เบื่อตัวเองที่ไปไม่สุดซักทาง

จากหัวข้อกระทู้ขอยืนยันว่าไม่ได้มีเจตนาด้อยค่าคณะหรือสายอาชีพนี้นะคะ​ แต่หนูเป็น​เด็ก69ที่สนใจในคณะนี้มากๆเลยค่ะ​ เป็นคนนึงที่ชอบวาดรูปแต่ก็ไม่ได้อยากเรียนวาดรูปล้วนเหมือนศิลปกรรม​ เป็นคนที่เก่งอะไรแบ

ความรู้สึกที่ว่าครึ่งๆกลางๆ เราเองก็ไม่รู้ว่ามันคือความรู้สึกแบบไหน คือ....บางครั้งเราก็รู้สึกเบื่อทุกๆอย่าง เราไม่อยากรับรู้อะไร อยากอยู่เงียบๆคนเดียว ไม่อยากยุ่งกับใคร บางเวลาก็มีความสุขบ้างเศร้าบ้า

ตั้งแต่เด็ก ทำอะไรก็กลางๆไปซะหมด เรียนก็กลางๆ ไม่โดดเด่น พอไปเล่นดนตรีแต่ละชนิด ก็แค่รู้วิธีเล่นอย่างละนิดอย่างล่ะหน่อย พอจะจบม.6ก็คิดหนัก เพราะมันกลางๆทุกด้าน ไม่ได้ดี แต่ก็ไม่ได้ด้อย พอต่อมหาลัย ก็เ

อยากรู้ค่ะว่าหาสิ่งที่ตัวเองชอบยังไงและเรียนอะไรถึงจะเหมาะกับเรา สำหรับคนที่ไม่โดดเด่นในด้านใดเลยครึ่งๆกลางๆไปซะทุกเรื่อง ส่วนตัวอยากเรียนนิเทศค่ะแต่ มาคิดดูอีกทีก็อยากลองหาอะไรที่เหมาะกับตัวเองจริงๆ

เริ่มแรกของการได้ซิ่วคือติดคณะสาขาที่ยากเกินความสารถตัวเอง ทำให้กดดันตัวเอง และลาออก แต่ ก่อนที่จะเข้ามหาลัย เรามีคณะสาขาในใจที่อยากเข้า ซึ่งไม่ใช่คณะสาขาที่สอบติด ก็คือไม่สมหวังนั่นเอง เลยเลือกๆไปให้

บ้านของผมมีถนนตรงกลางค่อนข้างแคบนะครับ รถวิ่ง1คันก็เต็มถนนแล้ว คือบ้านฝั่งตรงข้ามเนี่ยครับ ผมเคยเป็นเพื่อนด้วยกันตอนเด็กๆ ช่วงอายุ7-18 ปีครับ แต่พอโตมามีอะไรหลายๆอย่างที่ผมไม่ชอบเลยเฟดตัวออกมา หลังๆมา