▼ กำลังโหลดข้อมูล... ▼
แสดงความคิดเห็น
คุณสามารถแสดงความคิดเห็นกับกระทู้นี้ได้ด้วยการเข้าสู่ระบบ
กระทู้ที่คุณอาจสนใจ
อ่านกระทู้อื่นที่พูดคุยเกี่ยวกับ
ปัญหาชีวิต
คนแบบนี้เค้าเรียกว่าเป็นคนเเบบไหน
เรื่องมันเริ่มจากที่เพื่อนบ้านย้ายเข้ามาเราเป็นเพื่อนที่ดีต่อกันมาตลอดจนเหตุการณ์เริ่มจากเเม่ของพี่สาวบ้านนั้นเค้าเป็นคนมีโรคประจำตัวสติไม่ค่อยดีหน่อยๆต้องคอยให้การดูเเลตลอดเวลาทั้งด้านกายเเละจิตใจ เเต่ลูกของเค้าไม่สนใจไม่เอาข้าวน้ำให้กินเเม่ขนาดพี่สาวของเค้าเองคือบ้านหลังนี้เค้ามีลูกเเท้เเค่2คนเเต่ว่าจะมีลูกของคนสติไม่ค่อยดี1คนเราขอตั้งชื่อว่า น้ำ เเล้วกันน่ะ พี่น้ำไม่ค่อยสนใจแม่ตัวเองปล่อยให้นอนนอกบ้านโดนรังเกียจให้สร้างที่นอนเล็กๆข้างบ้านไม่ยอมหาอะไรให้กินเลย จนเเม่ของเราเป็นคนขี้สงสารส่งนำ้ส่งข้าวให้ทุกมื้อจนกระทั้งเค้าขโมยของมีค่าของเเม่ไปขายจากนั้นเเม่ก็เลิกยุ่งกับเค้าอีกเลยจนกระทั้งไม่มีใครให้กินข้าวตัวเเข็งตายเพราะกินยาเยอะเกินไปเเล้วไม่ได้กินข้าวเลือดออกทางจมูกทางปากเเมเราเป็นคนเห็นศพเองเพราะเเม่เราก็อดห่วงเค้าไม่ได้เลยไปดุก็เลยเจอสภาพที่เห็น เราไม่ได้อวยครอบครัวตัวเองน่ะบ้านเราชอบเเบ่งปันของ ของกิน ของใช้ทุก อย่างเลยก็ว่าได้เอาเป็นว่าเค้าทำงานได้เงินเดือนมามีตังเก็บเหลือเฟือไม่ต้องใช่จ่ายอะไรเลยด้วยซ้ำ บ้านเค้าเป็นพวกชอบจำอวดหนุอายุประมาณ16ปีวันนั้นเพื่อนเราที่อยู่บ้านหลังนั้นอายุเท่ากันนี่เเหละขอเเทนชื่อว่า อุ้ม น่ะ อุ้มเอาโทรสับถอยใหม่มาโชว์ เป็นรู่นซัมซุงรุ่นมันเป้นรุ่นนานมากเเล้วเราไม่ค่อยเล่นโทรสับเท่าไหร่เพราะชอบเล่นกับเพื่อนนอนดูทีวีอะไรมากกว่า นางเอามาอวดเเล้วพูดกับเราว่า เอาไปเล่นมั้ยสงสัยจะไม่มีโทนสับเล่นเเม่ไม่ให้หรอ เราเลยตอบไปว่าเราก็มีเหมือนกันเราเลยเอา ไอโฟน6พลัสออกมา เเล้วบอกว่าไม่เป้นไรเราก็เล่น นางก็บอกทันทีว่า อ๋อเเม่เรียกเราขอเข้าบ้ายก่อนน่ะ เราก้ไม่ได้ว่าอะไรตามใจเพื่อนเลย จากนั้นเราก้ออกรถมาขับ นางเหมือนจะเลือกคุยกับเราไปประมาน 2 เดือนนางก้กลับมาดีกับเราเหมือนเดิม พี่น้ำให้หนังสือเรา 5 