รบกวนผู้มีความรู้ทางกฎหมายให้คำแนะนำครับ

เรื่องมีอยู่ว่าผมเป็นเด็กต่างจังหวัด แต่ก่อนสมัยตอนเป็นเด็กจนถึงมอปลายอาศัยอยุ่กับยายมาตลอด จนพอสอบเข้ามหาวิทยาลัย จึงย้ายเข้ามา กทม โดยยายได้ไปอยุ่กับน้อง(ลูกพี่ลูกน้องที่พึ่งมาอยุ่ด้วย ตอนอยุ่ปลาย)จากนั้นทั้งคู่ก็ย้ายไปอยุ่กับน้าสาว(ลูกสาวคนที่ 2ของยาย)โดยบ้านหลังนั้นมีคนอยุ่ 4 คน คือ น้าสาว น้าเขย ลูกชายน้า และหลานวัยประถม เมื่อยายและลูกพี่ลูกน้องไปอยุ่กลายจะเป็น 6 คน แต่ภายหลังลูกพี่ลูกน้องย้ายไปอยุ่ที่อื่น บ้านนี้จึงเหลือคนอยุ่แค่ 5 คน รวมยาย ส่วนผมเมื่อเรียนจบ ปัจุบันผมทำงานบริษัทเอกชนมา 3 ปีกว่า โดยปกติก็กลับไปเยี่ยมแกบ่อยๆ เกือบทุกอาทิต แต่ทุกวันจะโทรหากันตลอด ตลอดช่วงเวลาที่ทำงานมา 3 ปี ผมเก็บเงินมาเรื่อยๆ ในแต่ละปีจะซื้อทองคำไว้ให้เป็นสมบัติของยายผม ซึ่งเป็นผู้เรื่องดู ส่งเสียค่าเรียนมาตลอด เนื่องจากรูเว่าตั้งแต่เด็กจนโต ไม่เคยเห็นแกมีของมีค่าอะไรเหมือนคนอื่นเค้าเลย จึงคิดอยากซื้อของพวกนี้ไว้ให้ โดยทุกครั้งจะพาแกและน้าสาวไปด้วยทุกครั้งเพราะผมไม่ถนัดการเลือกของพวกนี้และอยากให้แกเลิอกที่แกชอบด้วยตัวเอง พอผ่านมาประมานณปีกว่าหลังจากที่ซื้อทองให้ไม่มีปัญหาอะไร แต่ปรากฎว่า ช่วงเดือนที่ผ่านมา ผมเตรียมตัวสอบด้านการทำงานจึงไม่ได้กลับบ้าน เพราะตั้งใจอ่านหนังสือ เนื่องจากที่บ้านเด็กวุ่นวาย ไม่มีสมาธิ จึงไม่ได้กลับบ้าน แต่ก้ยังโทรคุยกันเหมือนเดิมปกติทุกวัน พอสอบเสร็จวันศุกร์ที่ผ่านมาผมเลยรีบกลับบ้าน เพราะคิดถึงแก ตอนแรกที่เจอแกก็ทำตัวปกติ ไม่แสดงอาการอะไร แต่แกอยุ่บ้านคนเดียวเพราะน้าไปข้างนอกกันหมด พอนั่งคุยสักพัก อยุ่ๆแกก็ร้องไห้เข้ามากอดพูดจาไม่รุ้เรื่อง พอผมถามไปถามมาปรากฎว่าทองคำที่ผมซื้อไว้ให้แกหายทั้งหมด ได้แก่ สร้องคอทองคำหนัก 2 บาท พระเลี้ยมทอง 1 สลึง ,สร้อยข้อมือทองหนัด 1 บาท ,แหวนทองคำ 1 สลึง ทุกอย่างหายไปเมื่อสองอาทิตย์ที่แล้ว ผมก็ตกใจว่าทำไมไม่รีบบอก ทำไมพึ่งมาบอก แกบอกว่าน้าสาว น้าเขยห้ามไว้ บอกว่าเค้าอายเพราะของหายในบ้าน โดยที่วันนั้น มีกันอยุ่ 5 คน ครบ
