โลกหลังความตามมีจริง แต่จะสวยงามหรือทรมาน

ถ้าคุณเชื่อคุณจะไม่มีวันหามันเจอ เพราะถ้าเมื่อเชื่อเเล้วคุณจะไม่พยายามหามันจนเจอ ก็ยังไงมันก็มีอยู่เเล้วนี่จะไปลำบากหามันทำไม พระพุทธเจ้าบอกว่ามี ก็ต้องมีแหละน่า  

ผมมีสมมติฐานที่ไม่อยากพูดเรื่องหนึ่ง
ในบรรดาสิ่งมีชีวิตมันจะมีเครือข่ายบางอย่างที่มันสามารถทำให้สิ่งมีชีวิตเกิดการวิวัฒนาการทางพฤติกรรมร่วมกันโดยไม่ต้องไปดูไปเรียนผ่านทางสัมผัสทั้ง 5  จริง ๆ มีการทดลองที่หาคำอธิบายไม่ได้ ที่สามารถตีความให้มันสนับสนุนเรื่องนั้นได้อยู่
เเละในเครือข่ายนี้มันอาจมีการเกี่ยวข้องกับ คนระลึกชาติหรือคนที่มีความทรงจำของคนที่ตายไปแล้ว
มันเป็นไปได้ที่คนจะตายไปแล้วไม่ตายเลย เเต่ถ้าจะมีใครมาบอกว่าโลกหลังความตายเป็นงั้นงี้ มีดอกไม้ เดินขึ้นไปบนเมฆ เวลาหิวจะมีสิ่ง
สิ่งที่เราได้ใส่บาตรไว้ให้กิน ผมคงไม่มีวันเชื่อได้  ผมคิดได้ใกล้เคียงที่สุดคือโลกหลังความตายจะคล้ายความฝันที่เราไม่มีทางจดจำมัน
การที่จิตใต้สำนึกเราตอนตายจะไปสถิตย์กับทารกในท้องก็น่าจะเกิดขึ้นได้  

เเต่การรู้เรื่องพวกนี้มันทรมาน พอ ๆ กับถ้าระลึกชาติได้คุณจะรับตัวเองได้หรือเปล่า ผมพูดเลยว่าเเม้เเต่ผมที่พิมพ์เรื่องอะไรพวกนี้อยู่ตอนนี้
ถ้าเกิดมีความทรงจำของการเป็นโสเภณีในซ่องผุดขึ้นมาในหัว หรือผมเคยเป็นนักทรมานที่กินเครื่องในคนสด ๆ ผมรับไม่ไหวหรอก ตายดีกว่า
จะเรียนรู้เรื่องพวกนี้ต้องใจหินจริง ๆ หรือไม่ก็ไม่ต้องไปสนมัน