกๆกับเราก็ยินดีค่ะ เงินส่วนนี้เราจะนำมาประกอบอาชีพจริงๆค่ะ เราไม่เคยเป็นหนี้นอกระบบใดๆ หากเราได้รับความช่วยเหลือจากคุณในครั้งนี้หนี้บุญคุณที่ยิ่งใหญ่ในครั้งนี้เราและครอบครัวจะทดแทนให้คุณในชาตินี้ และจะเป็นการพลิกชีวิตเราและครอบครัวให้ได้มีอาชีพในฝันและมั่นคงค่ะ เราขอความเมตตาขอโอกาสแกเราด้วยนะค่ะ