ในยุคสมัยนี้ก็มีโซเชียลมาให้เราอ่านข่าวกันอยู่เรื่อยๆเลยเนอะ แต่ข่าวที่เราจะสลดใจมากที่สุดคือ สัตว์โดนลังแก บางตัวถึงตาย บางตัวรอดมาได้แต่ก็พิกาาร บางตัวต้องทำทุกวิธี มันสามารถยอมโดนของร้อนจี้ที่หนังเพื่อจะขอแลกกับอาหารสักมื้อ เราไม่เคยเข้าใจจิตใจของคนที่ทำแบบนั้นเลย มันสนุกหรอคะ ? พวกเขาเกิดมาไม่เคยรีดผ้าแล้วโดนเตารีดจี้ หรือว่า ไม่เคยโดนน้ำร้อนลวกเลยหรอ เราแค่โดนน้ำตาเทียน หรือธูปจี้หลังตอนเดินเวียนเทียนก็แทบจะดิ้นแล้ว ส่วนคนที่ทิ้งหมาแมวไว้ตามข้างถนนบ้าง วัดบ้าง ที่ทิ้งขยะบ้าง ตึกร้างบ้าง อันนี้เราพอเข้าใจพวกคุณบ้างนิดหน่อยในกรณีที่คุณเลี้ยงไม่ไหว หรือที่บ้านมีสัตว์เยอะมากเกินไป
ทุกวันนี้มีสัตว์มากมายเลยค่ะที่ใช้ชีวิตแบบ เอาตัวรอดไปวันๆ ทุกวันนี้ พวกเราต่างพากันนำเงินไปบริจาคให้กับสิ่งต่างๆ ยิ่งบริจาคเยอะ ยิ่งได้บุญ สิ่งนี้เราจะไม่ขัดศรัทธาของพวกคุณค่ะ แต่เราอยากให้พวกคุณหันมาทำบุญแบบของจริง หลวงตาที่มาบิณฑบาตหน้าบ้านเราทุกวัน ท่านสอนเราเสมอว่า "การทำบุญที่ได้บุญจริงๆคือการให้ทาน ทานในที่นี้ฉันหมายถึงการมอบชีวิตใหม่ให้กับสัตว์โลก " หลวงตาท่านพูดถึงตรงนี้เราก็เข้าใจมากๆ เราเป็นคนนึงนะคะ ที่เก็บสัตว์มาเลี้ยง โดยที่ไม่ต้องไปซื้อตัวละ 8-9หมื่นหรือตัวเป็นล้าน ช่วงแรก เขาอาจจะมากับความสกปรกหรือพิการ แต่เมื่อเราดูแลเขาดีๆ เขาก็เป็นเหมือนหมาหรือแมวทั่วไป สิ่งที่เขาให้เรากลับมานั้น มันยิ่งใหญ่กว่าราคาหรือมูลค่าที่มนุษย์ชอบไปตีราคา นั่นคือ "ความผูกพันธ์" มันเป็นความผูกพันธ์ที่แบบเราไม่คิดว่าสัตว์ข้างถนนจะทำให้เราได้ ถามว่ามันคืออะไร? เขาทำให้เรายิ้มละมีความสุขในขณะที่เรากำลังท้อแท้หรือ เศร้า อกหัก เครียด เขาทำให้เราหายเหนื่อยได้ เหมือนมีเวทมนต์ ทุกครั้งที่เรามองหน้าเขาตอนเหนื่อยๆ เหมือนเขาส่งตอบกลับมาว่า สู้ๆนะ เราจะอยู่ข้างๆ ไม่ไปไหนแน่นอน
เพราะฉะนั้น เราอยากให้ทุกคน หันมาช่วยกัน อุปการสัตว์ข้างถนน สัตว์ที่กำลังหาบ้าน แล้วพวกเขาจะมอบความสุขให้คุณโดนที่คุณไม่ต้องไปแสวงหาจากที่ไหนไกลเลย
