เราขอพื้นที่ระบายความในใจหน่อยน่ะบางคนอาจจะมองว่าเราโง่มมาประจารตัวเองยิ่งคนที่เปนทีมเมียหลวงคงสมน้ำหน้าเรา
เริ่มเรื่องเลยละกันเราคบกับแฟนเราได้ระยะนึงเราก้อทั้งท้องลูกคนแรก
เรามีฟามสุขกันดีจนกระทั่งเราคลอดลูกได้ประมาน3เดือนกว่าๆแฟนเราก่อเริ่มเปลี่ยนไปออกจากบ้านตั้งแต่ประมาน4โมงเยน
กับบ้านตี3-4ทุกวันเราก้อไม่ได้คิดอารัยจนเพื่อนเรามาบอกว่าแฟนเราไปกิ๊กอยุ่กับผญ.คนนึงเราก้อเริ่มสืบเนื่องราวจนรู้ฟามจิงทุกอย่าง
แต่ช่วงระยะเวลาที่เราสืบเพื่อนๆรุ้มั้ยเราโดนซ้อมสารพัดแต่เราก้อไม่คิดจะเลิกกับเขาเพราะอะไรหรอ...รักงัยคำสั้นๆแต่ความอดทน
ก้อต้องมีขรดจำกัด...เราเริ่มทนไม่ไหวเพราะแฟนเราเอาตังไปหั้ยผญ.คนนั้นหมดจนไม่มีตังซื้อนมหั้ยลูกคนที่ไม่เคยเจอกับตัวคงไม่รุ้
ว่ามันเจ็บปวดแค่ไหนกับการที่ต้องเหนลูกตัวเองกินนมแบบนั้น((ปกตินมลูกเราต้องกินนม1ช้อนต่อน้ำ1ออนแต่นี่ลูกเราต้องกินนม2ช้อนต่อน้ำ5ออน)))
เราเริ่มมานั่งคิดและทางเดียวที่เราคิดออกก้อคือการแก้แค้นสำหรับผช.แล้วการที่ผญ.ที่คบไปคบกับเพื่อนมันถือเปนการหยามหน้ามากเราจึงเริ่มแผนการที่จะแก้แค้นเราเริ่มส่งสายตาให้เพื่อนแฟนเราตอนนั้นเราคิดแค่ว่าคัยก้อได้ที่เล่นด้วยจนมีเหยื่อมาติดกับ((เขามีลูกมีเมียแล้วน่ะ))เราเริ่มจากการ
แอบคุยคุยกันได้สักพักเราก้อเริ่มรุ้สึกว่าเรากำลังตั้งท้องเราคิดจะจบฟามสัมพันแค่นั้นแต่เขาไม่ยอมเราจึงคบกันต่อไปจนลูกเราคลอด((ไม่ต้องถามหน้าเหมือนคัยเพราะเรากับเขายังไม่เคยมีอารัยกัน))จนเราคลอดลูกคนที่2ถามว่าเรารุ้สึกผิดไหมรุ้สึกน่ะเพราะเรากับเมียเขาก้อสนิทกันแต่เราเลือกจะทัมในสิ่งที่ผิดเพราะอารัยน่ะหรอเพราะจากที่เราคิดที่จะแก้แค้นแฟนเรากับกลายเปนว่าเรารักเขาเข้าหั้ยแล้วงัยเราเริ่มแอบออกไปข้างนอกด้วยกันจนเราและเขามีอารัยกันเวลาผ่านไป2ปีกว่าเราก้อยังแอบคบกันยุ่และเรื่องไม่คาดฝันก้อเกินขึ้นเราตั้งท้องลูกคนที่3((แต่เราไม่ได้ท้องกับแฟนเราน่ะเราท้องกับเขา)))ตอนนั้นเราคิดแค่ว่าเขาต้องหั้ยเราเอาลูกออกแน่ๆแแต่กับตงกันข้ามเขาดูแลเราดีมากจนจัยเรามีแต่เขายุ่เต็มหัวใจหลายคนคงอยากรุ้ว่าแฟนเราตอนนี้เปนยังงัยบ้างบอกเลยสะใจสุดๆพอตังหมดตัวผญ.