ยายเล่าให้ฟังว่า แกกำลังจะไปอาบนเำเลยถอดทุกอย่างไว้ในห้องนอน โดยตรวจดูแล้วว่าทุกอย่างอยู่ครบ จากนั้นไปอาบน้ำ พอเสร็จมาแต่งตัวพบว่าทุกอย่างหายไปหมดแล้ว แกเลยโวยวายถามคนในบ้าน แต่ทุกคนบอกว่าไปทำหายที่อื่นหรือเปล่า ห้ามพูดอายชาวบ้าน ยายจึงไม่กล้าบอกใครแต่น้าสาวมาบอกยายว่าห้ามบอกใครแต่เค้าจะหาเงินมาซื้อให้ใหม่ แต่ห้ามให้น้าเขยรู้ และจะรอคุยกับผมเรื่องนี้เอง ตลอดระยะเวลา 2 อาทิต ผมไม่ทราบอะไรเลย เพราะยายแกคุยปกติตลอด พอฟังจบมาเลยสังสัยว่าทำไมน้าสาวพูดแบบนั้น ทำไมไม่ไปแจ้งความ ผมเลยไปปรึกษาพี่ชายผมว่าคิดว่าเรื่องนี้เป็นยังไง เลยตกลงกันว่าจะปรึกษาน้าว่าขอแจ้งความดีกว่าเพราะอยากรู้ว่าโจรคือใคร แต่น้าและทุกคนในบ้าน โดยเฉพาะน้าเขย คิดว่าผมแจ้งความใส่ร้ายเค้า เค้าไม่ยอม ผมจึงแอบคุยกับน้าสาว เค้าคุยไปแล้วร้องไห้ไปแล้วเหมือนมีคำแปลกๆ ออกมา เช่น บอกว่าเข้าใจเค้ามั้ย เค้าไม่รู้ใครเอาไป เค้ามีครอบครัว มีสามี มีลูก เค้าเหมือนน้ำท่วมปาก เค้าไม่แน่ใจว่าลูกเค้าเอาไปมั้ย แต่ถ้าผมจะแจ้งความตำรวจมาจับ เค้าคงยอมรับเอง ประมาณนี้ แต่พอหลังจากคุยกันพร้อมหน้ารอลสุดท้ายปรากฏว่าไม่มีใครยอมรับ และน้าเขยบอกว่าถ้าแจ้งว่าคนในบ้านทำ ถ้าผลปรากฏว่าบริสุทเค้าจะฟ้องผมกลับ แต่ผมรุ้สึกว่าผมแค่ทำตามสิทธิของม ผมเลยกลับมาคิดว่า เหมือนมันมีเงื่อนงำจากที่คิดว่าเป็นคนนอกแต่วันเกิดเหตุ ไม่มีใคร มีแต่ตนในบ้าน ผมจึงค่อยข้างมั่นใจว่า คนในบ้านต้องมีคนรุ้ ผมเลยตัดสินใจไปแจ้งความไว้ ทีนี้ ในขั้นตอนต่อไปเนื่องจากผมไม่มีความรุ้ด้านกฎหมาย จะทำยังไงต่อ ไม่อยากให้เรื่องนานและเงียบไปเพราะหนึ่งเสียดายเงินทอง สองคือไม่อยากให้คนชั่วมันได้ใและลอยนวล รบกวนผุ้รุ้ขั้นตอนทางกฎหมายหรือวิธีการมี่จะช่วยให้นำตัวคนทำผิดมารับโทษได้ เบื้องต้นผมปรึกษากับตำรวจท้องที่เค้าบอกว่าหลักฐานคงหายไปหมดแล้ว ถ้าจะเรียกมาคุย คงอยากเพราะไม่มีหลักฐาน และถ้าเค้สไม่มาก้ทำอะไรไม่ได้ ผมเลยยังไม่เห็นทางออกจริงๆครับ รบกวนทุกท่านด้วยครับ