คือเราแอบชอบรุ่นพี่คนนึงค่ะ เขาทำดีกับเรามาก คือเราเริ่มชอบเขาตั้งแต่เขาชวนเราไปกินชาบู แล้ววันนั้นพี่เข้าเทคแคร์เราดีมาก เราเลยเริ่มคุยกับพี่เขาแบบมากกว่าพี่ เริ่มทัก เริ่มคุย เริ่มคิดถึง(ตอนเขาอ่านหนังสือสอบเราไม่ได้คุยกันเลย3วัน) ...เริ่มคิดไปเอง นั่นแหละค่ะ เราคิดมาตลอดว่าพี่เขาอาจจะมีใจ(เพราะเพื่อนมันชงก็เลยเหลิงคิดไปไกล)ตอนเรานั่งปั่นงาน เขาก็มาอยู่คุยเปนเพื่อนเรา ถ้าจำไม่ผิดตอนนัน้น่าจะตี1เกือบตี2 ตอนนั้นเราฟินมากก แต่ก็นะเราพยายามทุกอย่าง อยู่คุยกับพี่เขาเวลาเขาเหงาทำทุกอย่าง ตอนนั้นแบบพยามทุกอย่างจิงๆอย่างสุดๆ จนเราเห็นเขาโพสถึงใครอีกคน เราก็สตั้นสิคะ ตอนนั้นแบบเฟลมาก ที่พยายามมาทุกวันนี่ไม่มีความหมายอะไรเลยหรอ ตอนแรกๆก็เห็นเขาเพ้อแหละแต่หลังๆก็ซาไปคิดว่าลืมไปแล้ว ที่ไหนได้เขาไม่เคยลืมคนนั้นเลย จนเมื่ออาทิตก่อนเขากลับมาคุยกับเรา(เราคุยกันในtsเปนโปรแกรมคุยกันคล้ายๆคอลไลน์กลุ่มไรเงี่ย)พี่เขาเข้าtsมาก็ทักเราโดยการเรียกเราว่าที่รัก แฟนบ้าง เราก็ฟินจิกหมอนไปสิ แต่พอเราลองมาคิดๆดู มันก็แปลกๆนะ จนเราได้รู้วันนี้ว่าพี่เขามีแฟนแล้ว แถมยังคอลกันอีก เราเฟลมากอ้ะไม่น่าเชื่อว่าคนที่แสนดีมาตลอดจะให้ความหวังเราแบบนี้ ทั้งๆพักหลังที่เขาหายไปเราก็เกือบจะทำใจได้แล้วแท้ๆ ทำไมต้องกลับมาแบบให้ความหวังกันด้วย เราเกือบจะกลับไปโอเคกับการเปนพี่น้องอยู่แล้วทำไมต้องกลับมาทำให้เราหวั่นไหวอีกด้วย อยากลืมเขามากๆเลย เปิดใจให้คนอื่นเข้ามาแต่มันก้ไม่มีใครแทนคนนี้ได้เลย ปล.เราไม่เคยคบกันนะคะ แต่เราคุยกันมากกว่าพี่น้องแต่ก็ไม่ใช่แฟน แต่ในมุมมองคนอื่นเขาคิดว่าเราเปนแฟนกัน เห้อ อยากตัดใจค่ะ จะเกลียดเขาก็ไม่ได้เลวขนาดนั้น เห้อ...
แอบชอบพี่คนนึงอายุห่างกัน 5 ปี เขามีคนในใจแล้ว แต่ชอบให้ความหวังทำไงดีคะ