คนนั้นก้อเฉดหัวมันงัยแต่เราก้อยังต้องทนยุ่กับมันเพราะชื่อพ่อของลูกเราต้องเปนมันจากตอนแรกที่เราอยากจะบอกกับแฟนเราว่าเรากับเพื่อนมันมีอารัยกันกับกลายเปนว่าเราต้องปิดเรื่องนี้ไว้เราปิดมาตลอดจนเราคลอดพอเราคลอดเราก้อเริ่มพยายามตีตัวออกห่างมันเพราะหน้าของลุกเราไม่เหมือนมันเรากับมายุ่บ้านเราเราพยายามหาเรื่องทะเลาะทุกวันจนสำเร็จมันยอมเลิกกับเราเราคิดแค่ว่าเราแก้แค้นมันสำเร็จแล้วไม่ได้คิดถึงชีวิตตัวเองเลยจะเปนยังงัยต่อเราต้องมายั่งเลี้ยงลูกคนเดียวเพราะเขาบอกกับเราว่าเขาเลิกกับแฟนเขาไม่ได้ตอนนี้จากที่คิดแก้แค้นกับกลายเปนฟามรุ้สึกที่ว่าไม่น่าทำแบบนี้ลงไปเลยเพราะคนที่ทรมานที่สุดคือเราไม่ใช่แฟนเราถ้าถามถึงเขาอ่ะหรอเราจับได้ว่าเชาก้อมีผญ.คนอื่นอีกแต่เราก้อต้องยอมรับเพราะถ้าเรารับไม่ได้เขาก้อต้องเลิกกับเราแล้วเราจะเอาเงินที่ไหนมาเลี้ยงลูกสุดท้ายแล้วเพื่อนๆคิดว่าเราควรจะทำยังงัยกับตัวเองดี???และอยากจะเตือนเพื่อนๆที่คิดจะทัมแบบเรามันไม่ดีหรอกเพราะสุดท้ายแล้วคนที่จะเจ็บปวดที่สุดคือตัวเราไม่ใช่คัยที่ไหนเลย((ด่าได้น่ะแต่อย่าแรง))แต่ถ้าจะหั้ยดีเราขอความคิดเหนที่จะช่วยเราแก้ปันหาจะดีกว่าเพราะเราไม่อยากโดนซ้ำเติม
มีคัยประสบเหตการณ์แบบเราอยู่บ้าง
เริ่มเรื่องเลยละกันเราคบกับแฟนเราได้ระยะนึงเราก้อทั้งท้องลูกคนแรก
เรามีฟามสุขกันดีจนกระทั่งเราคลอดลูกได้ประมาน3เดือนกว่าๆแฟนเราก่อเริ่มเปลี่ยนไปออกจากบ้านตั้งแต่ประมาน4โมงเยน
กับบ้านตี3-4ทุกวันเราก้อไม่ได้คิดอารัยจนเพื่อนเรามาบอกว่าแฟนเราไปกิ๊กอยุ่กับผญ.คนนึงเราก้อเริ่มสืบเนื่องราวจนรู้ฟามจิงทุกอย่าง
แต่ช่วงระยะเวลาที่เราสืบเพื่อนๆรุ้มั้ยเราโดนซ้อมสารพัดแต่เราก้อไม่คิดจะเลิกกับเขาเพราะอะไรหรอ...รักงัยคำสั้นๆแต่ความอดทน
ก้อต้องมีขรดจำกัด...เราเริ่มทนไม่ไหวเพราะแฟนเราเอาตังไปหั้ยผญ.คนนั้นหมดจนไม่มีตังซื้อนมหั้ยลูกคนที่ไม่เคยเจอกับตัวคงไม่รุ้
ว่ามันเจ็บปวดแค่ไหนกับการที่ต้องเหนลูกตัวเองกินนมแบบนั้น((ปกตินมลูกเราต้องกินนม1ช้อนต่อน้ำ1ออนแต่นี่ลูกเราต้องกินนม2ช้อนต่อน้ำ5ออน)))
เราเริ่มมานั่งคิดและทางเดียวที่เราคิดออกก้อคือการแก้แค้นสำหรับผช.แล้วการที่ผญ.ที่คบไปคบกับเพื่อนมันถือเปนการหยามหน้ามากเราจึงเริ่มแผนการที่จะแก้แค้นเราเริ่มส่งสายตาให้เพื่อนแฟนเราตอนนั้นเราคิดแค่ว่าคัยก้อได้ที่เล่นด้วยจนมีเหยื่อมาติดกับ((เขามีลูกมีเมียแล้วน่ะ))เราเริ่มจากการ