ปล.กระทู้นี้ไม่ได้มีเจตนาให้คนเลิกซื้อสุนัขแต่อย่างใด เพียงแค่อยากจะให้เห็นมุมดีๆของสัตว์ข้างถนนบ้าง ใครอ่านไม่เข้าใจหรือ งง เราก็ขออภัยมา ณ ที่นี้ด้วยนะคะ เราพิมพ์จากความรู้สึก ในหัวเราคิดอะไรเราก็พิมไปแบบนั้น
ปล.2 การให้ทานนี้ไม่จำเป็นต้องให้แค่กับสัตว์นะคะ ยังมีคนที่ใช้ชีวิตแบบเอาตัวรอดไปวันๆเหมือนกันนะคะ
สัตว์โลกผู้น่าสงสาร
ทุกวันนี้มีสัตว์มากมายเลยค่ะที่ใช้ชีวิตแบบ เอาตัวรอดไปวันๆ ทุกวันนี้ พวกเราต่างพากันนำเงินไปบริจาคให้กับสิ่งต่างๆ ยิ่งบริจาคเยอะ ยิ่งได้บุญ สิ่งนี้เราจะไม่ขัดศรัทธาของพวกคุณค่ะ แต่เราอยากให้พวกคุณหันมาทำบุญแบบของจริง หลวงตาที่มาบิณฑบาตหน้าบ้านเราทุกวัน ท่านสอนเราเสมอว่า "การทำบุญที่ได้บุญจริงๆคือการให้ทาน ทานในที่นี้ฉันหมายถึงการมอบชีวิตใหม่ให้กับสัตว์โลก " หลวงตาท่านพูดถึงตรงนี้เราก็เข้าใจมากๆ เราเป็นคนนึงนะคะ ที่เก็บสัตว์มาเลี้ยง โดยที่ไม่ต้องไปซื้อตัวละ 8-9หมื่นหรือตัวเป็นล้าน ช่วงแรก เขาอาจจะมากับความสกปรกหรือพิการ แต่เมื่อเราดูแลเขาดีๆ เขาก็เป็นเหมือนหมาหรือแมวทั่วไป สิ่งที่เขาให้เรากลับมานั้น มันยิ่งใหญ่กว่าราคาหรือมูลค่าที่มนุษย์ชอบไปตีราคา นั่นคือ "ความผูกพันธ์" มันเป็นความผูกพันธ์ที่แบบเราไม่คิดว่าสัตว์ข้างถนนจะทำให้เราได้ ถามว่ามันคืออะไร? เขาทำให้เรายิ้มละมีความสุขในขณะที่เรากำลังท้อแท้หรือ เศร้า อกหัก เครียด เขาทำให้เราหายเหนื่อยได้ เหมือนมีเวทมนต์ ทุกครั้งที่เรามองหน้าเขาตอนเหนื่อยๆ เหมือนเขาส่งตอบกลับมาว่า สู้ๆนะ เราจะอยู่ข้างๆ ไม่ไปไหนแน่นอน
เพราะฉะนั้น เราอยากให้ทุกคน หันมาช่วยกัน อุปการสัตว์ข้างถนน สัตว์ที่กำลังหาบ้าน แล้วพวกเขาจะมอบความสุขให้คุณโดนที่คุณไม่ต้องไปแสวงหาจากที่ไหนไกลเลย
ปล.กระทู้นี้ไม่ได้มีเจตนาให้คนเลิกซื้อสุนัขแต่อย่างใด เพียงแค่อยากจะให้เห็นมุมดีๆของสัตว์ข้างถนนบ้าง ใครอ่านไม่เข้าใจหรือ งง เราก็ขออภัยมา ณ ที่นี้ด้วยนะคะ เราพิมพ์จากความรู้สึก ในหัวเราคิดอะไรเราก็พิมไปแบบนั้น
ปล.2 การให้ทานนี้ไม่จำเป็นต้องให้แค่กับสัตว์นะคะ ยังมีคนที่ใช้ชีวิตแบบเอาตัวรอดไปวันๆเหมือนกันนะคะ