เล่มเพราะพี่เเกเบื่อเล้วเราเลยรับเอาไว้เเต่ในขณะเดียวกันอยู่ๆยางก็ส่งจดหมายมาไถ่เงินค้าหนังสือ 300 บาทเราก็ไม่อะไรเเต่เเม่เราดันรู้เลยเกิดเรื่องใหญ่เราก้เลยไม่ยุ่งกันอีกเลยจนผ่านมาไม่นาน อุ้มก็มาเล่นกับเราเหมือนเดิมเเต่นางริ่มเล่นเเรงขึ้นบางที่นางพูดไปพูดมาตบเราเเบไม่รู้สาเหตุเราก็ไม่ได้ติใจอะไร วันนั้นเนี่ยพี่นำ้ไปทำงานเป็นเเม่บ้านที่บ้านเพื่อนของหนูเอง พี่น้ำรู้ว่าหนูเป็นเพื่อนกับลูกของบ้านวันนั้นพี่น้ำไม่รู้โมโหอะไรน้องของเพื่อนเรา ตบนำ้ เอาหัวโขกโต๊ะ บีบคอขึ้นรอยเเดง เรารู้ว่าพี่น้ำทำน้องของเพื่อนเราพี่นำ้เลยโดนไล่ออกจากที่ทำงานเเล้วก้ไม่ได้เงินเดือนกลับบ้านสักบาทเเม่บุญธรรมของพี่น้ำสงสัยพี่น้ำไม่กล้าบอกเเม่พีนำ้ว่า เราเ็นคนยุให้เเม่ของเพื่อนไล่พี่นำ้ออกเพราะเราไม่ชอบ ถามว่าเรารู้ได้ไงเเม่พี่น้ำเรียกเราไปคุย เเม่พี่นำ้เล่าให้เราฟังทั้งหมดเลย เเล้วต่อมาเเม่ของพี่น้ำคุยกับเเม่เราเรื่องซื้อบ้าน เเม่พี่น้ำพูดต่อหน้าเเม่เเละพ่อว่า คอยดุเเล้วว่าใครจะตกเเต่งบ้านได้ดีกว่าเเล้วใครจะเป็นซื้อก่อนเราก็อยุ่เเม่พ่นำ้ทำเเบบว่าพ่อเเม่เราไม่มีตัง เเม่พี่น้ำเป็นภารโรงอยู่ในโรงเรียนน่ะ พ่อเราไม่ชอบคนอวดดีถือตัววันนั้นเราเรียกธนาคารมาพร้อมกัน ราคาบ้านอยูที่1ล้าน ส่งให้ธนาคารประเินผลออกมาว่า บ้านเเม่พี่นำ้ได้ราคา1ล้านเต็ม เเต่บ้านของเราธนาคารตีให้ 1ล้าน8เเสนบาทนางค่อข้างไม่พอใจเเบบยกนู้นนี่ของเเม่เราไปทำลายเอาปลาสวยงามตัวนึง3พันกว่าบาทไปเททิ้งในคูนำ้ศพปลาลอยอืดมาให้เห็นต่อหน้าต่อตา จเเม่พี่นำ้บอกว่าจะอะไรนักหนาไม่ได้เหนือกูเท่าไหร่หรอกจากนั้นบ้านเราก็ไม่วันไปดีกันอีกเลย สำหรับเรา เราคิดว่าพี่นำ้หน้าจะเป็นคนค่อนข้างโรคจิตนิดๆเพราะที่เล่ามามันยังไม่หมดเท่านี้นี้เล่าเเค่คร่าวๆก่อน ส่วนเเม่พี่นำ้เราคิดว่านาวหน้าจะอิจมั้ง ส่วนตัวอุ้มเองหน้าจะตามเเม่เเละพี่สาวบุญธรรมมากกว่า วันนี้มาเรื่องยาวเลยเราหนักใจจิงๆเพราะยิ่งอยู๋บ้านใกล้กันยิ่งเเรงขึ้นเลยๆ ขอบคุนที่อ่านจนจบน่ะ ช่วยออกควาทคิดเห็นให้เราด้วยน่ะก็ไม่รู้ว่าใครเคยเจอเเบบนี้บ้างหรือป่าว ขอบคุนค่ะ