แอบคุยคุยกันได้สักพักเราก้อเริ่มรุ้สึกว่าเรากำลังตั้งท้องเราคิดจะจบฟามสัมพันแค่นั้นแต่เขาไม่ยอมเราจึงคบกันต่อไปจนลูกเราคลอด((ไม่ต้องถามหน้าเหมือนคัยเพราะเรากับเขายังไม่เคยมีอารัยกัน))จนเราคลอดลูกคนที่2ถามว่าเรารุ้สึกผิดไหมรุ้สึกน่ะเพราะเรากับเมียเขาก้อสนิทกันแต่เราเลือกจะทัมในสิ่งที่ผิดเพราะอารัยน่ะหรอเพราะจากที่เราคิดที่จะแก้แค้นแฟนเรากับกลายเปนว่าเรารักเขาเข้าหั้ยแล้วงัยเราเริ่มแอบออกไปข้างนอกด้วยกันจนเราและเขามีอารัยกันเวลาผ่านไป2ปีกว่าเราก้อยังแอบคบกันยุ่และเรื่องไม่คาดฝันก้อเกินขึ้นเราตั้งท้องลูกคนที่3((แต่เราไม่ได้ท้องกับแฟนเราน่ะเราท้องกับเขา)))ตอนนั้นเราคิดแค่ว่าเขาต้องหั้ยเราเอาลูกออกแน่ๆแแต่กับตงกันข้ามเขาดูแลเราดีมากจนจัยเรามีแต่เขายุ่เต็มหัวใจหลายคนคงอยากรุ้ว่าแฟนเราตอนนี้เปนยังงัยบ้างบอกเลยสะใจสุดๆพอตังหมดตัวผญ.คนนั้นก้อเฉดหัวมันงัยแต่เราก้อยังต้องทนยุ่กับมันเพราะชื่อพ่อของลูกเราต้องเปนมันจากตอนแรกที่เราอยากจะบอกกับแฟนเราว่าเรากับเพื่อนมันมีอารัยกันกับกลายเปนว่าเราต้องปิดเรื่องนี้ไว้เราปิดมาตลอดจนเราคลอดพอเราคลอดเราก้อเริ่มพยายามตีตัวออกห่างมันเพราะหน้าของลุกเราไม่เหมือนมันเรากับมายุ่บ้านเราเราพยายามหาเรื่องทะเลาะทุกวันจนสำเร็จมันยอมเลิกกับเราเราคิดแค่ว่าเราแก้แค้นมันสำเร็จแล้วไม่ได้คิดถึงชีวิตตัวเองเลยจะเปนยังงัยต่อเราต้องมายั่งเลี้ยงลูกคนเดียวเพราะเขาบอกกับเราว่าเขาเลิกกับแฟนเขาไม่ได้ตอนนี้จากที่คิดแก้แค้นกับกลายเปนฟามรุ้สึกที่ว่าไม่น่าทำแบบนี้ลงไปเลยเพราะคนที่ทรมานที่สุดคือเราไม่ใช่แฟนเราถ้าถามถึงเขาอ่ะหรอเราจับได้ว่าเชาก้อมีผญ.คนอื่นอีกแต่เราก้อต้องยอมรับเพราะถ้าเรารับไม่ได้เขาก้อต้องเลิกกับเราแล้วเราจะเอาเงินที่ไหนมาเลี้ยงลูกสุดท้ายแล้วเพื่อนๆคิดว่าเราควรจะทำยังงัยกับตัวเองดี???และอยากจะเตือนเพื่อนๆที่คิดจะทัมแบบเรามันไม่ดีหรอกเพราะสุดท้ายแล้วคนที่จะเจ็บปวดที่สุดคือตัวเราไม่ใช่คัยที่ไหนเลย((ด่าได้น่ะแต่อย่าแรง))แต่ถ้าจะหั้ยดีเราขอความคิดเหนที่จะช่วยเราแก้ปันหาจะดีกว่าเพราะเราไม่อยากโดนซ้ำเติม